12ήμερο τέντωμα...

Πριν ένα μήνα περίπου τελειώσαμε τα πλωτά και αύριο ξεκινάμε 12ήμερα σκηνάκια... Και μετά σου λένε ότι στο μηχανικό είναι χαλαρά τα πράγματα και ότι είναι βυσματικό όπλο. Το καλό είναι ότι μόλις τελειώσουν τα σκηνάκια, θα μου απομένουν μόλις 40 μέρες στην Λήμνο. Η επιστροφή στα πάτρια εδάφη πλησιάζει ολοένα και περισσότερο! :-)

Στα της άσκησης τώρα... Οι πιο παλιοί μας λένε ότι τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα μιας και το πρόγραμμα εκπαίδευσης είναι εξοντωτικό. Μπορώ, πλέον, να επιβεβαιώσω αυτή την άποψη μιας και είδα με τα μάτια μου το πρόγραμμα του "Γολγοθά"! Την πρώτη βδομάδα προβλέπεται εκπαίδευση από τις 9 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα με ένα μισάωρο διάλλειμα μόνο για φαγητό. Φυσικά, κάθε υποψία μεσημεριανού ύπνου απορρίπτεται!!! Την δεύτερη βδομάδα τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σφιχτά μιας και αυξάνονται οι ώρες εκπαίδευσης. Έτσι, θα έχουμε ένα τρίωρο προετοιμασίας 10-13.00 για την απογευματινή-νυχτερινή εκπαίδευση (17.00 - 00.00) ... Ουδέν σχόλιο!!

Το καλό της υπόθεσης είναι ότι θα αναλάβω το Κ.ΕΠΙΚ. του καταυλισμού μαζί με ένα παλικάρι και έτσι θα γλυτώνουμε πολύ μεγάλο αν όχι όλο, κομμάτι της εκπαίδευσης. Συν του ότι δεν θα κάνουμε σκοπιές! Ευτυχώς, θα γλυτώσουμε το κρύο και τον αέρα που επικρατεί αυτή την περίοδο στο νησί. Ήδη εδώ και μια βδομάδα κάνουμε σκοπιές στον λόχο με τζάκετ και επένδυσεις...

Βέβαια, δεν θα μπορούσε να έχει μόνο θετικά αυτή η υπόθεση. Το μοναδικό αρνητικό είναι ότι δεν θα γυρίσω στον λόχο για 12 μέρες. Έτσι, δεν θα μπορέσω να κάνω μπάνιο για όλο αυτό τον καιρό. Χμμμ, καλή φάση δεν λέτε;

Τελευταία μέρα σήμερα, λοιπόν, πριν τα σκηνάκια και πρέπει να πραγματοποιηθούν τα απαραίτητα ψώνια. Ως τώρα ασχολήθηκα με τα της ψυχαγωγίας κατά την άσκηση. Αγόρασα μια κυριακάτικη εφημερίδα, ένα σταυρόλεξο και ένα sudoku! Τις τελευταίες 15 μέρες έχουμε κολλήσε ασχημα με 2-3 παλικάρια με το sudoku. Κιμ, Γιώργο και Μανώλη ετοιμαστείτε για μεγάλες μάχες! Θα στίψουμε τα μυαλά μας! Χεχε!

Αυτά για την ώρα και θα γράψω σχόλια για την άσκηση μετά από 2 βδομάδες! Σας χαιρετώ!

iPhone ... ο κρυφός μου πόθος

Όσο περνάει ο καιρός θέλω όλο και πιο πολυ να αγοράσω το μοναδικό κινητό της Apple. Τώρα, μόλις διάβασα ότι στην Ευρώπη θα κυκλοφορήσει μια βελτιωμένη έκδοση η οποία θα φτάνει τα 16 GB χωρητικότητας!!! Τι να πώ... Κάνουν τα πάντα για να διαλύσουν ακόμα και τον τελευταίο μου ενδοιασμό. Μπορεί να είναι αρκετά τσιμπημένη η τιμή του αλλά είναι ένα απίστευτο εργαλείο το οποίο πιστεύω ότι μπορεί να βγάλει τα λεφτά του!

