Virtual Barber Shop

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια απίστευτη ακουστική εμπειρία! Σήμερα καθώς γύριζα από τη δουλειά, άκουγα το τελευταίο podcast του Θέμου, στο τέλος του οποίου ο Θέμος παρέθεσε ένα ηχητικό απόσπασμα 5 λέπτων με τον χαρακτηριστικό τίτλο Virtual Barber Shop.

Τι είναι αυτό ακριβώς; Λοιπόν κάτι τύποι θέλοντας να αποτυπώσουν την ηχητική εμπειρία ενός κουρέματος, τοποθέτησαν δύο μικρόφωνα, ένα σε κάθε αυτί του πελάτη. Με αυτό τον τρόπο, κατάφεραν να ηχογραφήσουν ένα τυπικό κούρεμα καθώς και όλους τους περιφερειακούς ήχους κατά τη διάρκεια αυτού.

Μπορεί να ακούγεται πολύ απλό και καθημερινό, αλλά σας προτρέπω να ακούσετε το ηχητικό απόσπασμα χρησιμοποιώντας αποκλειστικά και μόνο ακουστικά ενώ παράλληλα θα έχετε κλειστά τα μάτια σας!!!

Το μόνο που έχω να πω είναι ότι σε ορισμένα σημεία πραγματικά ανατρίχιασα!! Οι ήχοι ακούγονται λες και έχεις μπει στο σώμα του ανθρώπου που είναι στο κουρείο.



Αφού ακούσετε το απόσπασμα, μπορείτε να ψάξετε στο YouTube για μερικά video τα οποία δείχνουν τις αντιδράσεις διάφορων ανθρώπων καθώς ακούν το απόσπασμα!!

Enjoy Virtual Barber Shop!!

Μουσικές αναζητήσεις...

Την τελευταία εβδομάδα, ανακάλυψα μια νέα Ελληνίδα τραγουδοποιό ονόματι Monica χάρις σε ένα συνάδελφο και φίλο. Από μια μικρή και γρήγορη έρευνα που έκανα, έχει ήδη κυκλοφορήσει και το πρώτο της single album με όνομα Avatar. Σας προτείνω να δώσετε ιδιαίτερη βάση σε δυο κομμάτια της: Over the hill και Babe.

Τα παραθέτω παρακάτω για να πάρετε μια ιδέα:

Babe

Over the hill

Ελπίζω να σας άρεσαν! Μπορεί να είναι λίγο καταθλιπτικά αλλά είναι ταυτόγχρονα και ταξιδιάρικα...

Ξημέρωμα στην εθνική...

Σήμερα, η Aberrational Mood μου θύμισε ένα από τα αγαπημένα μου έντεχνα συγκροτήματα που δυστυχώς δεν υπάρχει πια. Συνήθεις Ύποπτοι! Το συγκρότημα του Χρήστου Θηβαίου και των αδερφών Βασιλάτων.

Ούτε που θυμάμαι πόσο καιρό έχω να βάλω κάποιο κομμάτι τους να ακούσω. Αλλά, κάθε φορά που συμβαίνει αυτό τότε είναι λες και ήταν χθες που αγόραζα το τελευταίο cd τους! Έτσι, λοιπόν, θα παραθέσω τους στίχους και ένα video του "Ξημέρωμα στην εθνική..." που είχα πολύ καιρό να ακούσω!

Στίχοι - Μουσική: Χρήστος Θηβαίος

Σαν χιλιόμετρο πίσω μου σ'αφήνω
σαν τα κίτρινα φώτα στο δρόμο σου σκύβω κι ότι έχω στο δίνω.

Η νύχτα σταματάει στα διόδια
και η μέρα σου γνέφει, ξεκινάει, με προσπερνάει στα βρεγμένα καλώδια.

Ξημέρωμα στην εθνική
σ'αγαπάω ακόμα
σε χρειάζομαι γιατί με σκορπάς, με τρέφεις
όπως η βροχή το χώμα.

