Νέο Μουσείο Ακρόπολης

Την περασμένη Κυριακή επισκέφθηκα και εγώ το νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Ευτυχώς είχα αποφασίσει για την ημέρα της επίσκεψης αρκετές μέρες πρίν και έκλεισα εισιτήρια από το site του μουσείου μια βδομάδα πριν. Η διαδικασία είναι πολύ απλή και γρήγορη.

Τη στιγμή που κατέβαινα τα σκαλιά της εισόδου στον προαύλιο χώρο του μουσείου κατάλαβα τη σημασία της κίνησής μου. Ο κόσμος που περίμενε να αγοράσει εισιτήρια με τον παραδοσιακό τρόπο δημιουργούσε μια ουρά αρκετών μέτρων. Ενώ εγώ προσπέρασα την πολυπληθή ουρά και πήγα στο ταμείο των e-tickets να παραλάβω τα εισιτήρια μου.

Το μουσείο αποτελείται από τρεις ορόφους, εκ των οποίων ο δεύτερος δεν έχει εκθέματα αλλά σε αυτόν φιλοξενείται ένα μαγαζί με σουβενίρ και η καφετέρια του μουσείου. Αν σκεφτεί κανείς ότι αφορά μονάχα στην Ακρόπολη, έχει μεγάλο αριθμό εκθεμάτων. Προσωπικά, μου άρεσαν πολύ οι μακέτες που απεικόνιζαν το πως ήταν η περιοχή της Ακρόπολης σε διάφορες φάσεις της ιστορίας. Έτσι, μπορούσε κάποιος να δει την Ακρόπολη την περίοδο που ήταν υπό κατασκευή, την περίοδο που ήταν στην ακμή της (όλη η περιοχή γύρω από το βράχο της Ακρόπολης ήταν κτισμένη) καθώς και την περίοδο κατά την οποία ο Παρθενώνας είχε μετρατραπεί σε χριστιανικό ναό.

Μου άρεσε επίσης το γεγονός ότι τα γλυπτά της μετώπης είχαν τοποθετηθεί στον τελευταίο όροφο και περιμετρικά αυτού έτσι ώστε να μπορεί να κατανοήσει ο επισκέπτης (όσο αυτό είναι δυνατό) τη συνολική εικόνα της μετώπης όταν ήταν στο ναό.

Θεωρώ ότι το πολυσυζητημένο βίντεο του Γαβρά είναι πολύ κατατοπιστικό για τη χρονική διάρκειά του και παρουσιάζει στον επισκέπτη όσα είδε μέσω τρισδιάστατων μοντέλων. Επίσης, γίνεται μια γρήγορη αναφορά στην ιστορία της Ακρόπολης. Πραγματοποιούνται προβολές συνεχώς στα Αγγλικά και στα Ελληνικά εναλλαξ.

Η γενική εντύπωση που μου άφησε ήταν πολύ θετική! Αρνητική εντύπωση μου έκαναν μερικοί επισκέπτες (Έλληνες και μη) οι οποίοι παραβίαζαν τους κανόνες του μουσείου τραβώντας φωτογραφίες (με φλας και χωρίς) και αγγίζοντας τα γλυπτά και τα αγάλματα.

Μετά την επίσκεψη στο μουσείο, ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για μια βόλτα στο Θησείο και στο Μοναστηράκι με τελικό προορισμό ένα από τα αναρίθμητα μεζεδοπωλεία της περιοχής.

Biking in Athens

Μπορώ να πω ότι από ταξίδι μου στην Ολλανδία στις αρχές Ιουνίου και μετά έχω αγαπήσει το ποδήλατο. Πιο συγκεκριμένα, το ποδήλατο στην πόλη!

Η αίσθηση του να διασχίζεις την πόλη με το ποδήλατο είναι πραγματικά μοναδική. Δεν είναι μόνο ότι είναι το πιο οικολογικό μέσο, ούτε ότι κάνεις παράλληλα γυμναστική. Πάνω από όλα πιστεύω είναι ότι ανεβάζεις δραματικά το επίπεδο διαβίωσης!

Βέβαια, για να μπορέσεις να χρησιμοποιήσεις ένα ποδήλατο εντός της πόλης, θα πρέπει και η πόλη από την μεριά της να είναι σε ένα βαθμό φιλική με αυτό το μέσο μεταφοράς. Κάτι που για προφανείς λόγους δεν ισχύει σε καμία περίπτωση για την πλειονότητα των μεγαλουπόλεων της χώρας μας.

Άκουγα πρόσφατα τις εξαγγελίες του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Σουφλιά για την κατασκευή ενός μεγάλου ποδηλατοδρόμου ο οποίος θα ξεκινά από την Κηφισιά και θα καταλείγει στο φάληρο. Πολύ καλή ιδέα, αλλά δυστυχώς δεν αρκεί αυτό το μέτρο για την προώθηση της χρήσης αυτού του εναλλακτικού μέσου μεταφοράς.

