Άδειας Τέλος!

Πέρασαν οι μέρες και φτάσαμε στην παραμονή της αναχώρησής μου για την Λήμνο. Τα ξημερώματα πέρνω την πρώτη πτήση και μετά ταξί για το στρατόπεδο. Ευτυχώς, επιστρέφω Παρασκευή που τα πράγματα γενικά είναι πιο χαλαρά.

Το θέμα είναι ότι φτάνει και μισή μέρα άδειας για να ξανανιώσεις πολίτης. Να νοιώσεις ότι υπάρχουν και άνθρωποι που όταν τους μιλάς δεν χρειάζεται να "χτυπήσεις" προσοχή και να χαιρετήσεις και ούτε χρειάζεται να ψάχνεσαι συνέχεια δεξιά και αριστερά να μην στην "πέσει" κάποια έφοδος... Το βασικότερο πρόβλημα που υπάρχει στον στρατό δεν είναι ούτε οι σκοπιές, ούτε οι επιθεωρήσεις, ούτε έφοδοι, τίποτα από όλα αυτά. Το πρόβλημα είναι η νοοτροπία και η συμπεριφορά των στελεχών στους φαντάρους. Μέσα στα στελέχη βάζω Αξιωματικούς, Υποαξιωματικούς και ΕΠΟΠ. Οι δόκιμοι ουσιαστικά είναι ένα με τους φαντάρους μιας και το πολύ να διαφέρουν 1-2 σειρές.

Για να μην φαίνεται ότι γκρινιάζω, να τονίσω ότι περνάω πολύ καλά. Για την ακρίβεια, πολύ καλύτερα από ότι νόμιζα ότι θα είναι. Σε αυτό συνεισφέρουν τα μάλλα τα παλικάρια που κάνουμε παρέα (Γιώργηδες, Χρήστος, "Μακ", "Τουφ", Βαγγέλης, "Βικ" κλπ κλπ). Είναι πολλοί και σίγουρα δεν ανέφερα αρκετούς από αυτούς. Για αυτό κάνουμε τα πάντα να βγαίνουμε μαζί όσο αυτό γίνεται.

Βέβαια, υπάρχουν κάποιες στιγμές που ο στρατός έχει απίστευτο γέλιο! Στιγμές που δεν υπήρχε περίπτωση να τις ζήσεις αν δεν είχες πάει. Στιγμές που πραγματικά θα θυμάσαι για μια ζωή και θα τις μεταφέρεις σε γνωστούς και φίλους.

Πλέον, ευελπιστώ να πάρω μια 10ήμερη άδεια (Ολυμπιακών Αγώνων, ήμουν εθελοντής βλέπεται) γύρω στα τέλη Οκτώβρη λίγο πριν την μετάθεσή μου. Θα είναι ότι πρέπει επειδή μετά θα γυρίσω μόνο για 7-10 μέρες και βουρ για Αθήνα!!!

Αυτά και πλέον το επόμενο post θα γίνει από κάποιο Internet Cafe της Μύρινας μιας και μας κατέσχεσαν τα κινητά τηλέφωνα με κάμερα οπότε αναγκάστηκα να πάρω ένα ωραιότατο Nokia 6510 και κατά συνέπεια δεν μπορώ να συνδεθώ στο Διαδίκτυο για να ποστάρω.

Όταν χαράζει...

Άλλο ένα αγαπημένο τραγούδι (σε μουσική Θανάση Παπακωνσταντίνου με την εκπληκτική φωνή του Γιάννη Αγγελάκα) του οποίου στην τύχη εντελώς βρήκα video clip. Για την ακρίβεια 2 παιδιά έφτιαξαν μόνοι τους ένα video clip με αφορμή μια εργασία της σχολής τους. Για να είμαι ακριβοδίκαιως, η πρώτη αναφορά σε αυτό έγινε από εναν από τους δημιουργούς στο Insomnia.

Where did I go wrong?

