Γιατί το Πεκίνο;

Η διοργανώτρια χώρα των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων πρέπει να έχει δεχτεί τα περισσότερα πυρά (και όχι άδικα) από όσες χώρες τους οργάνωσαν τελευταία. Βέβαια, σε αυτό δεν μπορώ να είμαι σίγουρος μιας και έχω ζήσει ουσιαστικά τους Αγώνες από το 1992 και μετά, αν και σε αυτούς ήμουν μικρός για να μπορώ να εξετάσω πολυπλεύρως το θέμα.

Από την άλλη, όμως, το Πεκίνο ήταν ίσως η μοναδική υποψήφια πόλη στην οποία δόθηκε το χρίσμα μετά από μόλις δυο γύρους κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Και να πεις ότι οι αντίπαλες πόλεις ήταν υποδεέστερες... Μιλάμε ότι δυο από τις ανταγωνίστριες πόλεις ήταν το Παρίσι και το Τορόντο. Πάραυτα, οι «αθάνατοι» ήταν τόσο σίγουροι για την επιτυχία της διοργάνωσης που η διαδικασία εξελίχθηκε σε μια από τις συντομότερες όλων των εποχών.

Πηγή: Wikipedia

Αλλά από ότι φαίνεται, δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην τεράστια αγοραστική δύναμη αυτής της χώρας ο πληθυσμός της οποίας σύμφωνα με την τελευταία απογραφή φτάνει τους 1,3 δις κατοίκους. Και μπορεί από οργανωτικής πλευράς να τα πηγαίνουν θαυμάσια αλλά δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και με τις ατομικές ελευθερίες. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν έχουν να κάνουν (ή μάλλον δεν πρέπει να σχετίζονται) αποκλειστικά με τον αθλητισμό, αλλά πρέπει να σχετίζονται άμεσα με τον πολιτισμό και την παγκόσμια ενότητα των λαών. Αυτά τα στοιχεία φαίνεται ότι έχουν χαθεί χρόνια τώρα και οι φετινοί Αγώνες έρχονται να το επιβεβαιώσουν περίτρανα.

Πρώτη φορά έχουν διαρρεύσει τόσες πληροφορίες περί της συμπεριφοράς των διοργανωτών στους performers. Η ιστορία ξεκίνησε με το θέμα του κοριτσιού που τραγούδησε στην τελετή έναρξης το οποίο εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι ήταν playback. Το παράδοξο στην ιστορία ήταν ότι η φωνή δεν ήταν του κοριτσιού που εμφανίστηκε αλλά ενός άλλου που ενώ είχε καταπληκτική φωνή κάποιοι δεν τη βρήκαν αρκετά όμορφη για να παραστεί στην τελετή και έτσι αποφάσισαν να «παντρέψουν» τη φωνή του ενός με την παρουσία του άλλου!!!

Φυσικά, υπήρξαν και άλλες παρόμοιες ιστορίες με τους performers που βρίσκονταν κάτω από τον πάπυρο να εξαναγκάζονται να παραμείνουν στις θέσεις τους για πολλές ώρες και με μια χορεύτρια η οποία τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια των πολύωρων προβών.

Θέλουμε τον Γερμανό μας...

Αυτή ναι ήταν εμφάνιση αντάξια της ικανότητας της Εθνικής μας. Με εξαίρεση το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου, όταν και με απανωτά λάθη οι Γερμανοί πλησίασαν και τελικά κατάφεραν με τη λήξη του δεκαλέπτου να προηγούνται με έναν πόντο, η Εθνική πραγματοποίησε μια αρκετά καλή εμφάνιση!

Με έναν ασταμάτητο Βασίλη Σπανούλη, έναν Παπαλουκά που στο δεύτερο ημίχρονο βελτιώθηκε αισθητά και με πολύ καλή άμυνα, η Εθνική δεν μπορούσε παρά να κάνει περίπατο.

Τώρα, έρχονται τα δύσκολα αν όχι τα δυσκολότερα! Αύριο το μεσημέρι (15.00) αντιμετωπίζουμε την Αμερική σε έναν αγώνα που οι αντίπαλοί μας βλέπουν ως ρεβάνς του ημιτελικού του Μουντομπάσκετ!

Προσωπικά, θα ήθελα να δω μια εθνική που θα παλέψει και θα κάνει μια καλή εμφάνιση. Αν γίνει αυτό, τότε πραγματικά δεν με νοιάζει το αποτέλεσμα. Άλλωστε, δεν μπορείς να νικάς την Αμερική "κάθε μέρα"...

Άσχημη Πρεμιέρα

Άσχημη πρεμιέρα για την εθνική μας ομάδα του μπάσκετ. Ο κακός μας δαίμονας, Ισπανία, μας νίκησε αρκετά εύκολα με 81-66. Βέβαια, αυτή η ήττα δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι θα αντιμετωπίσουμε κάποιο πρόβλημα στο να προκριθούμε στα προημιτελικά. Αλλά, συνεπάγεται ότι θα έχουμε δυσκολότερους αντίπαλους στα προημιτελικά και στα ημιτελικά.