Τι να πρωτοαναφέρει κανείς; Την απίστευτη αισθητική του; Τις δυνατότητες του (Wi-Fi, iPod, Οθόνη); Τι να πω... Η Apple έκανε για ακόμα μια φορά το θαύμα της. Μου φαίνεται ότι πρέπει να αρχίσω να μαζεύω λεφτά. Μια πρώτη εκτίμηση για την ημερομηνία αγοράς του υπολογίζεται κοντά στην γιορτή μου (10 Φλεβάρη). Χμμ, σκέφτομαι να ανοίξω λίστα ενίσχυσης μου για την αγορά του! Χαχα!

Άδειας Τέλος!

Πέρασαν οι μέρες και φτάσαμε στην παραμονή της αναχώρησής μου για την Λήμνο. Τα ξημερώματα πέρνω την πρώτη πτήση και μετά ταξί για το στρατόπεδο. Ευτυχώς, επιστρέφω Παρασκευή που τα πράγματα γενικά είναι πιο χαλαρά.

Το θέμα είναι ότι φτάνει και μισή μέρα άδειας για να ξανανιώσεις πολίτης. Να νοιώσεις ότι υπάρχουν και άνθρωποι που όταν τους μιλάς δεν χρειάζεται να "χτυπήσεις" προσοχή και να χαιρετήσεις και ούτε χρειάζεται να ψάχνεσαι συνέχεια δεξιά και αριστερά να μην στην "πέσει" κάποια έφοδος... Το βασικότερο πρόβλημα που υπάρχει στον στρατό δεν είναι ούτε οι σκοπιές, ούτε οι επιθεωρήσεις, ούτε έφοδοι, τίποτα από όλα αυτά. Το πρόβλημα είναι η νοοτροπία και η συμπεριφορά των στελεχών στους φαντάρους. Μέσα στα στελέχη βάζω Αξιωματικούς, Υποαξιωματικούς και ΕΠΟΠ. Οι δόκιμοι ουσιαστικά είναι ένα με τους φαντάρους μιας και το πολύ να διαφέρουν 1-2 σειρές.

Για να μην φαίνεται ότι γκρινιάζω, να τονίσω ότι περνάω πολύ καλά. Για την ακρίβεια, πολύ καλύτερα από ότι νόμιζα ότι θα είναι. Σε αυτό συνεισφέρουν τα μάλλα τα παλικάρια που κάνουμε παρέα (Γιώργηδες, Χρήστος, "Μακ", "Τουφ", Βαγγέλης, "Βικ" κλπ κλπ). Είναι πολλοί και σίγουρα δεν ανέφερα αρκετούς από αυτούς. Για αυτό κάνουμε τα πάντα να βγαίνουμε μαζί όσο αυτό γίνεται.

Βέβαια, υπάρχουν κάποιες στιγμές που ο στρατός έχει απίστευτο γέλιο! Στιγμές που δεν υπήρχε περίπτωση να τις ζήσεις αν δεν είχες πάει. Στιγμές που πραγματικά θα θυμάσαι για μια ζωή και θα τις μεταφέρεις σε γνωστούς και φίλους.

Πλέον, ευελπιστώ να πάρω μια 10ήμερη άδεια (Ολυμπιακών Αγώνων, ήμουν εθελοντής βλέπεται) γύρω στα τέλη Οκτώβρη λίγο πριν την μετάθεσή μου. Θα είναι ότι πρέπει επειδή μετά θα γυρίσω μόνο για 7-10 μέρες και βουρ για Αθήνα!!!

Αυτά και πλέον το επόμενο post θα γίνει από κάποιο Internet Cafe της Μύρινας μιας και μας κατέσχεσαν τα κινητά τηλέφωνα με κάμερα οπότε αναγκάστηκα να πάρω ένα ωραιότατο Nokia 6510 και κατά συνέπεια δεν μπορώ να συνδεθώ στο Διαδίκτυο για να ποστάρω.