Επιτέλους βρήκα αυτό το τραγούδι πως λέγεται και το κατέβασα! Έβλεπα σε επανάληψη ένα επεισόδιο από τους Singles και το άκουσα πάλι μετά από καιρό. Αμέσως, έψαξα να βρω τον τίτλο του. Μου αρέσει πάρα πολύ. Είναι κάπως μελαγχολικό και είναι κάτι που μου ταιριάζει τις τελευταίες μέρες...




The Fray - How to save a life

8ήμερη άδεια εν Αθήναις

Ο στρατός αποφάσισε να δικαιολογήσει πλήρως τον χαρακτηρισμό του ως τρελός και παράλογος. Από εκεί που την Παρασκευή είχα μάθει ότι μου έκοψαν την άδεια, Κυριακή πρωί έρχεται σήμα με την επίσημη διαταγή για την ανάκληση των αδειών και ολοκληρώνεται η ήττα που φάγαμε. Όμως Δευτέρα πρωί ο διοικητής μας ανακοινώνει ότι η διαταγή αναφέρεται σε ανάκληση μόνο των κανονικών αδειών και έτσι μπορεί να μας δώσει τα ΤΑΠ (τιμητικές άδειες παραμεθωρίου)! Έτσι, από σήμερα το πρωί είμαι εν Αθήναις μετά από κοντά 3 μήνες! Φεύγω την άλλη Παρασκευή τα ξημερώματα με αεροπλανάκι.

Αυτή η άδεια ήρθε στην καταλληλότερη περίοδο. Όταν γυρίσω στην μονάδα, θα έχω καβατζάρει τους 2,5 μήνες και θα αρχίσει η κατηφόρα εώς την ιστορική μέρα της μεταθέσεώς μου (16 Νοεμβρίου). Το καλό είναι ότι δεν μου φαίνεται καθόλου μακρινή αυτή η μέρα. Ειδικά, αν πάρω άλλη μια 10ήμερη άδεια (λόγω Ολυμπιακών Αγώνων) κατά τα τέλη Οκτώβριου. ;-)

Ααχχ τι ωραία που είναι η ζωή εκτός στρατοπέδου! Λίγες ώρες είμαι έξω και νοιώθεις άλλος άνθρωπος! Άντε να δω με τι κέφια θα μπω μέσα...

Άδεια...γιοκ!

Πως το έλεγε το τραγουδάκι απο το "Λούφα και παραλλαγή"; "...δύο βύσματα μου έφαγαν την άδεια..." αυτό έγινε ακριβώς και στην περιπτωσή μου. Πάει η αδειούλα που τόσο πολύ περίμενα. Τόσο καιρό στα πλωτά μετρούσα τις μέρες και έκανα σχέδια. Τώρα φάγαμε μια μεγαλοπρεπέστατη ήττα και πρέπει να περιμένω μέχρι αρχές Σεπτέμβρη.

Λέω τώρα εγώ, θα φταίω αν "καταλάθως" αυτοί οι 2 ξεχάσουν τι σημαίνει νορμάλ νούμερο υπηρεσίας; Το πρόβλημα είναι οτι δεν είμαι τέτοιος ανθρωπος. Αλλά όπως πάνε τα πράγματα, σκέφθομαι ότι πρέπει να αλλάξω!

Αυτά που λέτε για τον αγαπητό μας Ε.Σ. και φυσικά στην υγειά των βυσμάτων! Να μας ζήσουν και να τα χαιρόμαστε!

17 + σήμερα

...μέχρι την δωδεκαήμερη άδεια μου! Ναι, επιτέλους θα γυρίσω στην Αθήνα! Μου έχουν λείψει τα πάντα! Αλλά ρε γμτ οι μέρες θα περάσουν πολύ γρήγορα.

Και όταν γυρίσω αρχές Σεπτέμβρη, θα κλείνω 3 μήνες στην μονάδα και θα αρχίζω την αντίστροφη μέτρηση! Υπολογίζω να ζητήσω και 10 μερες στα τέλη Οκτώβρη οπότε όλα καλά!

Υγ. Το κακό είναι οτί απο Δευτέρα και για 12 μέρες ξεκινάμε πλωτά(αντίστοιχη άσκηση με τα σκοινάκια),οπότε τα πράγματα θα είναι πιο ζόρικα.