Πρέπει πρωτίστως να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας ως οδηγοί αλλά και ως πεζοί. Στην Ολλανδία είχα μείνει άφωνος από τον τρόπο αντιμετώπισης των ποδηλατιστών. Υπήρχαν περιπτώσεις που τα αυτοκίνητα είχαν προτεραίοτητα λόγω πράσινου σηματοδότη, αλλά παρόλα αυτά έκοβαν ταχύτητα ή σταμάταγαν για να περάσουμε με τα ποδήλατα.

Θέλω να πω πραγματικά συγχαρητήρια στα παιδιά που συμμετέχουν σε όλα τα bike events (Ποδηλάτες & Critical Mass Ride) στην Αθήνα προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο όχι μόνο να περάσουν καλά κάποια βράδια, αλλά να περάσουν το μήνυμα ότι παρόλες τις αντιξοότητες της πόλης μπορούμε να χρησιμοποιούμε το ποδήλατο ως μέσο μεταφοράς!!!

Για να είμαι ειλικρινής έτσι όπως έχουν τα πράγματα στην Αθήνα, δεν είμαι σε θέση ούτε καν να προσπαθήσω να εντάξω το ποδήλατο στην καθημερινότητά μου. Ας ελπίσουμε σε καλύτερο και πιο "ποδηλατικό" μέλλον...

Έκδοση Διαβατηρίου

Τη Δευτέρα που πέρασε παρέλαβα το διαβατήριό μου. Δεν είχα μέχρι στιγμής, αφού τη μία και μοναδική φορά που έχω πάει στο εξωτερικό ήταν στο Παρίσι πριν 1,5 χρόνο όπου χρησιμοποίησα την ταυτότητα. Αυτή τη φορά, θα βγω εκτός Ευρωπαικής Ένωσης και για την ακρίβεια εκτός Ευρώπης. Θα επισκεφθώ για επαγγελματικούς λόγους το Ριάντ. Έτσι, λοιπόν, δημιουργήθηκε η ανάγκη έκδοσης διαβατηρίου.

Είχα ακούσει ότι πλέον η διαδικασία έκδοσης ενός διαβατηρίου δεν είναι τόσο χρονοβόρα όσο ήταν παλαιότερα. Αλλά, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι κάτι τέτοιο όντως θα ίσχυε. Επισκέφθηκα το επίσημο site της Διεύθυνσης Διαβατηριων της Ελληνικής Αστυνομίας, στο οποίο μπορείτε να βρείτε εύκολα και γρήγορα τα απαραίτητα δικαιολογητικά προς κατάθεση. Επίσης, μπορείτε να δείτε τα γραφεία διαβατηρίων καθώς και σε ποιο από αυτά μπορείτε να απευθυνθείτε (ανάλογα με το δήμο ή δημοτικό διαμέρισμα στο οποίο ανήκετε).

Συμπερασματικά, χρειάστηκα 1-2 ώρες για να μαζέψω τα δικαιολογητικά και να βγάλω τις απαραίτητες φωτογραφίες. Εν συνεχεία, τα κατέθεσα στο αρμόδιο γραφείο διαβατηρίων της

περιοχής μου και σε 3 εργάσιμες ημέρες το είχα στα χέρια μου.

Μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα από την ταχύτατη εξυπηρέτηση...

Bad memory!

Το 2008 φεύγοντας μου παρουσίασε το κακό του πρόσωπο. Είχα παραγγείλει μια μνήμη (1 GB) για να "αναστήσω" τον υπολογιστή μου και τελικά το αποτέλεσμα ήταν να απεβιώσει πριν της ώρας του.

Το χρονικό έχει ως εξής: παραμονή Πρωτοχρονιάς παρέλαβα την μνήμη και μόλις επέστρεψα σπίτι, την τοποθέτησα στο 4ο και μοναδικό ελεύθερο slot της μητρικής μου. Με την προσθήκη της μνήμης, θα έφτανα τα 2 GB RAM. Ανοίγω, λοιπόν, τον υπολογιστή, μπαίνω στα Windows XP και μετά από λίγη ώρα μου εμφανίζεται ένα ωραιότατο BSOD, το οποίο ανέφερε ότι το πρόβλημα εντοπιζόταν στη physical memory. Κάνω restart και εκκινώ τον υπολογιστή από το live CD του Ubuntu με σκοπό να τρέξω το memory test utility (το οποίο το προτείνω ανεπιφύλακτα). Μετά το πρώτο πέρασμα, το πρόγραμμα εντόπισε 10 σημεία στην καινούργια μνήμη τα οποία παρουσίαζαν ορισμένα προβλήματα. Για καλή μου τύχη, πήρα μια φωτογραφία του report με το iPhone.