Όταν χαράζει...

Άλλο ένα αγαπημένο τραγούδι (σε μουσική Θανάση Παπακωνσταντίνου με την εκπληκτική φωνή του Γιάννη Αγγελάκα) του οποίου στην τύχη εντελώς βρήκα video clip. Για την ακρίβεια 2 παιδιά έφτιαξαν μόνοι τους ένα video clip με αφορμή μια εργασία της σχολής τους. Για να είμαι ακριβοδίκαιως, η πρώτη αναφορά σε αυτό έγινε από εναν από τους δημιουργούς στο Insomnia.

Where did I go wrong?

Επιτέλους βρήκα αυτό το τραγούδι πως λέγεται και το κατέβασα! Έβλεπα σε επανάληψη ένα επεισόδιο από τους Singles και το άκουσα πάλι μετά από καιρό. Αμέσως, έψαξα να βρω τον τίτλο του. Μου αρέσει πάρα πολύ. Είναι κάπως μελαγχολικό και είναι κάτι που μου ταιριάζει τις τελευταίες μέρες...




The Fray - How to save a life

8ήμερη άδεια εν Αθήναις

Ο στρατός αποφάσισε να δικαιολογήσει πλήρως τον χαρακτηρισμό του ως τρελός και παράλογος. Από εκεί που την Παρασκευή είχα μάθει ότι μου έκοψαν την άδεια, Κυριακή πρωί έρχεται σήμα με την επίσημη διαταγή για την ανάκληση των αδειών και ολοκληρώνεται η ήττα που φάγαμε. Όμως Δευτέρα πρωί ο διοικητής μας ανακοινώνει ότι η διαταγή αναφέρεται σε ανάκληση μόνο των κανονικών αδειών και έτσι μπορεί να μας δώσει τα ΤΑΠ (τιμητικές άδειες παραμεθωρίου)! Έτσι, από σήμερα το πρωί είμαι εν Αθήναις μετά από κοντά 3 μήνες! Φεύγω την άλλη Παρασκευή τα ξημερώματα με αεροπλανάκι.

Αυτή η άδεια ήρθε στην καταλληλότερη περίοδο. Όταν γυρίσω στην μονάδα, θα έχω καβατζάρει τους 2,5 μήνες και θα αρχίσει η κατηφόρα εώς την ιστορική μέρα της μεταθέσεώς μου (16 Νοεμβρίου). Το καλό είναι ότι δεν μου φαίνεται καθόλου μακρινή αυτή η μέρα. Ειδικά, αν πάρω άλλη μια 10ήμερη άδεια (λόγω Ολυμπιακών Αγώνων) κατά τα τέλη Οκτώβριου. ;-)

Ααχχ τι ωραία που είναι η ζωή εκτός στρατοπέδου! Λίγες ώρες είμαι έξω και νοιώθεις άλλος άνθρωπος! Άντε να δω με τι κέφια θα μπω μέσα...

Άδεια...γιοκ!

Πως το έλεγε το τραγουδάκι απο το "Λούφα και παραλλαγή"; "...δύο βύσματα μου έφαγαν την άδεια..." αυτό έγινε ακριβώς και στην περιπτωσή μου. Πάει η αδειούλα που τόσο πολύ περίμενα. Τόσο καιρό στα πλωτά μετρούσα τις μέρες και έκανα σχέδια. Τώρα φάγαμε μια μεγαλοπρεπέστατη ήττα και πρέπει να περιμένω μέχρι αρχές Σεπτέμβρη.

Λέω τώρα εγώ, θα φταίω αν "καταλάθως" αυτοί οι 2 ξεχάσουν τι σημαίνει νορμάλ νούμερο υπηρεσίας; Το πρόβλημα είναι οτι δεν είμαι τέτοιος ανθρωπος. Αλλά όπως πάνε τα πράγματα, σκέφθομαι ότι πρέπει να αλλάξω!