Για να μην προτρέχω, το βασικό ζήτημα είναι η βελτίωση της εικόνας της ομάδας. Στο χθεσινό παιχνίδι, τίποτα δεν λειτούργησε σωστά. Η αγωνιστική μας φιλοσοφία ήταν τελείως λανθασμένη για να μην πω ανύπαρκτη. Δεν εκμεταλλευτήκαμε καθόλου τη δυνατότητα των παικτών μας να πιέζουν τους αντίπαλους guard και κατά συνέπεια όχι μόνο να δυσκολεύουν την ανάπτυξή τους αλλά και να κλέβουν την μπάλα.

Επιθετικά, εκτός των προσπαθειών του ηρωικού Σπανούλη, δεν είχαμε να επιδείξουμε τίποτα άλλο. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθούν τόσοι πολλοί παίκτες μας σε τόσο κακή μέρα. Οπότε, δεν απογοητευόμαστε και πάμε για νίκη έναντι των Γερμανών αύριο στις 09.30!

4 χρόνια πριν

Με αφορμή μια είδηση που αναφερόταν στη διαρροή ενός βίντεο από πρόβες της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνο, θυμήθηκα τους δικούς μας Αγώνες. Το ένα έφερε το άλλο και τελικά μου ήρθαν στο νου όλες εκείνες οι ημέρες του Αυγούστου του 2004 που πέρασα στο Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο ως εθελοντής.

Γνωρίζω τα επιχειρήματα που μπορεί πολλοί (ακόμα και εγώ) να αναφέρουν σχετικά με τους Αγώνες και τις οικονομικές επιπτώσεις αυτών στη χώρα μας, αλλά εγώ δεν μπορώ να παραβλέψω τις στιγμές και τα συναισθήματα που ένοιωθα την περίοδο λίγο πριν και κατά τη διάρκεια των Αγώνων.

Θα ήθελα, λοιπόν, να δώσω έμφαση (ή τουλάχιστον θα προσπαθήσω) στο ανθρωπιστικό στοιχείο των Αγώνων. Πρόκειται για το μοναδικό γεγονός που μπορεί να φέρει τόσο πολύ κόσμο από όλο τον πλανήτη τόσο κοντά! Ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεμάτο από κόσμο περιβάλλοντα χώρο του ΟΑΚΑ! Άνθρωποι από όλο τον κόσμο να περπατάνε, να γελάνε με μια κοινή συνισταμένη: τους Ολυμπιακούς Αγώνες!

Χαρακτηριστικές στιγμές που έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου:

• Σκανδιναβός δημοσιογράφος στο Κέντρο Τύπου στην Κοτζιά κατά τη διάρκεια του ποδηλατικού γύρου, προσπαθούσε απεγνωσμένα να "σωθεί" από τον ήλιο και την ζέστη! Στην προσπάθεια του μονολούσε "I'm sick, I'm sick. Please find me a doctor!" Χεχε, που να αντέξει ο άνθρωπος!

• Απόγευμα στο κεντρικό στάδιο του ΟΑΚΑ που διεξάγονταν τα αθλήματα του στίβου. Κάθε φορά που από τα μεγάφωνα ακούγονταν ένα τραγούδι των Abba, όλοι μα όλοι οι ξένοι (και δεν ήταν λίγοι) και ιδίως οι Βρετανοί και Σκανδιναβοί, σηκώνονταν, τραγούδαγαν και χόρευαν!

• Αυγουστιάτικο μεσημέρι, μόλις έχω φθάσει στο ΟΑΚΑ και διασχίζω τον περιβάλλοντα χώρο του ΟΑΚΑ. Ο κόσμος είναι λίγος μιας και μεσημεριάτικα δε διεξάγονταν πολλά αθλήματα. Εκεί που περπατάω προς το Ποδηλατοδρόμιο, βλέπω αρκετούς ξένους (προφανώς...) να είναι ξαπλωμένοι στο γρασίδι στην σκιά και άλλοι να βρέχονται στις πισίνες και τα σιντριβάνια!

• Περί εθελοντισμού. Την πραγματική αξία του την αντιλήφθηκα όταν είδα μια ηλικιωμένη γυναίκα από το Βέλγιο να φοράει τη στολή των εθελοντών και να μας βοηθάει! Η συγκεκριμένη κυρία είχε πάει στους τελευταίους 5-6 Ολυμπιακούς Αγώνες ως εθελόντρια. Μάλιστα, είχε μαζί της όλες τις διαπιστεύσεις και μας τις έδειχνε!

Τις 10 μέρες που ήμουν εθελοντής, αν μπορούσα όχι μόνο θα τις ξαναζούσα αλλά θα ήθελα να ήταν πολύ περισσότερες! Τα ίδια συναισθήματα συμμερίζονται όλοι οι γνωστοί μου που συμμετείχαν σε αυτή τη διοργάνωση. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι μερικοί από αυτούς που δεν συμμετείχαν τελικά ως εθελοντές, το μετάνιωσαν. Ήταν πραγματικά κάτι το διαφορετικό να ζεις εκ των έσω μια τόσο μεγάλη διοργάνωση.

Αυτά τα λίγα ήθελα να πω όσων αφορά την εμπειρία μου ως εθελοντής και θα επανέλθω σύντομα με πιο κριτική ματιά για τα διάφορα φαινόμενα που σπιλώνουν την αξία των Ολυμπιακών Αγώνων που κατ'εμέ μπορούν να προσφέρουν τόσα πολλά στην ανθρωπότητα.