Μετά, τον έλεγχο κάνω επανεκκίνηση και φεύγω για λίγο από το δωμάτιο. Μόλις γύρισα, μια περίεργη μυρωδιά ερχόταν από τον υπολογιστή... Τον έκλεισα αμέσως, χωρίς όμως να καταφέρω να εντοπίσω την πηγή της μυρωδιάς. Όταν προσπάθησα να τον βάλω σε λειτουργία, ο υπολογιστής φαινόταν να εκκινεί κανονικά χωρίς όμως να δείνει σήμα στην οθόνη η οποία παρέμεινε μαύρη.

Έβγαλα κάθε συσκευή από το κουτί και άφησα μόνο τον σκληρό με το λειτουργικό και την κάρτα γραφικών. Δοκίμασα άλλη κάρτα γραφικών, άλλη οθόνη αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Επίσης, έβγαλα όλα τα τσιπάκια RAM και δοκίμασα ένα σε κάθε μια από τις τέσσερις θέσεις. Κατά τα φαινόμενα, πρέπει να ζορίστηκε η μνήμη από το memory test και να κάηκε ή να έκαψε τον memory controller. Οπότε, μας άφησε χρόνους η μητρική και κατά συνέπεια, λόγω της παλαιότητας της (P4S800), πάμε για ολική αναβάθμιση.

Έχετε να προτείνετε κάποια άλλη λύση να δοκιμάσω μπας και γλυτώσω τα έξοδα;

Καλά Χριστούγεννα!!

Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους καλά Χριστούγεννα, καλές γιορτές και καλή ξεκούραση σε όσους έχουν άδεια!!

Ως δωράκι από εμένα σας παραθέτω παρακάτω το (κατ'εμέ) καλύτερο τραγούδι για τα Χριστούγεννα.

John Lennon - Happy Christmas (War is over)

Ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο

Γεμάτο ήταν αυτό Σαββατοκύριακο, δεν έχω παράπονο. Χθες το πρωί , πήγα για το καθιερωμένο Σαββατιάτικο καφεδάκι με την απαραίτητη συνοδεία της εφημερίδας όπου ακολούθησε ο σχετικός σχολιασμός των άρθρων και η ανάλυση θεμάτων ποικίλης ύλης (κοινωνικό σχόλιο, αθλητικά κ.λπ.). ;-) Το απόγευμα πέρασε ήσυχα στο ΟΑΚΑ μεταξύ συγγενών και φίλων (ρε παιδιά δεν πάμε μόνο στα ντέρμπυ και στο Ch.L.), ενώ το βράδυ ψυχαγωγηθήκαμε βλέποντας το "Body of Lies" με τον Leonardo Di Caprio και τον Russell Crowe. Άλλη μια καλή ταινία από την Ridley Scott, την προτείνω!

Σήμερα το πρωί, πήγαμε για καφεδάκι στο Μικρολίμανο. Ήταν ιδανική κατάσταση, καθώς ο καιρός ήταν βροχερός και ήταν ότι καλυτερο να πίνεις καφέ και να αγναντεύεις την θάλασσα!! Στη συνέχεια, πήγαμε για φαγητό σε μαγαζί με ιταλική κουζίνα της περιοχής όπου και σκάσαμε ... Το πιάτο που μας εξέπληξε γευστικά ήταν μια φέτα με φύλο περιχυμένο με μέλι και σουσάμι! Απίστευτο!!! Μετά την κρεπάλη, ένα εσπρεσάκι ήταν επιβεβλημένο για να χωνέψουμε.

Τώρα, σπίτι, λίγο σερφάρισμα, ξεκούραση και στη συνέχεια θα δούμε το ντέρμπυ του μπασκετ! ;-)

17 Νοέμβρη

Μια μέρα πριν την 35η επέτειο του Πολυτεχνείου, και εξακολουθώ να νοιώθω διαφορετικά για αυτή την επέτειο. Για πολύ συγκεκριμένους λόγους, νοιώθω ότι αυτή η αντίσταση ήταν πιο σημαντική από αντίστοιχες της ιστορίας μας. Ίσως, επειδή ήταν η πιο πρόσφατη και έχουμε πολύ περισσότερα στοιχεία για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Ίσως, πάλι επειδή είχαμε να κάνουμε με δικτατορία και όχι με κάποιον εξωτερικο εχθρό απέναντι στον οποίο όλοι (σχετικό πάλι αυτό) ήταν ενωμένοι...

Το πρωί έπεσα πάνω σε ένα post στο troktiko το οποίο αναδημοσίευε άρθρο του Βήματος της Κυριακής από το 2003, το οποίο αναφερόταν στον έφεδρο στρατιώτη που οδηγούσε το άρμα προς την πύλη του Πολυτεχνείου. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι το πόσο ντρεπόταν για αυτή του την πράξη (που στην ουσία, όντας απλός στρατιώτης έπρεπε να υπακούσει στις διαταγές των ανωτέρων του), τόσο πολύ που στην ίδια του τη γυναίκα για πολλά χρόνια έκρυβε και όταν τον ρωτούσαν διάφοροι (που γνώριζαν το επίθετο του οδηγού του άρματος) αν ηταν αυτός, αυτός απλά απάνταγε ότι επρόκειτο για έναν μακρινό συγγενή του που πέθανε σε τροχαίο!