Αυτά που λέτε για τον αγαπητό μας Ε.Σ. και φυσικά στην υγειά των βυσμάτων! Να μας ζήσουν και να τα χαιρόμαστε!

17 + σήμερα

...μέχρι την δωδεκαήμερη άδεια μου! Ναι, επιτέλους θα γυρίσω στην Αθήνα! Μου έχουν λείψει τα πάντα! Αλλά ρε γμτ οι μέρες θα περάσουν πολύ γρήγορα.

Και όταν γυρίσω αρχές Σεπτέμβρη, θα κλείνω 3 μήνες στην μονάδα και θα αρχίζω την αντίστροφη μέτρηση! Υπολογίζω να ζητήσω και 10 μερες στα τέλη Οκτώβρη οπότε όλα καλά!

Υγ. Το κακό είναι οτί απο Δευτέρα και για 12 μέρες ξεκινάμε πλωτά(αντίστοιχη άσκηση με τα σκοινάκια),οπότε τα πράγματα θα είναι πιο ζόρικα.

Υπηρεσίες

Πάντα οι φαντάροι κράζουν τους λοχίες που βγάζουν τις υπηρεσίες. Την προηγουμενη βδομάδα επειδη έλειπε ο λοχίας αναγκάστηκα να αναλάβω τις υπηρεσίες.

Τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα. Υπάρχουν πάρα πολλοι περιορισμοί. Για να εξηγηθώ: ορισμένα άτομα κάνουν μόνο κάποια νούμερα,π.χ. οι οδηγοι μόνο 4ο ή περίπολο!

Το απόλυτο μπάχαλο! Συν τους διάφορους που έρχονται και σε παρακαλάνε να μπουν υπηρεσία με τον φίλο τους ή να τους βγάλεις έξω μια συγκεκριμένη μέρα!Χάος!

Χαρακτηριστικά να αναφέρω ότι κάθε μέρα έκανα γύρω στην μια ώρα να τις βγάλω!!! Ευελπιστώ να μην χρειαστει να ασχοληθώ ξανά με τις υπηρεσίες.

Λήμνος: 1,5 μήνας μετά...

Έχουν περάσει αισίως 42 μέρες απο την στιγμή που παρουσιάστηκα στην Λήμνο. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Έχω προσαρμοστεί πλήρως, κάνουμε καλή παρέα με μερικά παλικαριά(νέους και παλιους) και γενικά περνάνε οι μέρες αρκετά γρήγορα!

Μια θετική εξέλιξη ήταν οτι με έκαναν γραφέα και έτσι τουλάχιστον κάνω κάτι επικοδομητικό και περνάει πιο εύκολα το πρωινό! Συν ότι χάνω τις εκπαιδευσεις κάτω απο τον ήλιο!

Επίσης, πήρα και μια 48ωρη άδεια για να δω το κοριτσάκι μου! Αυτές οι 3 μέρες (2 απο την αδεια στν 1 έξοδο που είχα) ήταν από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου! Το εκπληκτικο είναι ότι αρκουν λίγες στιγμές εκτός στρατοπέδου για να ξανανιωσεις άνθρωπος!

Εκτιμάς κάθε στιγμή ύπνου, χαλάρωσης και βόλτας! Μετράω ήδη τις μέρες μέχρι την πρώτη μου μεγάλη άδεια που έχω προγραμματίσει για τα τέλη του Αυγούστου!

Κατά τα άλλα, η Λήμνος όσο περνάει ο καιρος γεμίζει με κόσμο και είναι ότι πρέπει για μπανάκια και βόλτες! Σας χαιρετώ και ελπίζω σε νέο post σύντομα!

Βδομάδα προσαρμογής τέλος

Πέρασε η εβδομάδα προσαρμογής και απο σήμερα (δλδ απο τωρα καθώς αυτή τη στιγμή κάνω την πρώτη μου σκοπιά), ξεκινάμε υπηρεσίες, οι οποίες είναι δυο 3ωρες σκοπιες.

