Νέο Μουσείο Ακρόπολης

Την περασμένη Κυριακή επισκέφθηκα και εγώ το νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Ευτυχώς είχα αποφασίσει για την ημέρα της επίσκεψης αρκετές μέρες πρίν και έκλεισα εισιτήρια από το site του μουσείου μια βδομάδα πριν. Η διαδικασία είναι πολύ απλή και γρήγορη.

Τη στιγμή που κατέβαινα τα σκαλιά της εισόδου στον προαύλιο χώρο του μουσείου κατάλαβα τη σημασία της κίνησής μου. Ο κόσμος που περίμενε να αγοράσει εισιτήρια με τον παραδοσιακό τρόπο δημιουργούσε μια ουρά αρκετών μέτρων. Ενώ εγώ προσπέρασα την πολυπληθή ουρά και πήγα στο ταμείο των e-tickets να παραλάβω τα εισιτήρια μου.

Το μουσείο αποτελείται από τρεις ορόφους, εκ των οποίων ο δεύτερος δεν έχει εκθέματα αλλά σε αυτόν φιλοξενείται ένα μαγαζί με σουβενίρ και η καφετέρια του μουσείου. Αν σκεφτεί κανείς ότι αφορά μονάχα στην Ακρόπολη, έχει μεγάλο αριθμό εκθεμάτων. Προσωπικά, μου άρεσαν πολύ οι μακέτες που απεικόνιζαν το πως ήταν η περιοχή της Ακρόπολης σε διάφορες φάσεις της ιστορίας. Έτσι, μπορούσε κάποιος να δει την Ακρόπολη την περίοδο που ήταν υπό κατασκευή, την περίοδο που ήταν στην ακμή της (όλη η περιοχή γύρω από το βράχο της Ακρόπολης ήταν κτισμένη) καθώς και την περίοδο κατά την οποία ο Παρθενώνας είχε μετρατραπεί σε χριστιανικό ναό.

Μου άρεσε επίσης το γεγονός ότι τα γλυπτά της μετώπης είχαν τοποθετηθεί στον τελευταίο όροφο και περιμετρικά αυτού έτσι ώστε να μπορεί να κατανοήσει ο επισκέπτης (όσο αυτό είναι δυνατό) τη συνολική εικόνα της μετώπης όταν ήταν στο ναό.

Θεωρώ ότι το πολυσυζητημένο βίντεο του Γαβρά είναι πολύ κατατοπιστικό για τη χρονική διάρκειά του και παρουσιάζει στον επισκέπτη όσα είδε μέσω τρισδιάστατων μοντέλων. Επίσης, γίνεται μια γρήγορη αναφορά στην ιστορία της Ακρόπολης. Πραγματοποιούνται προβολές συνεχώς στα Αγγλικά και στα Ελληνικά εναλλαξ.

Η γενική εντύπωση που μου άφησε ήταν πολύ θετική! Αρνητική εντύπωση μου έκαναν μερικοί επισκέπτες (Έλληνες και μη) οι οποίοι παραβίαζαν τους κανόνες του μουσείου τραβώντας φωτογραφίες (με φλας και χωρίς) και αγγίζοντας τα γλυπτά και τα αγάλματα.

Μετά την επίσκεψη στο μουσείο, ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για μια βόλτα στο Θησείο και στο Μοναστηράκι με τελικό προορισμό ένα από τα αναρίθμητα μεζεδοπωλεία της περιοχής.

Μήδεια

Την προηγούμενη Τετάρτη, πήγα να παρακολουθήσω τη ΜΗΔΕΙΑ ² του Δημήτρη Παπαιωάννου στο Θέατρο Παλλάς στη Βουκουρεστίου. Η πρώτη μου εμπειρία από τέτοιου είδους θεάματα, ήταν πριν 1,5 χρόνο περίπου όταν είχα δει το "2". Θα έλεγα ότι το "2" λειτούργησε ως εισαγωγή για μένα στον χώρο του χοροθέατρου. Πιστεύω ότι αν δεν το είχα δει, μπορεί να μου φαινόταν δυσνόητη η Μήδεια. Είναι άκρως εντυπωσιακό, πως μπορείς να παρακολουθήσεις την εξέλιξη μιας ιστορίας ενώ κανείς δεν μιλάει είτε αφηγείται τα τεκτενόμενα! Η κίνηση, λοιπόν, μετατρέπεται σε φωνή και σε συνδυασμό με την μουσική μπορεί να σε ταξιδέψει!