Επίσης, θα ήθελα να επαναφέρω μετά από 2 χρόνια, ένα post που είχα κάνει τότε στο οποίο αναφερόμουν στην σειρά εκπομπών του Στ. Κούλογλου με τίτλο "Η άγνωστη αντίσταση κατά της δικτατορίας". Σας προτείνω ανεπιφύλαχτα να βρείτε αυτές τις εκπομπές και να τις δείτε! Πραγματικά, αξίζει να αφιερώσετε μια μέρα για αυτό τον σκοπό.

YouTube Playlist

Παρασκευή απόγευμα και ο όγκος της δουλειάς μεγάλος... Αυτές οι καταστάσεις μπορούν να ξεπεραστούν με καλή μουσικη... Τι καλύτερο από το να ακούσεις λίγη μουσικούλα για να χαλαρώσεις και να συνεχίσεις;

Ακούς ένα τραγουδάκι (Coldplay - Clocks remix από Buena Vista Social Club), ακούς το δεύτερο (Monica - Over the hill)... Το μέγα ερώτημα ένα: Γιατί το youtube να μην έχει playlist feature;

WD MyBook 2 Essential 1 TB

Σήμερα, μετά από πολύ σκέψη αγόρασα έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο. Πιο συγκεκριμένα τον WD MyBook 2 Essential 1 TB. Η ανάγκη ήταν επιτακτική καθώς οι εσωτερικοί μου δίσκοι είχαν γεμίσει παρόλες τις προσπάθειές μου...

Με την ευκαιρία της τοποθέτησης του δίσκου στο σύστημά μου, αποφάσισα να ξεδιαλύνω λίγο την κατάσταση του γραφείου μου. Έτσι, αποσύνδεσα όλες τις συσκευές από το PC, καθάρισα, πέταξα πολλά άχρηστα αντικείμενα (DVDs, CDs, περιοδικά κ.λπ.) και στο τέλος επανασύνδεσα το PC. Κατά την επανασύνδεση των καλωδίων, προσπάθησα να βολέψω όσο γίνεται καλύτερα τα καλώδια έτσι ώστε να μην είναι μπερδεμένα...

Αυτή τη στιγμή, αντιγράφω στον εξωτερικό όλα τα αρχεία (κυρίως multimedia υλικό: ταινίες, σειρές, φωτογραφίες) και σιγά σιγά θα βάλω μια τάξη. Καιρός ήταν...

Happy Smurf Day

Επειδή πρέπει μερικές φορές να ξεφεύγουμε από την καθημερινότητα και τα άγχη της, τι καλύτερη λύση από το να "επιστρέφουμε" στην παιδική μας ηλικία... ;-)

Φέτος, λοιπόν, τα γνωστά σε όλους μας Smurfs (στρουμφάκια) κλείνουν 50 χρόνια ζωής και για αυτό διοργανώνονται events σε διάφορες ευρωπαικές χώρες! Έτσι, ήρθαν και στη χώρα μας και πιο συγκεκριμένα στην Πλατεία Κλαθμώνος.Πέρασα μια βόλτα με την ωραιότατη δικαιολογία ότι ήθελε η Ν. να πάμε και ταξιδέψαμε στα παλιά! Υπήρχαν stands στα οποία παρουσιάζονταν οι διάφοροι μικροί ήρωες αλλά γινόταν επίσης και ένα ταξίδι στο χρόνο με την εξέλιξη των σκίτσων.Όσοι επισκέπτες ήθελαν, μπορούσαν να αγοράσουν μια λευκή φιγούρα στρουμφ την οποία μπορούσαν να βάψουν και να την στείλουν στους διοργανωτές. Οι καλύτερες θα πωληθούν στο τέλος του ταξιδιού με τα έσοδα να πηγαίνουν στην Unicef!

Οργάνωση Διαβάσματος

Μετά από αρκετό καιρό, επανέρχομαι στη θέση που πρέπει να οργανώσω τον (όχι και πολύ) ελεύθερο χρόνο μου με γνώμονα το διάβασμα για την πιστοποίηση κατά CISSP. Για να εξηγούμαι, το CISSP (Certified Information Systems Security Professional) είναι μια πιστοποίηση που είναι αρκετά δημοφιλής στον τομέα της Ασφάλειας Πληροφοριακών Συστημάτων και διοργανώνεται από τον (ISC)².