Σαν ταμπέλα, σαν δέντρο, σαν βράχος
πάνω μου έχεις χαράξει πολλά κι όμως
στέκω κοντά σου μονάχος.

Κι όσα ελπίζω, ποθώ και φοβάμαι
σαν φανάρια που τρέχουν, δυναμώνουν,
με τυφλώνουν μα πάντα περνάνε.

Ξημέρωμα στην εθνική...

"Ψωμί και εφημερίδα"

Ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης επιστρέφει με τη νέα του δισκογραφική δουλειά η οποία τιτλοφορείται "Ψωμί και Εφημερίδα" που κατά πάσα πιθανότητα από ότι διαβάζω σε διάφορα sites θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη Τετάρτη 12/12/2007.

Ως ακροατής του Μίλτου εδώ και χρόνια από την εποχή των Χαίνηδων ανυπομωνώ να ακούσω τα νέα του τραγούδια! Και φυσικά, με την πρώτη ευκαιρία θα κατέβω στο Κέντρο να το αγοράσω.


Πηγή φωτογραφίας: http://www.miltospashalidis.gr/pashalidisfoto.html

Όταν χαράζει...

Άλλο ένα αγαπημένο τραγούδι (σε μουσική Θανάση Παπακωνσταντίνου με την εκπληκτική φωνή του Γιάννη Αγγελάκα) του οποίου στην τύχη εντελώς βρήκα video clip. Για την ακρίβεια 2 παιδιά έφτιαξαν μόνοι τους ένα video clip με αφορμή μια εργασία της σχολής τους. Για να είμαι ακριβοδίκαιως, η πρώτη αναφορά σε αυτό έγινε από εναν από τους δημιουργούς στο Insomnia.

Where did I go wrong?

Επιτέλους βρήκα αυτό το τραγούδι πως λέγεται και το κατέβασα! Έβλεπα σε επανάληψη ένα επεισόδιο από τους Singles και το άκουσα πάλι μετά από καιρό. Αμέσως, έψαξα να βρω τον τίτλο του. Μου αρέσει πάρα πολύ. Είναι κάπως μελαγχολικό και είναι κάτι που μου ταιριάζει τις τελευταίες μέρες...




The Fray - How to save a life

The richest man in Babylon...

Μπορεί να μην έχω τη δυνατότητα να χαρώ φέτος το καλοκαιράκι στις παραλίες, αλλά αυτό δεν μου αφαιρεί το δικαίωμα να απολαμβάνω την καταπληκτική μουσική των Thievery Corporation!!



Τα τελευταία χρόνια μόλις έπιαναν οι πρώτες ζέστες, φόρτωνα μια playlist με reggae κομμάτια με την οποία πέρναγα όλο το καλοκαίρι. Καλύτερη φάση: καφεδάκι σε παραλιακή καφετέρια και να ακούγεται reggae μουσικούλα! ;-)

Status Quo - In the army now

Το τραγούδι αυτό είναι κλασσικό και το ξέρω, αλλά τόσα χρόνια ποτέ δεν είχα ακούσει με προσοχή τους στίχους! Είναι πραγματικά πολύ καλοί! Σαφώς και δεν έχει σχέση με την δική μας στρατιωτική θητεία. Αναφέρεται στον Θείο Σαμ, για τις κατατάξεις των Αμερικανών, πως τους έλεγαν ότι θα είναι τα πράγματα και πως είναι τελικά στην πραγματικότητα! Όπως έλεγαν και στον Asterix&Obelix οι ταλαίπωροι Ρωμαίοι λεγεωνάριοι "Καταταχτείτε μας έλεγαν..."