Υπηρεσίες

Πάντα οι φαντάροι κράζουν τους λοχίες που βγάζουν τις υπηρεσίες. Την προηγουμενη βδομάδα επειδη έλειπε ο λοχίας αναγκάστηκα να αναλάβω τις υπηρεσίες.

Τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα. Υπάρχουν πάρα πολλοι περιορισμοί. Για να εξηγηθώ: ορισμένα άτομα κάνουν μόνο κάποια νούμερα,π.χ. οι οδηγοι μόνο 4ο ή περίπολο!

Το απόλυτο μπάχαλο! Συν τους διάφορους που έρχονται και σε παρακαλάνε να μπουν υπηρεσία με τον φίλο τους ή να τους βγάλεις έξω μια συγκεκριμένη μέρα!Χάος!

Χαρακτηριστικά να αναφέρω ότι κάθε μέρα έκανα γύρω στην μια ώρα να τις βγάλω!!! Ευελπιστώ να μην χρειαστει να ασχοληθώ ξανά με τις υπηρεσίες.

Λήμνος: 1,5 μήνας μετά...

Έχουν περάσει αισίως 42 μέρες απο την στιγμή που παρουσιάστηκα στην Λήμνο. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Έχω προσαρμοστεί πλήρως, κάνουμε καλή παρέα με μερικά παλικαριά(νέους και παλιους) και γενικά περνάνε οι μέρες αρκετά γρήγορα!

Μια θετική εξέλιξη ήταν οτι με έκαναν γραφέα και έτσι τουλάχιστον κάνω κάτι επικοδομητικό και περνάει πιο εύκολα το πρωινό! Συν ότι χάνω τις εκπαιδευσεις κάτω απο τον ήλιο!

Επίσης, πήρα και μια 48ωρη άδεια για να δω το κοριτσάκι μου! Αυτές οι 3 μέρες (2 απο την αδεια στν 1 έξοδο που είχα) ήταν από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου! Το εκπληκτικο είναι ότι αρκουν λίγες στιγμές εκτός στρατοπέδου για να ξανανιωσεις άνθρωπος!

Εκτιμάς κάθε στιγμή ύπνου, χαλάρωσης και βόλτας! Μετράω ήδη τις μέρες μέχρι την πρώτη μου μεγάλη άδεια που έχω προγραμματίσει για τα τέλη του Αυγούστου!

Κατά τα άλλα, η Λήμνος όσο περνάει ο καιρος γεμίζει με κόσμο και είναι ότι πρέπει για μπανάκια και βόλτες! Σας χαιρετώ και ελπίζω σε νέο post σύντομα!

Βδομάδα προσαρμογής τέλος

Πέρασε η εβδομάδα προσαρμογής και απο σήμερα (δλδ απο τωρα καθώς αυτή τη στιγμή κάνω την πρώτη μου σκοπιά), ξεκινάμε υπηρεσίες, οι οποίες είναι δυο 3ωρες σκοπιες.

Τα πράγματα κύλησαν αρκετά ομαλά. Βέβαια, χθες είχαμε την καθιερωμένη εβδομαδιαια επιθεώρηση και κατα συνέπεια ο θαλαμος και τα όπλα μας έπρεπε να λάμπουν. Λιώσαμε στις καθαριότητες και τελικά πέρασαν ο διοικητής και ο υποδιοικητής του λόχου καθώς και ένας ανθυπασπιστής. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλα και γλυτώσαμε τις κρατήσεις.

Απόβαση στην Λήμνο

Ξημερώματα Σαββάτου έγινε απόβαση στο νησί της Λήμνου από 500 φαντάρους! Είμασταν 4 μηχανικάριοι, 2 πουλμαν πυροβολικάριοι, τεθωρακισμένα, υλικου πολέμου κλπ.

Οι εγκαταστάσεις της μονάδας ειναι πολύ καλές! Μιλάμε για κανονικές τουαλετες και καλές ντουζιέρες οι οποιες βρίσκονται εντός του θαλάμου! Από εκεί και πέρα, τα παλικάρια φαίνονται νορμάλ.