Η εξέταση είναι στις 6 του Δεκέμβρη. Έτσι, λοιπόν, έχω κοντά 2,5 μήνες για να διαβάσω για τα 10 domains του CISSP. Μετά από μια μικρή έρευνα αγοράς, αγόρασα το βιβλίο "All in one: CISSP - Exam Guide Fourth Edition" της Shaun Harris από το amazon. Το βιβλίο αυτό αποτελείται από κοντά 1200 σελίδες! Μπορεί το μέγεθος να τρομάζει αλλά είναι πολύ αναλυτικό και όποιος καταφέρει να το τελειώσει, δε νομίζω ότι θα αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα με τις εξετάσεις.

Όσο προχωράει το διάβασμά μου, θα σας ενημερώνω για τυχόν δυσκολίες ή πρόσθετο εκπαιδευτικό υλικό!

Αν έχετε να προτείνετε κάτι πάνω στο θέμα, αφήστε comment!

Πόρος

Το τριήμερο του Δεκαπενταύγουστου το πέρασα στον Πόρο. Ενώ στην αρχή, ήμουν κάπως σκεπτικός για το μέρος, τελικά πέρασα πάρα πολύ καλά και μπορώ να πω ότι θα ξαναπήγαινα! Πιστεύω ότι είναι ιδανικός προορισμός για όσους θέλουν να περάσουν ένα τριήμερο κάνοντας μπάνιο σε ωραίες παραλίες περιστοιχισμένες από πράσινο και να απογύφουν όσο το δυνατόν τη χρήση του αυτοκινήτου.

Πραγματικά, το αυτοκίνητο είναι περιττό. Μένοντας στην πόλη του Πόρου, χρησιμοποίησα αποκλειστικά το λεωφορείο. Βέβαια, πιστεύω ότι για όποιον έχει όρεξη η ιδανική λύση είναι το ποδήλατο. Λόγω του μεγέθους και της μορφολογίας του νησιού, ενδείκνυται!


Λόγω και του τριημέρου, το νησί ήταν γεμάτο κόσμο ενώ είχε και πολλούς ξένους τουρίστες. Προσωπικά, εντυπωσιάστηκα από το πόσα κότερα και ιστιοφόρα βρίσκονταν αραγμένα στα λιμανάκια του νησιού. Μερικά από αυτά ήταν άκρως εντυπωσιακά! Μάλιστα, 1-2 από αυτά τα φωτογράφισα... ;-)

Πάντως αν επισκεφτείτε τον Πόρο, σας συνιστώ ανεπιφύλαχτα να κάνετε μπάνιο στο Λιμανάκι της Αγάπης! Ειδικά, αν είστε ζευγάρι... ;-) Πρόκειται για έναν κολπίσκο στον οποίο μπορείτε να απολαύσετε τη θάλασσα σε συνδυασμό με τη φύση και τα δέντρα που φτάνουν κυριολεκτικά στο νερό.

4 χρόνια πριν

Με αφορμή μια είδηση που αναφερόταν στη διαρροή ενός βίντεο από πρόβες της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνο, θυμήθηκα τους δικούς μας Αγώνες. Το ένα έφερε το άλλο και τελικά μου ήρθαν στο νου όλες εκείνες οι ημέρες του Αυγούστου του 2004 που πέρασα στο Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο ως εθελοντής.

Γνωρίζω τα επιχειρήματα που μπορεί πολλοί (ακόμα και εγώ) να αναφέρουν σχετικά με τους Αγώνες και τις οικονομικές επιπτώσεις αυτών στη χώρα μας, αλλά εγώ δεν μπορώ να παραβλέψω τις στιγμές και τα συναισθήματα που ένοιωθα την περίοδο λίγο πριν και κατά τη διάρκεια των Αγώνων.

Θα ήθελα, λοιπόν, να δώσω έμφαση (ή τουλάχιστον θα προσπαθήσω) στο ανθρωπιστικό στοιχείο των Αγώνων. Πρόκειται για το μοναδικό γεγονός που μπορεί να φέρει τόσο πολύ κόσμο από όλο τον πλανήτη τόσο κοντά! Ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεμάτο από κόσμο περιβάλλοντα χώρο του ΟΑΚΑ! Άνθρωποι από όλο τον κόσμο να περπατάνε, να γελάνε με μια κοινή συνισταμένη: τους Ολυμπιακούς Αγώνες!

Χαρακτηριστικές στιγμές που έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου:

• Σκανδιναβός δημοσιογράφος στο Κέντρο Τύπου στην Κοτζιά κατά τη διάρκεια του ποδηλατικού γύρου, προσπαθούσε απεγνωσμένα να "σωθεί" από τον ήλιο και την ζέστη! Στην προσπάθεια του μονολούσε "I'm sick, I'm sick. Please find me a doctor!" Χεχε, που να αντέξει ο άνθρωπος!

• Απόγευμα στο κεντρικό στάδιο του ΟΑΚΑ που διεξάγονταν τα αθλήματα του στίβου. Κάθε φορά που από τα μεγάφωνα ακούγονταν ένα τραγούδι των Abba, όλοι μα όλοι οι ξένοι (και δεν ήταν λίγοι) και ιδίως οι Βρετανοί και Σκανδιναβοί, σηκώνονταν, τραγούδαγαν και χόρευαν!

