Παιδείας σκέψεις

Μετά από αρκετό καιρό, σχεδόν πέρασα ένας μήνας, και εν μέσω μιας πιεστικής περιόδου πιστεύω ότι πρέπει να γράψω ένα post. Στο μυαλό μου όλο αυτό τον καιρό έχουν περάσει πολλά θέματα τα οποία θα ήθελα να σχολιάσω αλλά για διάφορους λόγους δεν κατάφερα να καταγράψω τις σκέψεις μου. Θέματα όπως το νέο μου MacBook, η οικονομική κρίση κ.λπ. Θα επανέρθω μετά το ταξίδι μου στο Ριάντ...

Τις προάλλες ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στον Google Reader μου, έπεσα πάνω σε ένα post που αφορούσε ουσιαστικά το μάθημα γεωγραφίας στα σχολεία της Αμερικής. Εγώ θα ήθελα να σχολιάσω το ρόλο της πληροφορικής στη σύγχρονη εκπαιδευτική διαδικασία.

Για να μιλάμε επί κοινής βάσης, δείτε ένα φλασάκι που χρησιμοποίησε η εν λόγω καθηγήτρια για να "αποτυπώσει" τις χώρες της Β. Αφρικής και Αραβικής χερσονήσου στο μυαλό των μαθητών της. Απλά σκεφτείτε πόσο πιο εύκολο και πιο ενδιαφέρων θα γινόταν το μάθημα της γεωγραφίας στα σχολεία αν χρησιμοποιούνταν όλο και περισσότερο υπολογιστές.

Το θέμα είναι κατά πόσο έχουνε στη διάθεσή τους οι εκπαιδευτικοί τέτοιες εφαρμογές και άλλα μέσα που θα διευκόλυναν τη διαδικασία της εκπαίδευσης (και αν όχι γιατί;). Η απάντηση είναι αυτονόητη. Απλά το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει κινηθεί καθόλου προς αυτή την κατεύθυνση. Έτσι, οι καθηγητές (όσοι δηλαδή έχουν το μεράκι και την όρεξη) αναγκάζονται να αυτενεργούν ψάχνοντας μόνοι τους και πολλές φορές κινούμενοι εκτός νομικών πλαισίων (π.χ. χρήση "πειρατικών" εφαρμογών) πάντα όμως για τη βελτίωση των συνθηκών εκπαίδευσης των παιδιών. Μήπως θα πρέπει να αφήσουμε το μοντέλο κατά το οποίο κάθε τμήμα έχει την αίθουσα του και να περάσουμε στο πιο ευέλικτο, βάσει οργάνωσης μαθήματος, μοντέλο στο οποίο κάθε μάθημα θα έχει την αίθουσά του; Με αυτό τον τρόπο οι καθηγητές αλλά και οι μαθητές θα είχαν όλα τα απαραίτητα μέσα συγκεντρωμένα σε τάξεις ανά θεματική ενότητα. Είναι ποτέ δυνατόν να κάνεις Φυσική / Χημεία / Βιολογία και να μην έχεις κάνει ποτέ μα ποτέ ένα πείραμα; Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι η παπαγαλία δε βοήθησε ποτέ κανένα μακροπρόθεσμα.

Έχω τόσα πολλά ερωτήματα να εκφράσω που πραγματικά δε γίνεται να αναφερθούν όλα σε ένα και μόνο post... Από εκεί και πέρα ας σκεφτούμε όλοι μας αν τελικά είμαστε σε θέση να θυσιάσουμε το βόλεμά μας, τον ελεύθερο χρόνο μας και οτιδήποτε άλλο χρειαστεί για να δώσουμε μια λύση στο μεγαλύτερο πρόβλημα της κοινωνίας μας.

Όσοι δεν έχετε δει το σχετικό με την εκπαίδευση ρεπορτάζ-εκπομπή του Π. Τσίμα πριν 2-3 βδομάδες, απλά βρείτε το και δείτε το! Δεν θέλει κόπο, απλά θέλει τρόπο και θέληση.

Μη τυπική εκπαίδευση

Τόσα χρόνια πέρασα στην εκπαίδευση, αλλά τον όρο "μη τυπική" εκπαίδευση δεν τον άκουσα! Τι να πω, μπορεί να ήμουν απρόσεχτος...

Σήμερα, λοιπόν, ο Υπουργός Παιδείας ανακάλυψε μια τελείως νέα ορολογία.Κατά την παρουσίαση του νομοσχεδίου για την λειτουργία των κολλεγίων στην Κυβερνητική Επιτροπή, ο Υπουργός έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Η κεντρική μας επιδίωξη είναι η υψηλή ποιότητα στις μεταλυκειακές σπουδές της μη τυπικής εκπαίδευσης και ο συνεχής έλεγχος της ποιότητας, προκειμένου να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα όλων των σπουδαστών»

Στη συνέχεια, δέχτηκε ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους στους οποίους δήλωσε ότι το άρθρο 16 δεν παρακάμπτεται, γιατί αυτές οι δομές δεν ανήκουν στην τυπική εκπαίδευση, αλλά στη μη τυπική!!! Προφανώς και μας κοροιδεύει, δεν γίνεται αλλιώς... Τι είναι η τυπική και η μη τυπική εκπαίευση!!?? Ήμαρτον!