Το κακό είναι οτι ακούμε τα χειρότερα για τον διοικητή μας. Δηλαδή ότι είναι πολύ προβλεπόμενος και προσέχει καποια πραγματάκια πάρα πολύ! Βέβαια, αν δεν τα δω με τα μάτια μου, δεν μπορώ να εκφράσω γνώμη.

Σε λίγο, ετοιμαζόμαστε για την 2η έξοδο μας. Λέμε να παμε για μπανάκι σήμερα! Θα επανέλθω με λεπτομέρειες για τις παραλίες του νησιού!

Τοποθέτηση: Λήμνος

Μας ανακοίνωσαν χθες τις τοποθετήσεις μας. Αύριο το μεσημεράκι αφήνω το Ναύπλιο για την Λήμνο με ειδικότητα σιτιστής (δεν θέλω σχόλια...). Για να είμαι ειλικρινής, δεν το περίμενα και μου ήρθε κάπως ουρανοκατέβατο. Το καλό είναι ότι είναι η μονάδα με τα περισσότερα μόρια μετά τον Βάλτο! Οπότε αυτό σημαίνει ότι θα μπορέσω κατά πάσα πιθανότητα να γυρίσω Αθήνα κατά Νοέμβρη μεριά.

Επίσης, περιμένω μέσα Ιούλη να έρθει ένα φιλαράκι οδηγός από Ναύπλιο και αρχές Αυγούστου θα καταφτάσουν 5-6 σκαπανείς που κάναμε παρέα στο κέντρο. Μια χαρά!! Άντε πάλι να πρέπει να προσαρμοστείς σε νέες συνθήκες και στα χούγια του κάθε αξιωματικού. Αυτά για την ώρα...

ΥΓ. Θα προσπαθήσω να μπαίνω που και που μέσω του κινητού μου στο internet για να γράφω νέα posts! :-)

Αναμένοντας τις ειδικοτητες...

και τις μεταθέσεις μας! Πέρασαν οι μέρες και αύριο πρόκειται να μας ανακοινώσουν τις ειδικότητες/μεταθέσεις μας. Επικρατεί ενας αναβρασμός στον λόχο αφου ολοι εχουν αγωνία. Μερικοί, βέβαια, εχουν ηδη μαθει που θα πάνε απο τα βίσματά τους, οι υπόλοιποι απλα αναμένουμε!

Κατα τα άλλα,οι μέρες περνάνε κανοντας υπηρεσίες και πέρνοντας ορισμένες εξόδους. Το θέμα είναι οτι ηδη έχω βαρεθεί τις σκοπιές! Υπομονη. Την παρασκευή άλλωστε αναχωρουμε!

Δεύτερη άδεια από το ΚΕΜΧ!!

Η δεύτερη άδεια από το ΚΕΜΧ είναι γεγονός!! Ο καλός μας διοικητής μας έδωσε άλλο ένα Σ/Κ άδεια, το οποίο ευτυχώς δεν χρεώθηκε αλλά αιτιολογήθηκε ως τιμητική άδεια, και έτσι να' μαι πάλι στο σπίτι μου μετά από 4 μέρες μόνο.

Αυτές τις λίγες μέρες που ήμουν στο Ναύπλιο κάναμε πολλά πράγματα. Την Τετάρτη το πρωί και το απόγευμα είχαμε εκπαίδευση για τα όπλα: παραγγέλματα (επ'ώμου, παρουσιάστε κλπ), λύσικο-δέσιμο όπλου κλπ. Ενώ την Πέμπτη το πρωί πραγματοποιήσαμε τις πρώτες μας βολές με το τιμημένο G3A3 από απόσταση 100 μέτρων!

Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή είχα λίγο άγχος μιας και δεν είχα ξαναπιάσει όπλο ποτέ στα χέρια μου. Κυρίως, σκεφτόμουν το "κλώστιμα" του όπλου. Τελικά, έβαλα αρκετή δύναμη στο δεξί χέρι και στον δεξί ώμο μου και όλα πήγαν καλά! Από τις 10 βολές οι 5 βρήκαν στόχο... Βέβαια, για να είμαι ακριβής έριξα 9 αντί για 10 βολές καθώς το όπλο μου έπαθε εμπλοκή στην πρώτη βολή και έτσι χάσαμε 1 σφαίρα. Την ερχόμενη Τρίτη θα πάμε για βολή από τα 200 μέτρα.

Χθες όλοι οι αδειούχοι του Σ/Κ μπήκαν σε υπηρεσίες ενώ οι υπόλοιποι είχαν έξοδο από τις 3 το μεσημέρι μέχρι τις 22.00. Έτσι, εγώ έκανα τις πρώτες μου σκοπιές (πρώτο νούμερο ήμουν) στο φυλάκιο του φρέατος για τους γνώστες του στρατοπέδου(dtsomp, 32bitos). Ως πρωτή εμπειρία μπορώ να πω ότι ήταν πολύ καλή. Είμασταν όλοι οι σκοποί μαζεμένοι σε ένα φυλάκιο εκτός του λόχου μας. Αυτό σημαίνει ότι για μια μέρα (οσο διαρκεί μια υπηρεσία) δεν είχαμε κανένα μα κανένα αξιωματικό πάνω από το κεφάλι μας, έτσι όταν δεν είχαμε σκοπιά αράζαμε στο φυλάκιο, πίναμε καφεδάκι και μιλάγαμε! :-) Μια χαρά!

Αυτά για την ώρα... Το μόνο που με απασχολεί είναι ότι δεν προβλέπεται (πωπω αυτό το ρήμα τείνω να το μισήσω) άλλη άδεια στο επόμενο διάστημα και αυτό με στεναχωρεί... Το μόνο καλό είναι ότι παίζει να γίνει μια αιμοδοσία αρχές του Ιούνη και αν με αφήσουν να δώσω θα πάρουμε μια 4ήμερη αδειούλα! :-)

Άδεια ορκομωσίας τέλος

Τελείωσε η άδεια ορκομωσίας... Πίσω στο μαντρί μας, λοιπόν, από σήμερα το βράδυ. Σε μια ώρα περίπου θα φύγω για τον σταθμό των ΚΤΕΛ στον Κηφισσό όπου μας περιμένει το πούλμαν που έχει "ναυλώσει" το ΚΕΜΧ για να μας μεταφέρει στο στρατόπεδο.

Αύριο πρωί ξεκινάμε την οπλο-εκπαίδευση με την πρώτη μας βολή. Θα έχει πλάκα. Δεν έχω ξαναπιάσει όπλο στη ζωή μου πλην της φοράς που μας έμαθαν πως να το λύνουμε-δένουμε (εύκολο πολύ ήταν).

Τα λέμε στην επόμενη άδεια... :-)

Νέα από τον "έξω κόσμο"

Για να μην πείξουμε στα στρατιωτικά νέα και ιστορίες, ας αναφερθώ σε μερικά νέα του "έξω κόσμου". Λοιπόν, όπως είχα αναφέρει και παλαιότερα είχα δώσει εξετάσεις για το Proficiency του Michigan. Βγήκαν, λοιπόν, τα αποτελέσματα την προηγούμενη βδομάδα και ναι ναι το πήρα! :-) Πάει και αυτό και από ότι φαίνεται με τις σπουδές τελειώσαμε (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου). Οπότε, άντε να τελειώνουμε και με το φανταριλίκι να βρούμε καμιά δουλειά μπας και βγάλουμε ποτέ δικά μας λεφτά.