• Αυγουστιάτικο μεσημέρι, μόλις έχω φθάσει στο ΟΑΚΑ και διασχίζω τον περιβάλλοντα χώρο του ΟΑΚΑ. Ο κόσμος είναι λίγος μιας και μεσημεριάτικα δε διεξάγονταν πολλά αθλήματα. Εκεί που περπατάω προς το Ποδηλατοδρόμιο, βλέπω αρκετούς ξένους (προφανώς...) να είναι ξαπλωμένοι στο γρασίδι στην σκιά και άλλοι να βρέχονται στις πισίνες και τα σιντριβάνια!

• Περί εθελοντισμού. Την πραγματική αξία του την αντιλήφθηκα όταν είδα μια ηλικιωμένη γυναίκα από το Βέλγιο να φοράει τη στολή των εθελοντών και να μας βοηθάει! Η συγκεκριμένη κυρία είχε πάει στους τελευταίους 5-6 Ολυμπιακούς Αγώνες ως εθελόντρια. Μάλιστα, είχε μαζί της όλες τις διαπιστεύσεις και μας τις έδειχνε!

Τις 10 μέρες που ήμουν εθελοντής, αν μπορούσα όχι μόνο θα τις ξαναζούσα αλλά θα ήθελα να ήταν πολύ περισσότερες! Τα ίδια συναισθήματα συμμερίζονται όλοι οι γνωστοί μου που συμμετείχαν σε αυτή τη διοργάνωση. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι μερικοί από αυτούς που δεν συμμετείχαν τελικά ως εθελοντές, το μετάνιωσαν. Ήταν πραγματικά κάτι το διαφορετικό να ζεις εκ των έσω μια τόσο μεγάλη διοργάνωση.

Αυτά τα λίγα ήθελα να πω όσων αφορά την εμπειρία μου ως εθελοντής και θα επανέλθω σύντομα με πιο κριτική ματιά για τα διάφορα φαινόμενα που σπιλώνουν την αξία των Ολυμπιακών Αγώνων που κατ'εμέ μπορούν να προσφέρουν τόσα πολλά στην ανθρωπότητα.

Κυριακάτικο πρωινό

Το ιδανικό Κυριακάτικο πρωινό περιλαμβάνει, για μένα, ένα καφεδάκι με τη συνοδεία κατάλληλης παρέας και φυσικά ανάγνωση κυριακάτικης εφημερίδας! Έτσι και σήμερα, πήγα στο Verde στου Παπάγου και απόλαυσα τον καφέ μου κάτω από τον ίσκιο των δέντρων. Είναι ότι καλύτερο για να ξεκινάς την ημέρα σου και πρόκειται, γιατί όχι, για μια πολύ καλή αρχή για την εβδομάδα!!

Αλλά ρε γαμώτο όποτε πάω εκεί συνεχώς αναρρωτιέμαι γιατί να μην έχουμε 4-5 τέτοια παρκάκια που να είναι καλοσυντηρημένα και να παρέχουν ορισμένα βασικά πράγματα στους πολίτες. Που να πάει ο πολίτης για να ξεφύγει από τα μουντά χρώματα της πόλης μας και το νέφος... Πότε θα αποφασίσουμε όλοι μας να κάνουμε κάτι για τους εαυτούς μας; Κατί καλό για την πόλη μας...

Όλο ακούμε εξαγγελίες για την ανάπλαση του Πεδίου του Άρεως, για τη δημιουργία χώρου πρασίνου στην "Λεωφόρο" αλλά ως γνωστόν πάντα κάτι συμβαίνει και όλα αυτά τα σχέδια μένουν στα χαρτιά... Τέσπα, φτάνει για σήμερα ο πεσιμισμός και η κριτική!

Ραντεβού την άλλη Κυριακή στο Verde λοιπόν! ;-)

Αναμνήσεις ενός συγυρίσματος...

Όποτε, με πιάνει η μανία της καθαριότητας (για να είμαι ακριβής, η μανία του συγυρίσματος) καταλείγω να κατεβάζω όλα τα πράγματα από τα ράφια της βιβλιοθήκης, των συρταριών και να προσπαθώ να θυμηθώ τι είναι το καθετί και πως το βρήκα. Πολλές φορές κάθομαι και ξεφυλλίζω παλιά βιβλία ή/και περιοδικά με σκοπό να δω εκείνη την εποχή τι έκανα ή τι συνέβαινε στον κόσμο.