Τα πράγματα κύλησαν αρκετά ομαλά. Βέβαια, χθες είχαμε την καθιερωμένη εβδομαδιαια επιθεώρηση και κατα συνέπεια ο θαλαμος και τα όπλα μας έπρεπε να λάμπουν. Λιώσαμε στις καθαριότητες και τελικά πέρασαν ο διοικητής και ο υποδιοικητής του λόχου καθώς και ένας ανθυπασπιστής. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλα και γλυτώσαμε τις κρατήσεις.

Απόβαση στην Λήμνο

Ξημερώματα Σαββάτου έγινε απόβαση στο νησί της Λήμνου από 500 φαντάρους! Είμασταν 4 μηχανικάριοι, 2 πουλμαν πυροβολικάριοι, τεθωρακισμένα, υλικου πολέμου κλπ.

Οι εγκαταστάσεις της μονάδας ειναι πολύ καλές! Μιλάμε για κανονικές τουαλετες και καλές ντουζιέρες οι οποιες βρίσκονται εντός του θαλάμου! Από εκεί και πέρα, τα παλικάρια φαίνονται νορμάλ.

Το κακό είναι οτι ακούμε τα χειρότερα για τον διοικητή μας. Δηλαδή ότι είναι πολύ προβλεπόμενος και προσέχει καποια πραγματάκια πάρα πολύ! Βέβαια, αν δεν τα δω με τα μάτια μου, δεν μπορώ να εκφράσω γνώμη.

Σε λίγο, ετοιμαζόμαστε για την 2η έξοδο μας. Λέμε να παμε για μπανάκι σήμερα! Θα επανέλθω με λεπτομέρειες για τις παραλίες του νησιού!

Τοποθέτηση: Λήμνος

Μας ανακοίνωσαν χθες τις τοποθετήσεις μας. Αύριο το μεσημεράκι αφήνω το Ναύπλιο για την Λήμνο με ειδικότητα σιτιστής (δεν θέλω σχόλια...). Για να είμαι ειλικρινής, δεν το περίμενα και μου ήρθε κάπως ουρανοκατέβατο. Το καλό είναι ότι είναι η μονάδα με τα περισσότερα μόρια μετά τον Βάλτο! Οπότε αυτό σημαίνει ότι θα μπορέσω κατά πάσα πιθανότητα να γυρίσω Αθήνα κατά Νοέμβρη μεριά.

Επίσης, περιμένω μέσα Ιούλη να έρθει ένα φιλαράκι οδηγός από Ναύπλιο και αρχές Αυγούστου θα καταφτάσουν 5-6 σκαπανείς που κάναμε παρέα στο κέντρο. Μια χαρά!! Άντε πάλι να πρέπει να προσαρμοστείς σε νέες συνθήκες και στα χούγια του κάθε αξιωματικού. Αυτά για την ώρα...

ΥΓ. Θα προσπαθήσω να μπαίνω που και που μέσω του κινητού μου στο internet για να γράφω νέα posts! :-)

Αναμένοντας τις ειδικοτητες...

και τις μεταθέσεις μας! Πέρασαν οι μέρες και αύριο πρόκειται να μας ανακοινώσουν τις ειδικότητες/μεταθέσεις μας. Επικρατεί ενας αναβρασμός στον λόχο αφου ολοι εχουν αγωνία. Μερικοί, βέβαια, εχουν ηδη μαθει που θα πάνε απο τα βίσματά τους, οι υπόλοιποι απλα αναμένουμε!

Κατα τα άλλα,οι μέρες περνάνε κανοντας υπηρεσίες και πέρνοντας ορισμένες εξόδους. Το θέμα είναι οτι ηδη έχω βαρεθεί τις σκοπιές! Υπομονη. Την παρασκευή άλλωστε αναχωρουμε!

Δεύτερη άδεια από το ΚΕΜΧ!!