Η παράσταση είχε διάρκεια μιας ώρας περίπου και ήταν αρκετά δυνατή. Όμως, θα προτιμούσα να είχε επενδυθεί με μια πιο έντονη και μελωδική μουσική (βλ. Κωνσταντίνος Βήτα και "2"). Στην αρχή για να είμαι ειλικρινής, δυσκολεύτηκα λιγάκι να "μεταφράσω" τους ρόλους των χορευτών, αλλά μετά από ένα δεκάλεπτο όλα κυλούσαν ομαλά. Οι κινήσεις των χορευτών ήταν πολύ δυνατές και αντικατόπτριζαν τη συναισθηματική τους κατάσταση.

Mamma Mia!

Χθες, πήγα στο Θέατρο του Μπαντμιντόν και παρακολούθησα το "Mamma Mia!", την παράσταση που έχει γραφτεί με βάση τα τραγούδια των Abba. Ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερος φαν των Abba, αλλά παρόλαυτα πέρασα αρκετά καλά. Ειδικά, το πρώτο μέρος της παράστασης ήταν πολύ "ανεβαστικό" καθώς ακούστηκαν πολλά χορευτικά κομμάτια, όπως τα: "Dancing Queen", "Money money money", "Gimme gimme" κλπ.

Ο διαμορφωμένος σε θέατρο χώρος της Ολυμπιακής Εγκατάστασης του Γουδίου ήταν ικανοποιητικός αν και όχι τέλειος για τέτοια θεάματα. Το κύριο πρόβλημα ήταν ότι οι τελευταίες σειρές της εξέδρας ήταν πραγματικά πολύ μακριά από τον χώρο της σκηνής. Από την άλλη, ο χώρος στάθμευσης ήταν ικανοποιητικός όπως και οι άνθρωποι που βοηθούσαν στην διαχείριση της κίνησης.

Συνολικά, ήταν μια ικανοποιητική βραδιά που αν είσαι τέτοιος τύπος, μπορεί αμέσως μετά την παράσταση να σε οδηγήσει στην πίστα κάποιου κοντικού club αλλιώς απλά θα περάσεις ένα ευχάριστο βράδυ γεμάτο από την μουσική των Abba!!!

Δημοσιογραφία "χωρίς φραγμούς"

Τις εκπομπές του Στ. Κούλογλου πάντα τις θεωρούσα μια όαση στην έρημο της ελληνικής τηλεόρασης, ένα διαμάντι ποιότητας και ενημέρωσης. Πολλές από τις εκπομπές του ήταν το έναυσμα για συζητήσεις και περαιτέρω έρευνα τόσο για μένα αλλά θέλω να πιστεύω και για πολλούς άλλους συμπολίτες μας.

Άλλα, από ότι φαίνεται, ο "πολιτικός μας πολιτισμός" για τον οποίο τόσο πολύ ενδιαφέρονται οι πολιτικοί μας, δεν αντέχει εκπομπές οι οποίες καυτηριάζουν με σωστό και διεισδυτικό τρόπο καυτά θέματα της κοινωνίας μας. Έτσι, λοιπόν, η ΕΡΤ δημοσιοποίησε την διακοπή της συνεργασίας της με τον Στ. Κούλογλου με μια λιτή ανακοίνωση.

«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές ‘Θεματική Βραδιά’ και ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’. Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.»

Αλήθεια, ποιός μπορεί να είναι ο πραγματικός λόγος αν όχι η ενόχληση κάποιων "μεγάλων κεφαλιών"; Ο ίδιος ο δημοσιογράφος με ανακοίνωση η οποία δημοσιεύεται στο site της εκπομπής "Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα" αναφέρει χαρακτηριστικά:

"Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω."

Η όλη ιστορία ξεκίνησε με τις επίμονες προσπάθειες του Στ. Κούλογλου να εκδόσει δημοσιογραφική βίζα για το ταξίδι του στη Κίνα για την πραγματοποίηση των γυρισμάτων για την επικείμενη εκπομπή του η οποία θα τιτλοφορείτο "Από τον Μαο στους Ολυμπιακούς Αγώνες". Ο δημοσιογράφος, ήδη, είχε ακούσει τις φήμες που διέρρεαν στο κανάλι για το τέλος της συνεργασίας τους και για αυτό αναρωτίεται...

"Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1."

Μετά από όλα αυτά, το μόνο που θέλω να πω στον Στ. Κούλογλου είναι ότι πραγματικά δεν αξίζει να εργάζεται σε ένα τέτοιο χώρο και είναι καλύτερα για αυτόν που φεύγει. Του εύχομαι καλή τύχη και είμαι σίγουρος ότι θα βρεθεί κάποιο τηλεοπτικό κανάλι από το οποίο θα μπορούμε να απολαμβάνουμε και πάλι τις εκπομπές του.

Sweeney Todd

Χθες μετά από πολύ καιρό πήγα cinema. Που είναι οι καλές περσινές μέρες που πήγαινα δυο φορές το δεκαπενθήμερο. Μπορεί σε κάποιους να ακούγεται υπερβολικό αλλά τι να κάνω μου αρέσουν πολύ οι ταινίες... ;-)

Πήγα και είδα το "Sweeney Todd: The demon barber of Fleet Street" του ανεπανάληπτου Tim Burton. Είναι από τους αγαπημένους μου - χμμ τι να τον πρωτοαποκαλέσεις τώρα, ας πούμε- σκηνοθέτες! Έχει την εκπληκτική ικανότητα να χειρίζεται με μαγευτικό τρόπο θέματα "μαύρα και άραχνα" και να τα παρουσιάζει σε μια άλλη διάσταση. Δηλαδή, αν κάποιος καλοσκεφτεί τα σενάρια των ταινιών του, θα μπορούσε να τα χαρακτηρίσει από δράματα εώς θρίλερ. Πράγμα, όμως, που δεν μπορούμε να πούμε με σαφήνεια!

Τώρα, σχετικά με την τελευταία του ταινία, δεν μπορώ να πω ότι βγήκα από την αίθουσα ενθουσιασμένος αλλά παρόλ'αυτά μου άρεσε. Αυτό που πιστεύω με ενόχλησε ήταν μάλλον η μουσική επένδυση της. Ήταν εμφανής η απουσία της μουσικής ιδιοφυίας του Danny Elfman!

Πάντως, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η καλύτερη ταινία του T. Burton είναι το Corpse Bride. Βέβαια, δεν μπορώ να είμαι κατηγορηματικός γιατί ακόμα δεν έχω δει το Big Fish (ναι το ξέρω είμαι απαράδεκτος!).

Κάθε ταινία του Burton είναι μια ξεχωριστή εμπειρία και αξίζει να τις παρακολουθείς για να διαπιστώνεις ιδίοις όμμασι την ευρηματικότητα αυτού του ανθρώπου!

Ψέμα στο ψέμα

"Ψέμα στο ψέμα" του 'Αντονι Νίλσον με τους Π. Φιλιππίδη, Π. Χαϊκάλη, Ηλ. Λογοθέτη, Μ. Ζαρόκωστα και Ν. Ορφανού στο θέατρο Μουσούρη. Η υπόθεση του έργου από το athinorama.gr είναι:

Δύο αστυνομικοί εμπλέκονται σε μια απίστευτη παρεξήγηση με αφορμή το ατύχημα μιας νεαρής κοπέλας. Εξαιρετικό το δίδυμο Φιλιππίδης-Χαϊκάλης, που σε πολλές φάσεις θυμίζει Χοντρό-Λιγνό, κινεί τα νήματα μιας παράστασης με έξυπνες ατάκες, γρήγορους ρυθμούς και σπιρτάδα.

Χθες, λοιπόν, παρακολούθησα το έργο. Επί 1 ώρα και 50 λεπτά, δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω. Σε κάποια φάση είχε πονέσει το σαγόνι μου από τα ασταμάτητα γέλια. Και δεν ήμουν μόνο εγώ σε αυτή τη κατάσταση αλλά όλο το θέατρο που ήταν γεμάτο.

Οι δυο πρωταγωνιστές κατά την γνώμη μου ταιριάζουν απόλυτα και είναι λες και γεννήθηκαν για να παίζουν μαζί!! Οι κλασσικές γκριμάτσες, μορφασμοί και χειρονομίες προκαλούσαν το γέλιο ακόμα και όταν δεν μιλούσαν καθόλου! Μιλάμε για 2 πολύ μεγάλους ηθοποιούς!