Επιτέλους, σήμερα κατάφερα και αγόρασα mp3 player. Το παιδεύω το θέμα αυτό 20 μέρες τώρα. Σκέφτηκα πριν παρουσιαστώ να πάω να αγοράσω ένα για να το έχω στο στρατό να ακούω λίγο ραδιάκι άντε και κανά mp3. Μπήκα στο site του Πλαισίου και του e-shop, κατέληξα σε ένα μοντέλο της Sony και την επόμενη μέρα πήγα στην Στουρνάρη να το πάρω. Αμ, δε... Με πληροφόρησαν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο έχει αποσυρθεί. Συνεχίζω την έρευνα και βρίσκω ένα της Creative. Πάω στο e-shop και με ενημερώνει ότι υπάρχει μόνο ένα κομμάτι στο κατάστημα του Χαλανδρίου. Έλα όμως που εγώ δεν είχα χρόνο να τρέχω στο Χαλάνδρι. Οπότε, παρουσιάστηκα χωρίς mp3 player.

Τελικά, σήμερα το πρωί κατάφερα και αγόρασα το Creative Zen Nano Plus FM 1 GB με 49 € από το Multirama στη Στουρνάρη. Τώρα, το φορτώνω με mp3s και καθοδόν θα φτιάξω και τους σταθμούς! Θα το τεστάρω σήμερα το βράδυ πριν κοιμηθώ!

The richest man in Babylon...

Μπορεί να μην έχω τη δυνατότητα να χαρώ φέτος το καλοκαιράκι στις παραλίες, αλλά αυτό δεν μου αφαιρεί το δικαίωμα να απολαμβάνω την καταπληκτική μουσική των Thievery Corporation!!



Τα τελευταία χρόνια μόλις έπιαναν οι πρώτες ζέστες, φόρτωνα μια playlist με reggae κομμάτια με την οποία πέρναγα όλο το καλοκαίρι. Καλύτερη φάση: καφεδάκι σε παραλιακή καφετέρια και να ακούγεται reggae μουσικούλα! ;-)

Οι πρώτες μέρες στο ΚΕΜΧ

Τελικά, ο Αινστάιν όταν διατύπωνε την σχετικότητα του χρόνου πρέπει να είχε στο μυαλό του τον στρατό. Πραγματικά είναι το ιδανικότερο παράδειγμα για να εκφράσεις αυτή την έννοια της φυσικής. Η πρώτη βδομάδα στο ΚΕΜΧ δεν περνούσε με τίποτα! Όλα κυλούσαν τόσο μα τόσο αργά. Και φυσικά η ατάκα που σκοτώνει όταν την ακούς ως φαντάρος είναι "Έλα ρε συ, έξω είσαι; Πολύ γρήγορα πέρασε ο καιρός!"

Η πρώτη βδομάδα περιελάμβανε πολλές γραφειοκρατικές και ιατρικές διαδικασίες οι οποίες κρατούσαν άπειρες ώρες κατά τις οποίες μας έφαγε η ορθοστασία και η αναμονή σε ουρές. Δεν μπορώ να πω ότι δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ στις στρατιωτικές συνθήκες. Οι εγκαταστάσεις του κέντρου μπορεί να είναι παλιές αλλά είναι καλοδιατηρημένες. Έτσι, οι ντουζιέρες έχουν ζεστό νερό κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Οι τουαλέτες, βέβαια, δεν θα μπορούσαν να είναι σε καλή κατάσταση. Αλλά και αυτές συνηθίζονται! :-) Το φαγητό είναι σε ανεκτά επίπεδα και ευτυχώς είναι λίγα τα φαγητά που δεν πετυχαίνει ο σεφ! Χαχα!

Από εκεί και πέρα, όλοι περιμέναμε με ανυπομονησία το επισκεπτήριο της Κυριακής για να δούμε τους δικούς μας. Μια μέρα πριν, όμως, μας έβαλαν να καθαρίσουμε τον χώρο του επισκεπτηρίου. Με τον όρο "καθαρισμός" εννοούσαν το ξεχορτιάρισμα (χορτάρια που έβγαιναν μέσα από το τσιμέντο αλλά και αυτά που έβγαιναν όπου ναναι στα παρτέρια), το άδειασμα των κάδων, το καθάρισμα όλου του κτιρίου του λόχου κλπ κλπ κλπ. Δεν έχω παράπονο πέρασε γρηγορότερα έτσι η ώρα από το να μας έκαναν κύρηγμα!