Την τελευταία φορά, είχα βρει το άλμπουμ με την συλλογή γραμματοσήμων που είχα, όταν πήγαινα Δημοτικό. Not bad at all, θα έλεγα. Με θυμάμαι να πέρνω τους φακέλους με τα κολλημένα γραμματόσημα και επειδή δεν ήθελα να τα σκίσω, έκανα μια ολόκληρη διαδικασία. Ποιά ήταν αυτή; Έπερνα ένα μπρύκι, το γέμιζα νερό και το ζέσταινα λίγο πριν να βράσει. Τότε, έβαζα μέσα το κομματάκι του φακέλλου με το γραμματόσημο και περίμενα μέχρι να λιώσει η κόλλα. Έτσι, αποσπούσα το γραμματόσημο ακέραιο χωρίς απώλειες!

Κάποια από αυτά τα είχα αγοράσει από μερικά μαγαζιά στο Μοναστηράκι και άλλα τα είχα βρει από φακέλλους. Είχα γεμίσει 2 άλμπουμ, ένα με ελληνικά και ένα με ξένα. Αρκετά καλά για την υπομονή ενός παιδιού του Δημοτικού. ;-)

Τώρα, με έχει πιάσει μια μανία να οργανώσω τις ψηφιακές μου φωτογραφίες. Πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα καθώς το να βλέπω φωτογραφίες είναι μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες! Τρελαίνομαι να τις βλέπω και να με γεμίζουν οι αναμνήσεις των στιγμών που αποτυπώθηκαν σε αυτές! Ας ελπίσω να τελείωσει αυτή η διαδικασία έτσι ώστε να εξασφαλίσω ότι θα έχω ένα back-up σε περίπτωση ανάγκης.

ΥΓ. Τελικά, πως γράφετε; Συγυρίζω ή σιγυρίζω; Μικρή σημασία έχει... ;-)

Από τον ΕΣ στην Εργασία...

Μπορώ να με χαρακτηρίσω ως άκρως τυχερό! 7 Μαίου απολύθηκα από τον ΕΣ και 4 Ιουνίου έπιασα δουλειά.Ειδικά, αν κρίνω από τις περιπτώσεις διαφόρων γνωστών και φίλων. Όχι μόνο γιατί βρήκα δουλειά, αλλά επειδή βρήκα ακριβώς αυτό που έψαχνα. Πιστεύω ότι αυτό είναι πολύ δύσκολο, ειδικά αν μιλάμε για την πρώτη δουλειά.

Η όλη ιστορία της έρευνας για δουλειά ξεκίνησε αρχές Απριλίου κατά την διάρκεια της άδειας απολύσεως μου. Έστειλα 3-4 βιογραφικά σημειώματα και για αρκετό καιρό περίμενα χωρίς αποτελέσματα. Τελικά, βρέθηκα στην ευχάριστη θέση να πρέπει να διαλέξω μεταξύ δυο εταιρειών. Πιστεύω ότι έκανα την καλύτερη επιλογή, μιας και η εταιρεία στην οποία είμαι τώρα, ασχολείται με το αντικείμενο των μεταπτυχιακών μου σπουδών αλλά και επειδή το περιβάλλον εργασίας είναι πολύ καλό!

Πάντως, όντως τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά μεταξύ πανεπιστημίου και εργασίας. Βλέπουν από διαφορετική οπτική γωνία τα θέματα και δίνουν σε διαφορετικά σημεία σημασία. Αυτό, βέβαια, δεν είναι απαραίτητα κακό. Ούτως ή άλλως, πανεπιστήμιο και εταιρείες έχουν διαφορετικούς στόχους να επιτύχουν.

Αυτά για την ώρα...

Επιστροφή στη Σάμο

Μετά από περίπου 2 χρόνια, χθες επέστρεψα στη Σάμο, στην οποία έζησα ως φοιτητής (προπτυχιακός και μεταπτυχιακός) για 6 χρόνια! Το πρώτο πράγμα που ένοιωσα ότι μου είχε λείψει από το νησί, είναι η ηρεμία, ο αργός ρυθμός ζωής! Πραγματικά, σε αυτό το νησί (φαντάζομαι και σε άλλα επαρχιακά μέρη αλλά εγώ αυτό έχω ζήσει και για αυτό λέω) μπορείς να ζήσεις πολύ ήρεμα χωρίς άγχος και αγωνίες.

Όπως λέγαμε με έναν φίλο σε αυτή την πόλη, το Καρλόβασι, έχουμε αναμνήσεις από κάθε σημείο της. Θέλω πολύ να ξαναπάω κάποια στιγμή και να κάτσω περισσότερες μέρες. Ήταν πολύ ωραίο που είδα γνωστά πρόσωπα της πόλης τους οποίους μπορεί να μην τους ήξερα προσωπικά αλλά ήταν μέρος της καθημερινότητάς μου για έξι συναπτά έτη.

Είδα και το παλιό μου σπίτι και αναρωτιόμουν ποιος να μένει τώρα. Δυο φορές που περάσαμε με το αυτοκίνητο τα πατζούρια ήταν κλειστά. Οπότε, δυο είναι τα πιθανά ενδεχόμενα: είτε πέσαμε σε υπναρά φοιτητή είτε ο ενοικιαστής έλειπε!