Το τελειωτικό χτύπημα έρχεται σε ερώτηση δημοσιογράφου περί πιθανών κινητοποιήσεων από τους φοιτητικούς συλλόγους. Η απάντηση του Υπουργού ήταν ότι το νομοσχέδιο δεν αφορά τους φοιτητές αλλά αυτούς που παρακολουθούν τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών!!! Δηλαδή, το γεγονός ότι πρόκειται να αναγνωριστούν πτυχία αμφιβόλου αξίας και ποιότητας δεν πρέπει να ενδιαφέρει και να προβληματίζει τους φοιτητές...

Πηγή: in.gr

Νεκροταφείο πεσόντων...

Θα παραθέσω τις δηλώσεις του Β' Αντιπροέδρου της Βουλής κ. Σούρλα ασχολίαστες...

Πολιτική κάλυψη προσέφερε ο πρωθυπουργός στον υπουργό Δημόσιας Τάξης Β.Πολύδωρα, που βρέθηκε στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης μετά τα επεισόδια στην πλ.Συντάγματος. Αίσθηση έχει προκαλέσει, πάντως, δήλωση του αντιπροέδρου της Βουλής Γ.Σούρλα για το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη.

Συγκεκριμένα, στη διάρκεια συνεδρίασης της Βουλής, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάσος Αλευράς χαρακτήρισε απαράδεκτα τα όσα συνέβησαν, τονίζοντας: «Η κυβέρνηση είναι υπόλογη». Τον κ. Αλευρά επιχείρησε να διακόψει ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Σούρλας, λέγοντας: «Τι θέλετε να κάνει η κυβέρνηση; Να φυλάει νεκροταφεία πεσόντων;»

Πηγή: in.gr

Παιδεία - Πορείες - Πυρ...

Τα 3 "π" που βλέπουν συνεχώς το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό είναι: η παιδεία, οι πορείες διαμαρτυρίας και το πυρ!! Το πρόβλημα διογκώνεται όταν για κανένα από τα τρια δεν πέρνει κάποιος την ευθύνη.

Το θέμα της παιδείας ανοιγοκλείνει εδώ και 1 χρόνο με χίλιαδυο διαφορετικά πρόσωπα. Μία είναι οι φήμες περί αξιολόγησης των ΑΕΙ, μια είναι η συζήτηση για το άρθρο 16 και τέλος έχουμε το νόμο-σχέδιο για τα ΑΕΙ. Για να μην ξεχάσω, βέβαια, τις κατά καιρούς φήμες για αλλαγές στο εξεταστικό της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, λες και το μοναδικό πρόβλημά της ήταν το πως θα γίνονται οι εξετάσεις και όχι η ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Όταν, λοιπόν, υπάρχει μια συνεχής διαρροή φημών (ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κάποιος ή όχι) για ένα τόσο σημαντικό θέμα ενώ παράλληλα υποτίθεται ότι γίνεται διάλογος για το νόμο-σχέδιο για τα ΑΕΙ, πως περιμένουν να υπάρξει συνένεση και ηρεμία στην εκπαιδευτική κοινότητα... Ανοίγουν συνεχώς και αδιαλλείπτως μέτωπα, ανεπίσημα πάντα! Δυστυχώς, με αυτό τον τρόπο δεν μπορεί να γίνει ομαλά ο διάλογος.

Μετά, γίνονται πορείες διαμαρτυρίας σχεδόν κάθε βδομάδα! Και μάλιστα όχι με ευκαταφρόνητο αριθμό συμμετεχόντων. Ειδικά, η χθεσινή διαδήλωση ήταν μια από τις μεγαλύτερες των τελευταίων ετών. Αυτό κάτι σημαίνει...

Βέβαια, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να διαφυλάξεις μια τέτοια πορεία. Πάντα, θα παρεισφρύουν άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με την πορεία και με το σκοπό αυτής. Από εκεί και πέρα, ο άμεσα υπεύθυνος για την επιβολή της τάξης είναι η αστυνομία η οποία επαναλλειμένως δεν "μπορεί" να συλλάβει αυτά τα άτομα. Και φυσικά, μετά από τόσες χαμένες ευκαιρίες που είχαν, είναι επόμενο ότι κάποια στιγμή θα δημιουργούνταν μεγαλύτερα επεισόδια.

Όμως, ακόμα και χθες αντί να κυνηγήσουν τους άμεσα υπεύθυνους, αναλώθηκαν στη ρήψη αναρίθμητων χημικών ουσιών και στη σύλληψη 61 ατόμων που πραγματικά αμφιβάλλω (μετά και από όλα αυτά που άκουσα στα τηλεοπτικά δελτία και διάβασα στις εφημερίες) αν ένας από αυτούς είχε στην πραγματικότητα ανάμοιξη με τα επεισόδια.

Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να ηρεμήσουν τα πράγματα έτσι ώστε να προσπαθήσει η εκπαιδευτική κοινότητα να επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια...