Το θετικό με το ΚΕΜΧ είναι ότι το 71% (σύμφωνα με στοιχεία που μας είπε ο Διοικητής του κέντρου) είναι φοιτητές ή απόφοιτοι ΑΕΙ/ΤΕΙ. Έτσι, τουλάχιστον υπάρχει ένα επίπεδο στο κέντρο και πολλά άτομα να μιλήσεις. Μάλιστα, οι περισσότεροι είναι 25-27 ετών.

Από τη δεύτερη βδομάδα, ξεκινήσαμε εντατικές πρόβες ορκομωσίας και παρελάσεων. Για την ακρίβεια, μας έλιωσαν στις πρόβες. Ήθελα να ξέρω πόσα χιλιόμετρα γράψαμε αυτές τις ημέρες. Και δώσε παραγγέλματα (τα οποία δίδονται με τον χαρακτηριστικά στρατιωτικό τρόπο...χαχα), δώσε φωνές, δώσε όρκους! Καλά ήταν, τουλάχιστον πέρναγε ο χρόνος γρηγορότερα από την πρώτη βδομάδα. Το μόνο που ήταν σπαστικό, ήταν το κύρηγμα που μας έκαναν οι αξιωματικοί για τους γονείς μας που θα έρθουν να μας καμαρώσουν και να νιώσουν περηφάνια. Είναι εκτός κόσμου πανάθεμά τους... Ο διοικητής του λόχου μας μας έλεγε ότι οι πατεράδες μας είναι τόσο περήφανοι που καταταχτήκαμε που πήγαν και κέρασαν το καφενείο της γειτονιάς... Τι να του πεις... Χαχα!!

Επιτέλους, ήρθε η μέρα της ορκομωσίας και πήραμε την πολυπόθητη άδεια για να δούμε τον έξω κόσμο και να ξεφύγουμε λιγάκι από τα χακί χρώματα! Το θέμα είναι ότι ο χρόνος έξω κυλάει πολύ πιο γρήγορα και η Τρίτη κοντοζυγώνει...

ΥΓ. Ευτυχώς, μας έχουν υποσχεθεί άλλο ένα Σ/Κ με άδεια και μάλιστα άγραφη!! :-)

Military Service Mode: ON

Από σήμερα και για ένα χρόνο το blog μπαίνει σε κατάσταση στρατιωτικής θητείας. Αύριο πρωί πρωί φεύγω για Ναύπλιο. Είναι σαφές ότι σε κάθε ευκαιρία θα μπαίνω να γράφω τις εντυπώσεις μου. Η πρώτη ευκαιρία θα μου δωθεί σε 13-14 μέρες από σήμερα όταν και θα πάρω την άδεια ορκομωσίας. Οπότε τότε θα καταγράψω τις πρώτες στιγμές μου στον Ε.Σ.

Euroleague Final Four 2007: Και τώρα ο τελικός...

Η γιορτή του Ευρωπαικού μπάσκετ ξεκίνησε χτες στο Ο.Α.Κ.Α. σε ένα γεμάτο γήπεδο από τους φιλάθλους και των τεσσάρων ομάδων. Εγώ έφτασα στο γήπεδο 10 λεπτά πριν την έναρξη του πρώτου ημιτελικού. Φυσικά, οι φίλαθλοι της Μάλαγα και της ΤΣΣΚΑ είχαν τον πρώτο λόγο στα συνθήματα καθώς αγωνίζονταν οι ομάδες τους.

Οι Ισπανοί ήταν όλα τα λεφτά! Είχαν κατεβάσει ολόκληρη μπάντα από πνευστά και κρουστά! Σε κάθε επίθεση της Μάλαγα ήταν λες και βρισκόσουν στο Μέγαρο Μουσικής. Οι αθεόφοβοι μέχρι και το soundtrack του Rocky έπαιξαν, θέλοντας προφανώς να θυμίσουν στους Ρώσους το τέταρτο μέρος της ταινίας όπου ο Rocky αντιμετώπιζε τον Ρώσο γίγαντα Drago! Χαχα! Ωραίοι, δημιούργησαν απίστευτη ατμόσφαιρα. Χαιρόσουν να τους βλέπεις! :-) Σαφώς και η πλειονότητα των Ελλήνων ήταν με τους Ισπανούς. Ευελπιστούμε σε βοήθεια (όχι ότι την χρειαζόμαστε...) την Κυριακή το βράδυ. Τι στο καλό πράσινα φοράνε και αυτοί... Χεχε!