Φορτηγά και έργα...

Το παραδέχομαι είμαι σχετικά νέος οδηγός, παρόλο που έχω το δίπλωμα εδώ και 4-5 χρόνια, δεν το πολυπέρνω. Τώρα, τελευταία έχει δημιουργηθεί η ανάγκη να πρέπει να το πέρνω 2-3 φορές την εβδομάδα τα πρωινά.

Ε αυτό το αλαλούμ που γίνεται κυρίως με τα φορτηγά, δεν περιγράφεται. Μένω στους Αμπελοκήπους, κοντά στο Careffour και μας έχουν κυριεύσει τα φορτηγά του μαζί με αυτά άλλων πολυκαταστημάτων της περιοχής. Ποιός τους έδωσε την άδεια να κάνουν κατάχρηση του δρόμου και της υπομονής μας; Γιατί πρέπει ο ανεφοδιασμός των καταστημάτων να γίνεται το πρωί; Ήμαρτον πια!!!

Στο ήδη τεράστιο πρόβλημα των φορτηγών έρχονται και τα έργα της ΔΕΗ που γίνονται εδώ και 15 μέρες σε διάφορους δρόμους της περιοχής με συνέπεια την κατακόρυφη μείωση των πιθανών θέσεων για παρκάρισμα.

Τι να πω...

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από το blog "ΟΙ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ ΚΑΦ.ΕΛΛ.Ο.Ι"

Mario Kart Wii

Επειδή κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του ένα παιδί, έτσι και εγώ χθές και σήμερα έχω ψιλολιώσει με ένα φιλαράκι στο Mario Kart Wii!! Μιλάμε για την απόλυτη αίσθηση διασκέδασης και παλιμπαιδισμού! Χαχα!

Το παιχνίδι έρχεται μαζί (κατά το "comes with" των Άγγλων που τόσο συχνά χρησιμοποιείται από τους Έλληνες) με ένα τιμονάκι (είναι αυτό που φαίνεται στην εικόνα παραπάνω να κρατά ο Mario και ο Luigi) στο οποίο προσαρμόζεται το χειριστήριο του Wii και σου δίνει τη δυνατότητα να νοιώθεις ότι οδηγάς στην πραγματικότητα! ;-)

Οι δυνατότητες του παιχνιδιού πολλαπλασιάζονται στο multiplayer! Χωρίζεται η εικόνα στην μέση και οι μάχες είναι ατελείωτες!

Δικτυακή Συμμετοχικότητα

Αυτό το post γράφτηκε μετά από την ανάγνωση ενός από τα τελευταία post του φίλου Papo.

Το Internet εξελίσσεται και αυτό γίνεται προς την πλευρά της συμμετοχικότητας. Τον τελευταίο καιρό, υπάρχει μια τεράστια έξαρση του social networking (βλέπε Facebook, Xing, MySpace κλπ). Προσωπική μου άποψη είναι ότι η όλη ιστορία μπορεί να ξεκίνησε από ορισμένους δικτυακούς τόπους οι οποίοι δεν είχαν το απαραίτητο βάθος στις υπηρεσίες τους αλλά πάντα από κάπου πρέπει να γίνει η αρχή, το μπαμ.

Έτσι, πλέον παρατηρούμε στην καθημερινότητά μας να αναφερόμαστε όλο και πιο πολύ στις "ψηφιακές" μας οντότητες. Το μεγάλο ερώτημα είναι κατά πόσο οι "ψηφιακές" αυτές οντότητες ταυτίζονται ή όχι με τις πραγματικές. Κοινώς, είμαστε μυστικοπαθείς ή θέλουμε να γνωρίζουν όλοι την αντιστοιχία της "ψηφιακής" με την πραγματική μας ταυτότητας. Και αν δεν θέλουμε, γιατί συμβαίνει αυτό;

Θεωρώ ότι αυτό το φαινόμενο βρίσκεται σε ύφεση και αυτό θα μας οδηγήσει σε μια πραγματική συμμετοχικότητα. Για παράδειγμα, τι νόημα έχει ένα blog όταν ο επισκέπτης δεν αφήνει ένα σχόλιο στο εκάστοτε άρθρο! Το Διαδίκτυο για να επεκταθεί, απαιτεί την διαδραστικότητα. Δηλαδή, την αλληλεπίδραση των χρηστών. Αυτό, εν γένει, απαιτεί και η κοινωνία μας. Δεν πρέπει να μένουμε αμέτοχοι αλλά να συμμετέχουμε και να εκφράζουμε την άποψή μας είτε αυτή είναι θετική ή αρνητική με το περιεχόμεν ενός άρθρου.

Οπότε, ήρθε η ώρα να περάσουμε από την απλή παρατήρηση κειμένων, podcasts και λοιπών αντικειμένων σε μια πιο έμπρακτη αλληλεπίδραση με τα δημιουργήματα κάποιων!