Ορίστε και οι στίχοι του τραγουδιού:

A vacation in a foreign land
Uncle Sam does the best he can
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Now you remember what the draftsman said
Nothing to do all day but stay in bed
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

You be the hero of the neighborhood
Nobody knows that you left for good
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Smiling faces as you wait to land
But once you get there no one gives a damn
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Hand grenades flying over your head
Missiles flying over your head
If you want to survive get out of bed
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Shots ring out in the dad of night
The sergeant calls (stand up and fight)
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

You've got your orders better shoot on sight
Your finger's on the trigger
But it don't seem right
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Night is falling and you just can't see
Is this illusion or reality
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Oh, oh, you're in the army now

Music as a drug

Τα τελευταία 6 χρόνια, κατά τα οποία ζούσα μόνος μου, δεν πέρασε μια μέρα που να μην ήταν το ραδιόφωνο ή το WinAmp στο PC ανοιχτό για τουλάχιστον 12 ώρες! Πραγματικά, ήθελα πάντα κάτι να ακούγεται μέσα στο σπίτι. Άλλοτε το ήθελα ως παρέα, ως διαφυγή, ως εκτόνωση αλλά πάντα ήθελα να παίζει μουσική μέσα στο σπίτι μου!

Σήμερα μετά από αρκετές μέρες, χμμ μάλλον μήνες, βρήκα την ευκαιρία να "ξεσπάσω" με λίγη μουσική σε πιο ανεβασμένα επίπεδα έντασης και ντεσιμπέλ! Λίγο το ότι επιτέλους ένα βάρος έφυγε από πάνω μου μετά την εξέταση των αγγλικών σήμερα, λίγο το ότι ήμουν μόνος σπίτι... Είναι απίστευτη αίσθηση να μπορείς να απολαμβάνεις κατά αυτόν τον τρόπο την μουσική που σου αρέσει. Για αυτό ξεκίνησα ακούγοντας μετά από πολύ καιρό ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, το "These days" των Bon Jovi.



Θυμάμαι ότι είχα αγοράσει όταν ήμουν στο Λύκειο (αν θυμάμαι καλά...) το ομώνυμο CDάκι και το είχα δανείσει σε ένα φιλαράκι για να το ακούσει. Αλλά, το κακό με το να δανείζεις πράγματα είναι ότι μπορεί να μην σου επιστραφούν. Έτσι και έγινε... Δεν έγινε και τίποτα βέβαια αλλά ήταν από τα καλύτερα CD που είχα αγοράσει ποτέ!

Για να κλείσει η παρένθεση και να επανέλθω, δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο το είδος της μουσικής που θα ακούσει ο καθένας αλλά το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή "ξεσπάει" μέσω αυτής!!

Τέσπα, πάω τώρα στη ταβέρνα ενός φίλου να τα πιούμε!! ;-)

Music Unplugged!

Ωραία τα ηλεκτρικά όργανα και μπορούν να προσφέρουν πολλά σε ένα τραγούδι αλλά για μένα η μαγεία της μουσικής βρίσκεται στα ακκουστικά μουσικά όργανα. Για αυτό λατρεύω τις διάφορες accoustic εκδόσεις των τραγουδιών! Αφορμή για αυτό το post ήταν η unplugged εμφάνιση των Nirvana και όχι μόνο στο MTV την οποία είδα σήμερα το πρωί.

Δεν ξέρω γιατί αλλά η ατμόσφαιρα αυτών των τραγουδιών μου φέρνει στο νου μια παρέα που κάθεται σε ένα δωμάτιο κυκλικά παίζοντας μουσική με 1-2 κιθάρες και τραγουδάνε! Θυμηθείτε μια διαφήμιση χμμ τίνος ήταν δεν θυμάμαι, Nescafe ή whisky λογικά, που έπαιζαν κάτι τύποι μουσική με ηλεκτρικές κιθάρες και ντραμς και ξαφνικά κόπηκε το ρεύμα! Ε τότε ήρθε η μαγεία της ακκουστικής κιθάρας και των απλών τυμπάνων... Κεράκια, αχνός φωτισμός και μουσική! Τι καλύτερο από αυτό...