Η δεύτερη άδεια από το ΚΕΜΧ είναι γεγονός!! Ο καλός μας διοικητής μας έδωσε άλλο ένα Σ/Κ άδεια, το οποίο ευτυχώς δεν χρεώθηκε αλλά αιτιολογήθηκε ως τιμητική άδεια, και έτσι να' μαι πάλι στο σπίτι μου μετά από 4 μέρες μόνο.

Αυτές τις λίγες μέρες που ήμουν στο Ναύπλιο κάναμε πολλά πράγματα. Την Τετάρτη το πρωί και το απόγευμα είχαμε εκπαίδευση για τα όπλα: παραγγέλματα (επ'ώμου, παρουσιάστε κλπ), λύσικο-δέσιμο όπλου κλπ. Ενώ την Πέμπτη το πρωί πραγματοποιήσαμε τις πρώτες μας βολές με το τιμημένο G3A3 από απόσταση 100 μέτρων!

Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή είχα λίγο άγχος μιας και δεν είχα ξαναπιάσει όπλο ποτέ στα χέρια μου. Κυρίως, σκεφτόμουν το "κλώστιμα" του όπλου. Τελικά, έβαλα αρκετή δύναμη στο δεξί χέρι και στον δεξί ώμο μου και όλα πήγαν καλά! Από τις 10 βολές οι 5 βρήκαν στόχο... Βέβαια, για να είμαι ακριβής έριξα 9 αντί για 10 βολές καθώς το όπλο μου έπαθε εμπλοκή στην πρώτη βολή και έτσι χάσαμε 1 σφαίρα. Την ερχόμενη Τρίτη θα πάμε για βολή από τα 200 μέτρα.

Χθες όλοι οι αδειούχοι του Σ/Κ μπήκαν σε υπηρεσίες ενώ οι υπόλοιποι είχαν έξοδο από τις 3 το μεσημέρι μέχρι τις 22.00. Έτσι, εγώ έκανα τις πρώτες μου σκοπιές (πρώτο νούμερο ήμουν) στο φυλάκιο του φρέατος για τους γνώστες του στρατοπέδου(dtsomp, 32bitos). Ως πρωτή εμπειρία μπορώ να πω ότι ήταν πολύ καλή. Είμασταν όλοι οι σκοποί μαζεμένοι σε ένα φυλάκιο εκτός του λόχου μας. Αυτό σημαίνει ότι για μια μέρα (οσο διαρκεί μια υπηρεσία) δεν είχαμε κανένα μα κανένα αξιωματικό πάνω από το κεφάλι μας, έτσι όταν δεν είχαμε σκοπιά αράζαμε στο φυλάκιο, πίναμε καφεδάκι και μιλάγαμε! :-) Μια χαρά!

Αυτά για την ώρα... Το μόνο που με απασχολεί είναι ότι δεν προβλέπεται (πωπω αυτό το ρήμα τείνω να το μισήσω) άλλη άδεια στο επόμενο διάστημα και αυτό με στεναχωρεί... Το μόνο καλό είναι ότι παίζει να γίνει μια αιμοδοσία αρχές του Ιούνη και αν με αφήσουν να δώσω θα πάρουμε μια 4ήμερη αδειούλα! :-)

Άδεια ορκομωσίας τέλος

Τελείωσε η άδεια ορκομωσίας... Πίσω στο μαντρί μας, λοιπόν, από σήμερα το βράδυ. Σε μια ώρα περίπου θα φύγω για τον σταθμό των ΚΤΕΛ στον Κηφισσό όπου μας περιμένει το πούλμαν που έχει "ναυλώσει" το ΚΕΜΧ για να μας μεταφέρει στο στρατόπεδο.

Αύριο πρωί ξεκινάμε την οπλο-εκπαίδευση με την πρώτη μας βολή. Θα έχει πλάκα. Δεν έχω ξαναπιάσει όπλο στη ζωή μου πλην της φοράς που μας έμαθαν πως να το λύνουμε-δένουμε (εύκολο πολύ ήταν).