Πάμε τώρα στα δικά μας! Όσο πλησίαζε η ώρα για το τζάμπολ του δικού μας ημιτελικού ένοιωθες μια αδημονία στην εξέδρα. Όλοι αγωνιούσαν να ξεκινήσει ο μεγάλος αγώνας. 13.000 φίλαθλοι του Π.Α.Ο. είχαν κατακλήσει το Ο.Α.Κ.Α. ντύνοντάς το στα πράσινα. Ο αγώνας ήταν άνισος για τους φιλάθλους της Ταού! Αλλά τι να γίνει... ;-)

Στην παρουσίαση των ομάδων έγινε ένας ψιλοπανικός! Φωνές, συνθήματα, όλα προμήνυαν ένα μεγάλο ματς όπως είναι φυσικά ένας ημιτελικός της Euroleague! Μετά το εκρηκτικό ξεκίνημα και την τρομακτική άμυνα ήμουν πλέον σίγουρος ότι αυτός ο αγώνας δεν χάνεται με τίποτα.

Οι ομάδες δεν προσέφεραν θέαμα αντάξιο των ικανοτήτων και δυνατοτήτων τους αλλά ας μην ξεχνάμε ότι το άγχος των ημιτελικών είναι πολύ μεγάλο. Πιστεύω ότι την Κυριακή θα παρακολουθήσουμε δυο τελείως διαφορετικούς σε θέαμα αγώνες.

Συγχάρητήρια, λοιπόν, στην ομάδα και ανυπομωνώ την Κυριακή να ξεκινήσει ο τελικός μεταξύ των 2 καλύτερων ομάδων στην Ευρώπη! ;-)

ΥΓ. Οι φωτογραφίες του post είναι από το αθλητικό portal Sport24.gr.

Euroleague Final4 2007

Έφτασε επιτέλους η μέρα που θα αρχίσει το Final4 της Euroleague στο Κλειστό του Ο.Α.Κ.Α. Ο πρώτος ημιτελικός διεξάγεται μεταξύ των ομάδων της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και της Ουνικάχα Μάλαγα στις 18.30 ενώ ο δεύτερος μεταξύ ΠΑΟ-Ταού στις 21.30.

Ευτυχώς είχα προβλέψει και με την βοήθεια του φίλου Αντώνη κλείσαμε από νωρίς εισιτήρια για τις δυο βραδιές! Πριν από κάθε μεγάλο παιχνίδι νοιώθω μια αγωνία και μια αμηχανία. Περιμένω πως και πως να περάσουν οι ώρες για να βρεθώ στο γήπεδο!! Θα πάμε με πλήρη εξάρτηση (φανελίτσα και κασκολάκια). Φυσικά θα είμαστε μέσα από νωρίς για να δούμε και τον πρώτο ημιτελικό αλλά και για να μπαίνουμε στο κλίμα του αγώνα και της διοργάνωσης.

Όπως είναι γνωστό, όλα τα εισιτήρια έχουν προπωληθεί οπότε το Ο.Α.Κ.Α. θα έχει πολύ ωραία ατμόσφαιρα. Θα είμαστε περί τους 12.000 φιλάθλους του Π.Α.Ο. Ελπίζω να γίνει ένα καλό παιχνίδι και η αρμάδα του Ομπράντοβιτς να περάσει στον τελικό της Κυριακής!

Δικαιούμαι ένα δωράκι από την ομάδα πριν μπω φαντάρος, έτσι δεν είναι; ;-)

ΥΓ. Η εικόνα του post μου είναι από τον δικτυακό τόπο contra.gr