Το έργο δεν έκανε καθόλου κοιλιά και η ροή των γεγονότων και των κομικοτραγικών καταστάσεων ήταν συνεχής και κατακλυσμιαία! Πραγματικά, δεν μπορώ να ξεχωρίσω μια από αυτές. Μια πολύ καλή φάση ήταν όταν ο Π. Φιλιππίδης αναγκάστηκε να χτυπήσει με το γκλομπ του έναν παπά για να αποφύγει τα χειρότερα. Ο παπάς έπεσε αναίσθητος και τότε ο Π.Χαικάλης φώναξε "Τι έκανες εκεί!!!!?!". Τότε, ο Π. Φιλιππίδης προσπαθώντας να πετάξει την ευθύνη από πάνω του πέταξε την αμίμητη ατάκα "Έπεσε σε ζαρτινιέρα, ντάξειειειειειειει??" !!! Χαχαχα!! Απίστευτος!!

Δημήτρη Παπαιωάννου "2"

Προχθές, πήγα και παρακολούθησα την παράσταση (θα την χαρακτήριζα ως χοροθέατρο) του Δημήτρη Παπαιωάννου που τιτλοφορείται "2". Στην αρχή, μπορώ να πω ότι ήμουν λίγο επιφυλακτικός μιας και δεν είχα παρακολουθήσει πότε μέχρι εκείνη τη στιγμή κάτι παρόμοιο. Όμως, η παράσταση με διέψευσε πανηγυρικά καθώς όταν έβγαινα από το εντυπωσιακό και ανακαινισμένο Παλλάς, είχα μια αίσθηση πληρότητας και πολλών σκέψεων!

Ο συνδυασμός της εκπληκτικής μουσικής του Κωνσταντίου Β, των χρωμάτων με τις λιτές κινήσεις των χορευτών ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδεί! Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ ήταν ότι με το που βγήκαμε (είχαμε πάει μια παρέα 5 ατόμων) από τον χώρο του Παλλάς, είμασταν όλοι σκεπτικοί και προσπαθούσαμε να δώσουμε εξηγήσεις στις εκπληκτικά πλασμένες εικόνες του "2".

Συγχαρητήρια στον Δ.Παπαιωάννου για την εκπληκτική δουλειά του! Επίσης, μου άρεσε πολύ και ο Άρης Σερβετάλης που δεν γνώριζα ότι είχε τέτοιες χορευτικές ικανότητες.

Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα...

Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Στ. Κούλογλου για τις εκπομπές του αλλά ακόμα περισσότερα μπράβο του αξίζουν για την συγκλονιστική δουλειά που έκανε στην εκπομπή ή μάλλον καλύτερο στον θεματικό κύκλο με τίτλο "Η άγνωστη αντίσταση κατά της δικτατορίας"! Χθες το βράδυ παρακολούθησα την εκπομπή από τις 00.30 μέχρι τις 4 το πρωί!

Ήταν το καλύτερο ντοκυμαντέρ που έχω δει ποτέ για την περίοδο της δικτατορίας. Μου άρεσε πολύ που μιλούσαν άνθρωποι που έζησαν από πολύ κοντά την εξέλιξη του φοιτητικού κινήματος με την κορύφωση του, τις καταλήψεις της Νομικής και του Πολυτεχνείου. Μιλούσαν, επίσης, καθηγητές οι οποίοι αρνήθηκαν να δεχτούν τις διαταγές των στρατιωτικών και συνέχισαν να διδάσκουν το μάθημά τους με συνέπεια φυσικά να τους αφαιρέσουν την ιδιότητα του πανεπιστημιακού, να τους απαφορεύσουν την είσοδο στα Πανεπιστήμια και να τους φυλακίσουν σε πολλές περιπτώσεις.

Επίσης, είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η άποψη ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα αυτά από την αντίπερα όχθη. Έτσι, μίλησε ο υφυπουργός Τύπου της κυβέρνησης Μαρκεζίνη καθώς και ο υπίλαρχος που ήταν υπεύθυνος για τα άρματα που κατέβηκαν στο Πολυτεχνείο. Αναφέρθηκαν σε πολλά γεγονότα με λεπτομέρειες που δεν ήξερα και ήθελα να μάθω.

Μακάρι να είδαν όσο περισσότεροι γίνεται αυτή τη σειρά εκπομπών. Γιατί πολλοί από εμάς δεν ξέρουν και αγνοούν βασικά κομμάτια της ιστορίας μας!

Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της εκπομπής η οποία βρίσκεται εδώ!