Τα λέμε στην επόμενη άδεια... :-)

Νέα από τον "έξω κόσμο"

Για να μην πείξουμε στα στρατιωτικά νέα και ιστορίες, ας αναφερθώ σε μερικά νέα του "έξω κόσμου". Λοιπόν, όπως είχα αναφέρει και παλαιότερα είχα δώσει εξετάσεις για το Proficiency του Michigan. Βγήκαν, λοιπόν, τα αποτελέσματα την προηγούμενη βδομάδα και ναι ναι το πήρα! :-) Πάει και αυτό και από ότι φαίνεται με τις σπουδές τελειώσαμε (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου). Οπότε, άντε να τελειώνουμε και με το φανταριλίκι να βρούμε καμιά δουλειά μπας και βγάλουμε ποτέ δικά μας λεφτά.

Επιτέλους, σήμερα κατάφερα και αγόρασα mp3 player. Το παιδεύω το θέμα αυτό 20 μέρες τώρα. Σκέφτηκα πριν παρουσιαστώ να πάω να αγοράσω ένα για να το έχω στο στρατό να ακούω λίγο ραδιάκι άντε και κανά mp3. Μπήκα στο site του Πλαισίου και του e-shop, κατέληξα σε ένα μοντέλο της Sony και την επόμενη μέρα πήγα στην Στουρνάρη να το πάρω. Αμ, δε... Με πληροφόρησαν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο έχει αποσυρθεί. Συνεχίζω την έρευνα και βρίσκω ένα της Creative. Πάω στο e-shop και με ενημερώνει ότι υπάρχει μόνο ένα κομμάτι στο κατάστημα του Χαλανδρίου. Έλα όμως που εγώ δεν είχα χρόνο να τρέχω στο Χαλάνδρι. Οπότε, παρουσιάστηκα χωρίς mp3 player.

Τελικά, σήμερα το πρωί κατάφερα και αγόρασα το Creative Zen Nano Plus FM 1 GB με 49 € από το Multirama στη Στουρνάρη. Τώρα, το φορτώνω με mp3s και καθοδόν θα φτιάξω και τους σταθμούς! Θα το τεστάρω σήμερα το βράδυ πριν κοιμηθώ!

The richest man in Babylon...

Μπορεί να μην έχω τη δυνατότητα να χαρώ φέτος το καλοκαιράκι στις παραλίες, αλλά αυτό δεν μου αφαιρεί το δικαίωμα να απολαμβάνω την καταπληκτική μουσική των Thievery Corporation!!



Τα τελευταία χρόνια μόλις έπιαναν οι πρώτες ζέστες, φόρτωνα μια playlist με reggae κομμάτια με την οποία πέρναγα όλο το καλοκαίρι. Καλύτερη φάση: καφεδάκι σε παραλιακή καφετέρια και να ακούγεται reggae μουσικούλα! ;-)

Οι πρώτες μέρες στο ΚΕΜΧ

Τελικά, ο Αινστάιν όταν διατύπωνε την σχετικότητα του χρόνου πρέπει να είχε στο μυαλό του τον στρατό. Πραγματικά είναι το ιδανικότερο παράδειγμα για να εκφράσεις αυτή την έννοια της φυσικής. Η πρώτη βδομάδα στο ΚΕΜΧ δεν περνούσε με τίποτα! Όλα κυλούσαν τόσο μα τόσο αργά. Και φυσικά η ατάκα που σκοτώνει όταν την ακούς ως φαντάρος είναι "Έλα ρε συ, έξω είσαι; Πολύ γρήγορα πέρασε ο καιρός!"

Η πρώτη βδομάδα περιελάμβανε πολλές γραφειοκρατικές και ιατρικές διαδικασίες οι οποίες κρατούσαν άπειρες ώρες κατά τις οποίες μας έφαγε η ορθοστασία και η αναμονή σε ουρές. Δεν μπορώ να πω ότι δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ στις στρατιωτικές συνθήκες. Οι εγκαταστάσεις του κέντρου μπορεί να είναι παλιές αλλά είναι καλοδιατηρημένες. Έτσι, οι ντουζιέρες έχουν ζεστό νερό κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Οι τουαλέτες, βέβαια, δεν θα μπορούσαν να είναι σε καλή κατάσταση. Αλλά και αυτές συνηθίζονται! :-) Το φαγητό είναι σε ανεκτά επίπεδα και ευτυχώς είναι λίγα τα φαγητά που δεν πετυχαίνει ο σεφ! Χαχα!

Από εκεί και πέρα, όλοι περιμέναμε με ανυπομονησία το επισκεπτήριο της Κυριακής για να δούμε τους δικούς μας. Μια μέρα πριν, όμως, μας έβαλαν να καθαρίσουμε τον χώρο του επισκεπτηρίου. Με τον όρο "καθαρισμός" εννοούσαν το ξεχορτιάρισμα (χορτάρια που έβγαιναν μέσα από το τσιμέντο αλλά και αυτά που έβγαιναν όπου ναναι στα παρτέρια), το άδειασμα των κάδων, το καθάρισμα όλου του κτιρίου του λόχου κλπ κλπ κλπ. Δεν έχω παράπονο πέρασε γρηγορότερα έτσι η ώρα από το να μας έκαναν κύρηγμα!

Το θετικό με το ΚΕΜΧ είναι ότι το 71% (σύμφωνα με στοιχεία που μας είπε ο Διοικητής του κέντρου) είναι φοιτητές ή απόφοιτοι ΑΕΙ/ΤΕΙ. Έτσι, τουλάχιστον υπάρχει ένα επίπεδο στο κέντρο και πολλά άτομα να μιλήσεις. Μάλιστα, οι περισσότεροι είναι 25-27 ετών.

Από τη δεύτερη βδομάδα, ξεκινήσαμε εντατικές πρόβες ορκομωσίας και παρελάσεων. Για την ακρίβεια, μας έλιωσαν στις πρόβες. Ήθελα να ξέρω πόσα χιλιόμετρα γράψαμε αυτές τις ημέρες. Και δώσε παραγγέλματα (τα οποία δίδονται με τον χαρακτηριστικά στρατιωτικό τρόπο...χαχα), δώσε φωνές, δώσε όρκους! Καλά ήταν, τουλάχιστον πέρναγε ο χρόνος γρηγορότερα από την πρώτη βδομάδα. Το μόνο που ήταν σπαστικό, ήταν το κύρηγμα που μας έκαναν οι αξιωματικοί για τους γονείς μας που θα έρθουν να μας καμαρώσουν και να νιώσουν περηφάνια. Είναι εκτός κόσμου πανάθεμά τους... Ο διοικητής του λόχου μας μας έλεγε ότι οι πατεράδες μας είναι τόσο περήφανοι που καταταχτήκαμε που πήγαν και κέρασαν το καφενείο της γειτονιάς... Τι να του πεις... Χαχα!!

Επιτέλους, ήρθε η μέρα της ορκομωσίας και πήραμε την πολυπόθητη άδεια για να δούμε τον έξω κόσμο και να ξεφύγουμε λιγάκι από τα χακί χρώματα! Το θέμα είναι ότι ο χρόνος έξω κυλάει πολύ πιο γρήγορα και η Τρίτη κοντοζυγώνει...

ΥΓ. Ευτυχώς, μας έχουν υποσχεθεί άλλο ένα Σ/Κ με άδεια και μάλιστα άγραφη!! :-)

Military Service Mode: ON

Από σήμερα και για ένα χρόνο το blog μπαίνει σε κατάσταση στρατιωτικής θητείας. Αύριο πρωί πρωί φεύγω για Ναύπλιο. Είναι σαφές ότι σε κάθε ευκαιρία θα μπαίνω να γράφω τις εντυπώσεις μου. Η πρώτη ευκαιρία θα μου δωθεί σε 13-14 μέρες από σήμερα όταν και θα πάρω την άδεια ορκομωσίας. Οπότε τότε θα καταγράψω τις πρώτες στιγμές μου στον Ε.Σ.