Το παρών post δεν θα ήθελα να είναι το πρώτο μετά την αλλαγή χρόνου αλλά διάβασα κάποια posts σε άλλα blog πάνω στο θέμα και αποφάσισα να εκφράσω και εγώ την άποψη μου για το θέμα. Επιφυλλάσομαι να κάνω κάποιο post σχετικό με τα Χριστούγεννα που πέρασαν εντός των ημερών!

Η διαμάχη των τελευταίων μηνών έχει ως θέμα "ιδιωτικά πανεπιστήμια ή όχι" σαν να λέμε "να ζει κανείς ή να μη ζεί". Προσωπική μου άποψη είναι ότι χάνουμε τον στόχο που θέλουμε να πετύχουμε. Κοντεύουμε να βγούμε "εκτός θέματος" που έλεγαν και οι αγαπητοί μας φιλόλογοι στο σχολείο. Δηλαδή, αντί να ασχολούμαστε με το να βρούμε τρόπους να βελτιώσουμε την παιδεία που παρέχουμε, περιοριζόμαστε σε μια γενική συζήτηση περί ιδιωτικής και δημόσιας φύσης αυτής.

Αυτό που με φοβίζει κυρίως στο να γύρω πρός την υιοθέτηση της άποψης ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι η νοοτροπία του εύκολου κέρδους που μας διακατέχει σαν έθνος. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που σε παρόμοιες καταστάσεις βρέθηκε μια ομάδα ανθρώπων που εκμεταλλεύτηκε τις περιστάσεις για ιδίων όφελος. Επιπλέον, δε νοείται (για μένα πάντα) να πρέπει να πληρώσεις για να σπουδάσεις. Εκτός από τα δίδακτρα, υπάρχει και το θέμα των βιβλίων. Εγώ στη σχολή μου έπρεπε να περάσω 52 μαθήματα για να πάρω πτυχίο, ήτοι 52 βιβλία πολλά από τα οποία έκαναν 30-50 ευρώ! Δεν θα ήθελα να κάνω τον πολλαπλασιασμό για να δούμε το τελικό ποσό πληρωμής...

Από την άλλη μεριά, το δημόσιο πανεπιστήμιο σίγουρα υστερεί σε πάρα πολλά σημεία. Μερικά από αυτά είναι: η οργάνωση,οι εγκαταστάσεις και η νοοτροπία όσων έχουν άμεση επαφή με αυτό (από τους διοικητικούς υπαλλήλους, τους φοιτητές μέχρι και τους καθηγητές)! Φυσικά, για να αλλάξει η κατάσταση πρέπει να αλλάξουν μυαλά όλοι αυτοί και σε αυτό πρέπει να βοηθήσουν όλοι. Είναι απαράδεκτο να γίνονται προτάσεις νομοσχεδίων τα οποία περιλαμβάνουν ρυθμιστικά μέτρα μόνο για ορισμένες ομάδες ανθρώπων, στην περίπτωσή μας τους φοιτητές, και να παραβλέπουν άλλες ίσως σημαντικότερες, όπως είναι οι καθγητές. Αυτό το αφήνω προς το παρών γιατί πρόκειται για ένα τεράστιο θέμα (Χρήστο θυμάσαι τις γεμάτες ζωντάνια συζητήσεις στον Νικόλα, στο λιμάνι ... Χαχαχα πρέπει να τις επαναλάβουμε!).

Σε ένα υγιές πανεπιστήμιο πρέπει να έχουν λόγο και οι φοιτητές. Πρέπει να μπορούν να μεταφέρουν στους καθηγητές τους τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στα διδασκόμενα μαθήματα και γιατί όχι να προτείνουν κάποιες βελτιώσεις έτσι ώστε αυτά να γίνουν πιο κατανοητά. Αλλά όσο διατηρείται αυτό το κομματοκοποιημένο κλίμα (άλλο κομματοκοποιημένο και άλλο πολιτικοποιημένο) δύσκολα θα λειτουργούν με αυτό τον τρόπο οι παράγοντες της πανεπιστημιακής κοινότητας. Το κακό είναι ότι όλοι είναι μάλλον ευχαριστημένοι από αυτή την κατάσταση και δεν θέλουν να την αλλάξουν και δυστυχώς αυτά τα προβλήματα δεν εξαλείφονται με μερικά νομοσχέδια...

Συνοψίζοντας, δεν πιστεύω ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια έχουν να προσφέρουν πολλά στον χώρο της εκπαίδευσης. Δεν πιστεύω ότι η ίδρυση μερικών μη κρατικών θα αλλάξει την κατάσταση δια μαγείας και όλα πλέον θα είναι ρόδινα. Σίγουρα, αυτά θα έχουν καλύτερες εγκαταστάσεις (τουλάχιστοςν τα καλά) αλλά η ουσία της μετάδοσης της γνώσης δεν περιορίζεται στις εγκαταστάσεις. Γνώμη μου είναι ότι πρέπει να χρηματοδοτηθεί αδρά η ελληνική δημόσια παιδεία για ένα διαστήμα x χρόνων και στο τέλος αυτού εδώ θα είμαστε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας!