Δεύτερη άδεια από το ΚΕΜΧ!!

Η δεύτερη άδεια από το ΚΕΜΧ είναι γεγονός!! Ο καλός μας διοικητής μας έδωσε άλλο ένα Σ/Κ άδεια, το οποίο ευτυχώς δεν χρεώθηκε αλλά αιτιολογήθηκε ως τιμητική άδεια, και έτσι να' μαι πάλι στο σπίτι μου μετά από 4 μέρες μόνο.

Αυτές τις λίγες μέρες που ήμουν στο Ναύπλιο κάναμε πολλά πράγματα. Την Τετάρτη το πρωί και το απόγευμα είχαμε εκπαίδευση για τα όπλα: παραγγέλματα (επ'ώμου, παρουσιάστε κλπ), λύσικο-δέσιμο όπλου κλπ. Ενώ την Πέμπτη το πρωί πραγματοποιήσαμε τις πρώτες μας βολές με το τιμημένο G3A3 από απόσταση 100 μέτρων!

Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή είχα λίγο άγχος μιας και δεν είχα ξαναπιάσει όπλο ποτέ στα χέρια μου. Κυρίως, σκεφτόμουν το "κλώστιμα" του όπλου. Τελικά, έβαλα αρκετή δύναμη στο δεξί χέρι και στον δεξί ώμο μου και όλα πήγαν καλά! Από τις 10 βολές οι 5 βρήκαν στόχο... Βέβαια, για να είμαι ακριβής έριξα 9 αντί για 10 βολές καθώς το όπλο μου έπαθε εμπλοκή στην πρώτη βολή και έτσι χάσαμε 1 σφαίρα. Την ερχόμενη Τρίτη θα πάμε για βολή από τα 200 μέτρα.

Χθες όλοι οι αδειούχοι του Σ/Κ μπήκαν σε υπηρεσίες ενώ οι υπόλοιποι είχαν έξοδο από τις 3 το μεσημέρι μέχρι τις 22.00. Έτσι, εγώ έκανα τις πρώτες μου σκοπιές (πρώτο νούμερο ήμουν) στο φυλάκιο του φρέατος για τους γνώστες του στρατοπέδου(dtsomp, 32bitos). Ως πρωτή εμπειρία μπορώ να πω ότι ήταν πολύ καλή. Είμασταν όλοι οι σκοποί μαζεμένοι σε ένα φυλάκιο εκτός του λόχου μας. Αυτό σημαίνει ότι για μια μέρα (οσο διαρκεί μια υπηρεσία) δεν είχαμε κανένα μα κανένα αξιωματικό πάνω από το κεφάλι μας, έτσι όταν δεν είχαμε σκοπιά αράζαμε στο φυλάκιο, πίναμε καφεδάκι και μιλάγαμε! :-) Μια χαρά!

Αυτά για την ώρα... Το μόνο που με απασχολεί είναι ότι δεν προβλέπεται (πωπω αυτό το ρήμα τείνω να το μισήσω) άλλη άδεια στο επόμενο διάστημα και αυτό με στεναχωρεί... Το μόνο καλό είναι ότι παίζει να γίνει μια αιμοδοσία αρχές του Ιούνη και αν με αφήσουν να δώσω θα πάρουμε μια 4ήμερη αδειούλα! :-)

Άδεια ορκομωσίας τέλος

Τελείωσε η άδεια ορκομωσίας... Πίσω στο μαντρί μας, λοιπόν, από σήμερα το βράδυ. Σε μια ώρα περίπου θα φύγω για τον σταθμό των ΚΤΕΛ στον Κηφισσό όπου μας περιμένει το πούλμαν που έχει "ναυλώσει" το ΚΕΜΧ για να μας μεταφέρει στο στρατόπεδο.

Αύριο πρωί ξεκινάμε την οπλο-εκπαίδευση με την πρώτη μας βολή. Θα έχει πλάκα. Δεν έχω ξαναπιάσει όπλο στη ζωή μου πλην της φοράς που μας έμαθαν πως να το λύνουμε-δένουμε (εύκολο πολύ ήταν).

Τα λέμε στην επόμενη άδεια... :-)

Νέα από τον "έξω κόσμο"

Για να μην πείξουμε στα στρατιωτικά νέα και ιστορίες, ας αναφερθώ σε μερικά νέα του "έξω κόσμου". Λοιπόν, όπως είχα αναφέρει και παλαιότερα είχα δώσει εξετάσεις για το Proficiency του Michigan. Βγήκαν, λοιπόν, τα αποτελέσματα την προηγούμενη βδομάδα και ναι ναι το πήρα! :-) Πάει και αυτό και από ότι φαίνεται με τις σπουδές τελειώσαμε (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου). Οπότε, άντε να τελειώνουμε και με το φανταριλίκι να βρούμε καμιά δουλειά μπας και βγάλουμε ποτέ δικά μας λεφτά.

Επιτέλους, σήμερα κατάφερα και αγόρασα mp3 player. Το παιδεύω το θέμα αυτό 20 μέρες τώρα. Σκέφτηκα πριν παρουσιαστώ να πάω να αγοράσω ένα για να το έχω στο στρατό να ακούω λίγο ραδιάκι άντε και κανά mp3. Μπήκα στο site του Πλαισίου και του e-shop, κατέληξα σε ένα μοντέλο της Sony και την επόμενη μέρα πήγα στην Στουρνάρη να το πάρω. Αμ, δε... Με πληροφόρησαν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο έχει αποσυρθεί. Συνεχίζω την έρευνα και βρίσκω ένα της Creative. Πάω στο e-shop και με ενημερώνει ότι υπάρχει μόνο ένα κομμάτι στο κατάστημα του Χαλανδρίου. Έλα όμως που εγώ δεν είχα χρόνο να τρέχω στο Χαλάνδρι. Οπότε, παρουσιάστηκα χωρίς mp3 player.

Τελικά, σήμερα το πρωί κατάφερα και αγόρασα το Creative Zen Nano Plus FM 1 GB με 49 € από το Multirama στη Στουρνάρη. Τώρα, το φορτώνω με mp3s και καθοδόν θα φτιάξω και τους σταθμούς! Θα το τεστάρω σήμερα το βράδυ πριν κοιμηθώ!

The richest man in Babylon...

Μπορεί να μην έχω τη δυνατότητα να χαρώ φέτος το καλοκαιράκι στις παραλίες, αλλά αυτό δεν μου αφαιρεί το δικαίωμα να απολαμβάνω την καταπληκτική μουσική των Thievery Corporation!!



Τα τελευταία χρόνια μόλις έπιαναν οι πρώτες ζέστες, φόρτωνα μια playlist με reggae κομμάτια με την οποία πέρναγα όλο το καλοκαίρι. Καλύτερη φάση: καφεδάκι σε παραλιακή καφετέρια και να ακούγεται reggae μουσικούλα! ;-)

Οι πρώτες μέρες στο ΚΕΜΧ

Τελικά, ο Αινστάιν όταν διατύπωνε την σχετικότητα του χρόνου πρέπει να είχε στο μυαλό του τον στρατό. Πραγματικά είναι το ιδανικότερο παράδειγμα για να εκφράσεις αυτή την έννοια της φυσικής. Η πρώτη βδομάδα στο ΚΕΜΧ δεν περνούσε με τίποτα! Όλα κυλούσαν τόσο μα τόσο αργά. Και φυσικά η ατάκα που σκοτώνει όταν την ακούς ως φαντάρος είναι "Έλα ρε συ, έξω είσαι; Πολύ γρήγορα πέρασε ο καιρός!"

Η πρώτη βδομάδα περιελάμβανε πολλές γραφειοκρατικές και ιατρικές διαδικασίες οι οποίες κρατούσαν άπειρες ώρες κατά τις οποίες μας έφαγε η ορθοστασία και η αναμονή σε ουρές. Δεν μπορώ να πω ότι δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ στις στρατιωτικές συνθήκες. Οι εγκαταστάσεις του κέντρου μπορεί να είναι παλιές αλλά είναι καλοδιατηρημένες. Έτσι, οι ντουζιέρες έχουν ζεστό νερό κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Οι τουαλέτες, βέβαια, δεν θα μπορούσαν να είναι σε καλή κατάσταση. Αλλά και αυτές συνηθίζονται! :-) Το φαγητό είναι σε ανεκτά επίπεδα και ευτυχώς είναι λίγα τα φαγητά που δεν πετυχαίνει ο σεφ! Χαχα!

Από εκεί και πέρα, όλοι περιμέναμε με ανυπομονησία το επισκεπτήριο της Κυριακής για να δούμε τους δικούς μας. Μια μέρα πριν, όμως, μας έβαλαν να καθαρίσουμε τον χώρο του επισκεπτηρίου. Με τον όρο "καθαρισμός" εννοούσαν το ξεχορτιάρισμα (χορτάρια που έβγαιναν μέσα από το τσιμέντο αλλά και αυτά που έβγαιναν όπου ναναι στα παρτέρια), το άδειασμα των κάδων, το καθάρισμα όλου του κτιρίου του λόχου κλπ κλπ κλπ. Δεν έχω παράπονο πέρασε γρηγορότερα έτσι η ώρα από το να μας έκαναν κύρηγμα!

Το θετικό με το ΚΕΜΧ είναι ότι το 71% (σύμφωνα με στοιχεία που μας είπε ο Διοικητής του κέντρου) είναι φοιτητές ή απόφοιτοι ΑΕΙ/ΤΕΙ. Έτσι, τουλάχιστον υπάρχει ένα επίπεδο στο κέντρο και πολλά άτομα να μιλήσεις. Μάλιστα, οι περισσότεροι είναι 25-27 ετών.

Από τη δεύτερη βδομάδα, ξεκινήσαμε εντατικές πρόβες ορκομωσίας και παρελάσεων. Για την ακρίβεια, μας έλιωσαν στις πρόβες. Ήθελα να ξέρω πόσα χιλιόμετρα γράψαμε αυτές τις ημέρες. Και δώσε παραγγέλματα (τα οποία δίδονται με τον χαρακτηριστικά στρατιωτικό τρόπο...χαχα), δώσε φωνές, δώσε όρκους! Καλά ήταν, τουλάχιστον πέρναγε ο χρόνος γρηγορότερα από την πρώτη βδομάδα. Το μόνο που ήταν σπαστικό, ήταν το κύρηγμα που μας έκαναν οι αξιωματικοί για τους γονείς μας που θα έρθουν να μας καμαρώσουν και να νιώσουν περηφάνια. Είναι εκτός κόσμου πανάθεμά τους... Ο διοικητής του λόχου μας μας έλεγε ότι οι πατεράδες μας είναι τόσο περήφανοι που καταταχτήκαμε που πήγαν και κέρασαν το καφενείο της γειτονιάς... Τι να του πεις... Χαχα!!

Επιτέλους, ήρθε η μέρα της ορκομωσίας και πήραμε την πολυπόθητη άδεια για να δούμε τον έξω κόσμο και να ξεφύγουμε λιγάκι από τα χακί χρώματα! Το θέμα είναι ότι ο χρόνος έξω κυλάει πολύ πιο γρήγορα και η Τρίτη κοντοζυγώνει...

ΥΓ. Ευτυχώς, μας έχουν υποσχεθεί άλλο ένα Σ/Κ με άδεια και μάλιστα άγραφη!! :-)

Military Service Mode: ON

Από σήμερα και για ένα χρόνο το blog μπαίνει σε κατάσταση στρατιωτικής θητείας. Αύριο πρωί πρωί φεύγω για Ναύπλιο. Είναι σαφές ότι σε κάθε ευκαιρία θα μπαίνω να γράφω τις εντυπώσεις μου. Η πρώτη ευκαιρία θα μου δωθεί σε 13-14 μέρες από σήμερα όταν και θα πάρω την άδεια ορκομωσίας. Οπότε τότε θα καταγράψω τις πρώτες στιγμές μου στον Ε.Σ.

Euroleague Final Four 2007: Και τώρα ο τελικός...

Η γιορτή του Ευρωπαικού μπάσκετ ξεκίνησε χτες στο Ο.Α.Κ.Α. σε ένα γεμάτο γήπεδο από τους φιλάθλους και των τεσσάρων ομάδων. Εγώ έφτασα στο γήπεδο 10 λεπτά πριν την έναρξη του πρώτου ημιτελικού. Φυσικά, οι φίλαθλοι της Μάλαγα και της ΤΣΣΚΑ είχαν τον πρώτο λόγο στα συνθήματα καθώς αγωνίζονταν οι ομάδες τους.

Οι Ισπανοί ήταν όλα τα λεφτά! Είχαν κατεβάσει ολόκληρη μπάντα από πνευστά και κρουστά! Σε κάθε επίθεση της Μάλαγα ήταν λες και βρισκόσουν στο Μέγαρο Μουσικής. Οι αθεόφοβοι μέχρι και το soundtrack του Rocky έπαιξαν, θέλοντας προφανώς να θυμίσουν στους Ρώσους το τέταρτο μέρος της ταινίας όπου ο Rocky αντιμετώπιζε τον Ρώσο γίγαντα Drago! Χαχα! Ωραίοι, δημιούργησαν απίστευτη ατμόσφαιρα. Χαιρόσουν να τους βλέπεις! :-) Σαφώς και η πλειονότητα των Ελλήνων ήταν με τους Ισπανούς. Ευελπιστούμε σε βοήθεια (όχι ότι την χρειαζόμαστε...) την Κυριακή το βράδυ. Τι στο καλό πράσινα φοράνε και αυτοί... Χεχε!


Πάμε τώρα στα δικά μας! Όσο πλησίαζε η ώρα για το τζάμπολ του δικού μας ημιτελικού ένοιωθες μια αδημονία στην εξέδρα. Όλοι αγωνιούσαν να ξεκινήσει ο μεγάλος αγώνας. 13.000 φίλαθλοι του Π.Α.Ο. είχαν κατακλήσει το Ο.Α.Κ.Α. ντύνοντάς το στα πράσινα. Ο αγώνας ήταν άνισος για τους φιλάθλους της Ταού! Αλλά τι να γίνει... ;-)

Στην παρουσίαση των ομάδων έγινε ένας ψιλοπανικός! Φωνές, συνθήματα, όλα προμήνυαν ένα μεγάλο ματς όπως είναι φυσικά ένας ημιτελικός της Euroleague! Μετά το εκρηκτικό ξεκίνημα και την τρομακτική άμυνα ήμουν πλέον σίγουρος ότι αυτός ο αγώνας δεν χάνεται με τίποτα.

Οι ομάδες δεν προσέφεραν θέαμα αντάξιο των ικανοτήτων και δυνατοτήτων τους αλλά ας μην ξεχνάμε ότι το άγχος των ημιτελικών είναι πολύ μεγάλο. Πιστεύω ότι την Κυριακή θα παρακολουθήσουμε δυο τελείως διαφορετικούς σε θέαμα αγώνες.

Συγχάρητήρια, λοιπόν, στην ομάδα και ανυπομωνώ την Κυριακή να ξεκινήσει ο τελικός μεταξύ των 2 καλύτερων ομάδων στην Ευρώπη! ;-)

ΥΓ. Οι φωτογραφίες του post είναι από το αθλητικό portal Sport24.gr.

Euroleague Final4 2007

Έφτασε επιτέλους η μέρα που θα αρχίσει το Final4 της Euroleague στο Κλειστό του Ο.Α.Κ.Α. Ο πρώτος ημιτελικός διεξάγεται μεταξύ των ομάδων της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και της Ουνικάχα Μάλαγα στις 18.30 ενώ ο δεύτερος μεταξύ ΠΑΟ-Ταού στις 21.30.

Ευτυχώς είχα προβλέψει και με την βοήθεια του φίλου Αντώνη κλείσαμε από νωρίς εισιτήρια για τις δυο βραδιές! Πριν από κάθε μεγάλο παιχνίδι νοιώθω μια αγωνία και μια αμηχανία. Περιμένω πως και πως να περάσουν οι ώρες για να βρεθώ στο γήπεδο!! Θα πάμε με πλήρη εξάρτηση (φανελίτσα και κασκολάκια). Φυσικά θα είμαστε μέσα από νωρίς για να δούμε και τον πρώτο ημιτελικό αλλά και για να μπαίνουμε στο κλίμα του αγώνα και της διοργάνωσης.

Όπως είναι γνωστό, όλα τα εισιτήρια έχουν προπωληθεί οπότε το Ο.Α.Κ.Α. θα έχει πολύ ωραία ατμόσφαιρα. Θα είμαστε περί τους 12.000 φιλάθλους του Π.Α.Ο. Ελπίζω να γίνει ένα καλό παιχνίδι και η αρμάδα του Ομπράντοβιτς να περάσει στον τελικό της Κυριακής!

Δικαιούμαι ένα δωράκι από την ομάδα πριν μπω φαντάρος, έτσι δεν είναι; ;-)

ΥΓ. Η εικόνα του post μου είναι από τον δικτυακό τόπο contra.gr

Φοιτητικες υποχρεωσεις τελος...

Βρίσκομαι στη Σάμο από σήμερα το μεσημέρι και παρουσίασα την μεταπτυχιακή μου εργασία. Πληροφοριακά ο τίτλος της εργασίας είναι "Ζητήματα ασφαλείας νομίμων συνακροάσεων στα δίκτυα UMTS". Η παρουσίαση πήγε αρκετά καλά παρόλο που είχαμε κάνει μόνο μια πρόβα. Οπότε τέλος και το μεταπτυχιακό... Πάμε για άλλα τώρα και κυρίως για μεγάλη σκέψη κατά τη διάρκεια του επόμενου φανταροχρόνου για το τι θα κάνω μετά από τον στρατό. Δουλειά σκέτο ή δουλειά σε συνδυασμό με διδακτορικό; Ιδού η απορία...

ΥΓ. Το ποστ αυτό το γράφω σέ ένα ωραιότατο και μικρό MacBook του φίλου μου Γιώργου. Πραγματικά αυτό το μηχανάκι είναι να το ερωτεύεσαι. Πως γίνεται κάποια τέτοια μηχανηματάκια να μας βγάζουν εκτός πλάνων και να θέλουμε να τα αγοράσουμε έστω και αν δεν τα χρειαζόμαστε 100%!! Δηλαδή, πραγματικά σκέφτομαι όταν με το καλό βρω μια δουλειά (λέμε τώρα μετά από 1 χρόνο και) να μαζέψω λεφτά και να αγοράσω ένα τέτοιο φορητό. Είναι στολίδι!!! Α ρε Apple...

Ψέμα στο ψέμα

"Ψέμα στο ψέμα" του 'Αντονι Νίλσον με τους Π. Φιλιππίδη, Π. Χαϊκάλη, Ηλ. Λογοθέτη, Μ. Ζαρόκωστα και Ν. Ορφανού στο θέατρο Μουσούρη. Η υπόθεση του έργου από το athinorama.gr είναι:

Δύο αστυνομικοί εμπλέκονται σε μια απίστευτη παρεξήγηση με αφορμή το ατύχημα μιας νεαρής κοπέλας. Εξαιρετικό το δίδυμο Φιλιππίδης-Χαϊκάλης, που σε πολλές φάσεις θυμίζει Χοντρό-Λιγνό, κινεί τα νήματα μιας παράστασης με έξυπνες ατάκες, γρήγορους ρυθμούς και σπιρτάδα.

Χθες, λοιπόν, παρακολούθησα το έργο. Επί 1 ώρα και 50 λεπτά, δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω. Σε κάποια φάση είχε πονέσει το σαγόνι μου από τα ασταμάτητα γέλια. Και δεν ήμουν μόνο εγώ σε αυτή τη κατάσταση αλλά όλο το θέατρο που ήταν γεμάτο.

Οι δυο πρωταγωνιστές κατά την γνώμη μου ταιριάζουν απόλυτα και είναι λες και γεννήθηκαν για να παίζουν μαζί!! Οι κλασσικές γκριμάτσες, μορφασμοί και χειρονομίες προκαλούσαν το γέλιο ακόμα και όταν δεν μιλούσαν καθόλου! Μιλάμε για 2 πολύ μεγάλους ηθοποιούς!

Το έργο δεν έκανε καθόλου κοιλιά και η ροή των γεγονότων και των κομικοτραγικών καταστάσεων ήταν συνεχής και κατακλυσμιαία! Πραγματικά, δεν μπορώ να ξεχωρίσω μια από αυτές. Μια πολύ καλή φάση ήταν όταν ο Π. Φιλιππίδης αναγκάστηκε να χτυπήσει με το γκλομπ του έναν παπά για να αποφύγει τα χειρότερα. Ο παπάς έπεσε αναίσθητος και τότε ο Π.Χαικάλης φώναξε "Τι έκανες εκεί!!!!?!". Τότε, ο Π. Φιλιππίδης προσπαθώντας να πετάξει την ευθύνη από πάνω του πέταξε την αμίμητη ατάκα "Έπεσε σε ζαρτινιέρα, ντάξειειειειειειει??" !!! Χαχαχα!! Απίστευτος!!

Status Quo - In the army now

Το τραγούδι αυτό είναι κλασσικό και το ξέρω, αλλά τόσα χρόνια ποτέ δεν είχα ακούσει με προσοχή τους στίχους! Είναι πραγματικά πολύ καλοί! Σαφώς και δεν έχει σχέση με την δική μας στρατιωτική θητεία. Αναφέρεται στον Θείο Σαμ, για τις κατατάξεις των Αμερικανών, πως τους έλεγαν ότι θα είναι τα πράγματα και πως είναι τελικά στην πραγματικότητα! Όπως έλεγαν και στον Asterix&Obelix οι ταλαίπωροι Ρωμαίοι λεγεωνάριοι "Καταταχτείτε μας έλεγαν..."

Ορίστε και οι στίχοι του τραγουδιού:

A vacation in a foreign land
Uncle Sam does the best he can
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Now you remember what the draftsman said
Nothing to do all day but stay in bed
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

You be the hero of the neighborhood
Nobody knows that you left for good
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Smiling faces as you wait to land
But once you get there no one gives a damn
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Hand grenades flying over your head
Missiles flying over your head
If you want to survive get out of bed
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Shots ring out in the dad of night
The sergeant calls (stand up and fight)
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

You've got your orders better shoot on sight
Your finger's on the trigger
But it don't seem right
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Night is falling and you just can't see
Is this illusion or reality
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now
You're in the army now
Oh, oh, you're in the army now

Oh, oh, you're in the army now

Στρ(ΔΒ) Φετουράκης

Και για να μπαίνουμε στο κλίμα σιγά σιγά, βρήκα κάπου αυτό το απίστευτο comic με τις στρατιωτικές περιπέτειες του αγαπητού Λάκη Φετουράκη! Ο δημιουργός του φτιάχνει τώρα το δεύτερο άλμπουμ ενώ το πρώτο, που αναφέρεται στις μέρες πριν την ορκομωσία, μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Μηχανικός και με τη βούλα...

...του στρατού! Σήμερα πήραν τηλέφωνο από το αστυνομικό τμήμα για να με ειδοποιήσουν ότι έχουν το "χαρτί" του στρατού. Εγώ έλειπα από το σπίτι, το σήκωσε ο πατέρας μου ο οποίος δεν άντεξε και ρώτησε να μάθει που παρουσιάζομαι.

Παρουσιάζομαι, λοιπόν, στο ΚΕΜΧ στο Ναύπλιο στις 7/5! Ιστορική μέρα! :-)

Άντε να δούμε πως θα είναι... Ρε παιδιά έχει πάει κανείς, να μου λεπτομέρειες; Έχω την εντύπωση ότι ο dtsomp είχε παρουσιαστεί στο Ναύπλιο. Ελπίζω να διαβάσει το post αυτό για να με διαφωτήσει λιγάκι. Αυτά για την ώρα, τώρα προέχει να τελειώσει την εργασία του μεταπτυχιακού μέχρι την Παρασκευή μπας και προλάβουμε να παρουσιάσουμε μέχρι τέλη του μηνός (λέμε τώρα...) !

Παρισινές διαδρομές Νο 2

Την επόμενη μέρα, πήγαμε να δώσουμε το παρών στο συνέδριο! Την πρώτη μέρα, παρουσίαζονταν μερικά tutorials με διάφορα θέματα. Εμείς παρακολουθήσαμε ένα που αναφερόταν στα Wireless Mesh Networks το οποίο παρουσίαζε ένας Αμερικάνος από τη Νokia. Πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση και θέμα! Στις 10.30 είχε ένα coffee break στο οποίο απολαύσαμε τα γαλλικά κρουασάν και έτσι πήραμε δυνάμεις για να συνεχίσουμε στην παρουσίαση.

Το κλίμα που επικρατούσε στο συνέδριο ήταν πολύ φιλικό και σε αυτό βοηθούσε το γεγονός ότι σε κάθε αίθουσα είμασταν λίγα σχετικά άτομα και έτσι μπορούσαμε να συζητάμε και να ακούγεται η κάθε άποψη. Ήταν πολύ καλά και μου θύμησε παράδοση μαθήματος στο Πανεπιστήμιο στη Σάμο! :-)

Το επόμενο διάλλειμα ήταν προγραμματισμένο για τις 12.30. Δυστυχώς, το γεύμα ήταν επιεικώς απαράδεκτο!!! Είχα πάει σε μια ημερίδα της Α.Δ.Α.Ε. φέτος στο Holiday Inn στην οποία το γεύμα ήταν βασιλικό! Μιλάμε για απίστευτο φαγητό, τόσο σε ποσότητα αλλά κυρίως σε ποιότητα. Τι να πείς για τους Γάλλους... Δεν ξέρουν να τρώνε! :-)


Έτσι, λοιπόν, κατά τις 14.00 φύγαμε για την πρώτη μας βόλτα. Το πρόγραμμα είχε Notre Dame και περπάτημα στα νησάκια του Παρισίου καθώς και στις όχθες του Σηκουάνα! Πήραμε το μετρό και μετά από λίγο περπατάγαμε στις όχθες του Σηkουάνα απολαμβάνοντας την θέα της Notre Dame.


Σε αυτή την περιοχή, υπάρχει ένας δρόμος ο οποίος έχει ελληνικά (τύποις ελληνικά γιατί τα περισσότερα τα έχουν ξένοι) μαγαζιά με σουβλάκια, γύρο κλπ. Επικρατεί μια κατάσταση που θυμίζει ελληνικό νησί το καλοκαίρι. Οι μαγαζάτορες είναι στον δρόμο, σου μιλάνε, σε τραβάνε να μπεις στο μαγαζί τους και κάνουν τα πάντα για να σου πιάσουν κουβέντα! Εν τω μεταξύ, όλα ήταν πανάκριβα! Το τζατζίκι κόστιζες 7-8 €!!! Εννοείτε ότι δεν κάτσαμε να φάμε εκεί...


H Notre Dame ήταν πολύ εντυπωσιακή! Επιβλητικό κτίσμα, βαρύ και πομπώδες! Το εσωτερικό του ήταν ακόμα πιο επιβλητικό. Τώρα που το σκέφτομαι οι καθολικές εκκλησίες πρέπει να είναι ένας πολύ σημαντικό λόγος για τον οποίο όλοι οι καθολικοί είναι τόσο πιστοί. Αυτά τα κτίσματα και να μην πιστεύεις σου προκαλούν δέος και ένα είδος θαυμασμού! Αλλά δεν μου άρεσε καθόλου που την είχαν μετατρέψει σε "εμπορικό κέντρο". Είχαν μέσα αυτόματους πωλητές για νομίσματα με απεικονίσεις διαφόρων Παπών κλπ, πουλάγαν πανάκριβα τα κεράκια (ρεσώ) και ότι άλλο φανταστείτε! Και μέσα σε αυτό τον πανικό, υπήρχαν άνθρωποι που έβρισκαν μια γωνίτσα να προσευχηθούν... Το θέατρο του παραλόγου με λίγα λόγια!!

Παρισινές διαδρομές Νο 1

Τελικά, πρέπει να νοιώθω λίγο τυχερός που η πρώτη πόλη του εξωτερικού που επισκεφθήκα, ήταν το Παρίσι. Στην πρώτη πτήση από Αθήνα προς Μιλάνο (Malpensa που λενε και οι Ιταλοί και πολύ μου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο την προφέρουν), καθόμουν δίπλα σε έναν Έλληνα ο οποίος είχε μείνει για αρκετό καιρό στο Παρίσι μιας και έκανε εκεί Erasmus. Πιάσαμε, λοιπόν, τη συζήτηση και μου είπε τα καλύτερα για την "Πόλη του Φωτός". Βέβαια, όσα μου πρότεινε να επισκεφθώ ή να φάω, δεν ήταν δυνατό να πραγματοποιηθούν εντός των στενών χρονικών ορίων της επίσκεψής μας. Πάντως, κάναμε τα αδύνατα δυνατά για να επισκεφθούμε τουλάχιστον τα πιο βασικά αξιοθέατα.


Φθάσαμε 31/3 στις 17.30 ώρα Γαλλίας στο αεροδρόμιο Charles de Gaule, πήραμε το RER (κάτι σαν τον δικό μας προαστιακό) και κατά τις 19.00 ήμασταν στο ξενοδοχείο. Αφήσαμε τα πράγματά μας και φύγαμε για μια πρώτη αναγνωριστική βόλτα στο Παρίσι!! Επειδή, νοιώθαμε κουρασμένοι και οι δυο αποφασίσαμε να πάμε στον Πύργο του Άιφελ που ήταν πιο κοντά. Πήραμε το μετρό από την στάση Boucicaut και μετά από 5 λεπτά είχαμε κατέβει και περπατάγαμε δίπλα στον Σηκουάνα! Πραγματικά, ζηλεύω που η Αθήνα δεν έχει (ή μάλλον που δεν διατηρήσαμε κάποιο από τα ποτάμια της, Υλισσός, Κηφισσός κλπ) ένα ποτάμι. Είναι πολύ ωραία αίσθηση να περπατάς ξένοιαστος δίπλα στο ποτάμι.


Ο Πύργος του Άιφελ δεν φαίνεται αμέσως αλλά μετά από 1-2 λεπτά περπατήματος ξεπροβάλλει πίσω από τα δέντρα του πάρκου που τον περικλείει! Είναι πολύ εντυπωσιακός από που και αν τον δεις. Πραγματικά, φαίνεται από όλες σχεδόν τις περιοχές του Παρισίου. Κάτω από αυτόν, το πλήθος ήταν αναρίθμητο και προερχόταν από πολλές διαφορετικές χώρες του κόσμου! Η πρόσβαση στους δυο ορόφους που έχει, γίνεται μέσω των ασανσερ που υπάρχουν στους τέσσερις πυλώνες του. Το εισιτήριο είναι κάπως τσιμπημένο και η τιμή του είναι ανάλογη με τον όροφο που θέλεις να επισκεφθείς. Πιο συγκεκριμένα, ο πρώτος όροφος κοστίζει γύρω στα 4 €, ο δεύτερος 7,80€ ενώ αν θες να ανέβεις στην κορυφή τότε η τιμή ανέρχεται κοντά στα 12€.

Εκείνο το βράδυ, περπατήσαμε λίγο στο πάρκο του πύργου, περάσαμε μέσω μιας από τις πολυάριθμες γέφυρες στο Τροκαντερό, συνεχίσαμε λίγο ακόμα και τελικά γυρίσαμε προς τον σταθμό του μετρό. Πριν, γυρίσουμε στο ξενοδοχείο, κάναμε μια μικρή στάση σε μια creperie για να τσιμπήσουμε κάτι μιας και είμασταν νηστικοί από το πρωί που είχαμε φύγει. Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα από την γεύση της... Γυρίσαμε πίσω και κοιμηθήκαμε αρκετά νωρίς! Την επόμενη μέρα, ξεκίναγε το συνέδριο και έπρεπε να είμαστε εκεί κατά τις 9.

EW2007: Presentation Day

So, the big day came... The presentation of the paper became history and now after presenting it, I can say that it wasn't such a bad experience. In the contrary, I would say it was a very nice one. Today, the conference comes to its end and tonight I have to pack my stuff and get ready for cathcing the morning flight to Milano (Malpensa ;-) ) and then the following one to our beloved Athens!! I hope I will make it as I will have to change several transport medias. Fortunately, the transport network of Paris is more than perfect and consequently I will manage to reach my destination on time!

In a while, we are going to leave the conference and our destination will be the museum of Louvre. Hopefully, we are going to visit it today, as our past tries came to a deadend because the museum was closed.

So, my next post will be submitted at last in Greek and moreover I will be able to upload several photos from the beautiful Paris!

PS: To Nadia: Yes I cannot write in Greek because I am using a French PC at the moment!!! I am not psonio, as you said!!! ;-)

PS2: I should thank my official photographer cool_alex for his contribution during the presentation !! ;-) We have taken more than 500 photos during our little staying in Paris! The best of them will be uploaded within the next days!! Hehe !!

EW2007: Second day of the conference

So, I can't believe the fact that I am in Paris at the moment! The city is simply unbelievable! I can't find words to describe it. Wherever you go, you get amazed by the traditional buildings and by how picturesque the environment is.

This is the second day of the conference and now while I am making this post, I am in the web room of the ENSTA where the conference is held! I must notice that the lab is quite small with very few PCs but fortunately, we can access Internet thanks to the HotSpot installed in the area of the building, which provides Internet access for free.

Unfortunately, I can't upload any photos from the hundreds I have already taken, due to the fact that the PCs don't have any card reader. Consequently, I must wait till my return to Greece! I will upload several of them and I am also thinking of uploading some on flickr or photobucket.

In a while, we are going to leave ENSTA to continue our walks in the magical city of Paris. Probably we are going to visit the museum of the Louvre in the afternoon and before that we are going to Monmartre!!

PS. As you can spot, I cannot write in Greek because there is no such selection in this PC. But thanks God, we all know English and we can communicate like this! Hehe!!

EW 2007: 1 μέρα πριν την αναχώρηση...

Και ναι είμαι στην ευχάριστη θέση να πρέπει να ετοιμάσω σήμερα το απόγευμα τα πράγματά μου για την αυριανή αναχώρηση για το Παρίσι!!! Το συνέδριο ξεκινάει την Κυριακή το πρωί και τελειώνει την Μ. Τετάρτη, όταν και θα παρουσιάσουμε την εργασία μας!

Να κάνω μια παρένθεση εδώ και να αναφέρω τον τίτλο της εργασίας έτσι ώστε οι σχετικοί με τον χώρο να πάρουν μια ιδέα. Λοιπόν, η εργασία τιτλοφορείται "Performance Evaluation of Bluetooth Security Mechanisms for Handheld Devices" και έχει να κάνει με την αξιολόγηση της απόδοσης διαφόρων προτοκόλλων ασφαλείας (Bluetooth Security Mechanisms, SSH, IPsec) όταν αυτά εφαρμόζονται σε μια επικοινωνία μεταξύ 2 bluetooth-enabled συσκευών.

Σήμερα το απόγευμα θα πρέπει να ετοιμάσω τα πράγματά μου και κυρίως να κοιτάξουμε με τον Αλέξη τι ακριβώς θα επισκεφθούμε έτσι ώστε να μην χάνουμε χρόνο. ;-) Λούβρο, Πύργος του Άιφελ, Παναγία των Παρισίων, Αψίδα του Θριάμβου είναι τα στανταράκια που έχουν κλειδώσει στο "στοίχημα". Από εκεί και πέρα, θα δείξει... Πάντως, μου αρκεί που θα περπατάω στα σοκάκια της "Πόλης του Φωτός"...

Υπόσχομαι ότι θα φέρω αρκετά μεγάλο φωτογραφικό υλικό και έχω προετοιμαστεί κατάλληλα καθώς θα έχω μαζί μου 1,5 GB διαθέσιμο αποθηκευτικό χώρο. Τι στο καλό, θα μου φτάσουν, δεν μπορεί... Χεχε!!

Επίσης, ελπίζω να βρω στον συνεδριακό χώρο κάποιον ελεύθερο υπολογιστή για να κάνω κάποιο post και στο blog και να ανεβάσω 1-2 φωτογραφίες! Είδωμεν... Αν δεν τα καταφέρω θα κάνω αναλυτικότατο post την Μεγάλη Πέμπτη όταν και επιστρέφω! CU !!

Music as a drug

Τα τελευταία 6 χρόνια, κατά τα οποία ζούσα μόνος μου, δεν πέρασε μια μέρα που να μην ήταν το ραδιόφωνο ή το WinAmp στο PC ανοιχτό για τουλάχιστον 12 ώρες! Πραγματικά, ήθελα πάντα κάτι να ακούγεται μέσα στο σπίτι. Άλλοτε το ήθελα ως παρέα, ως διαφυγή, ως εκτόνωση αλλά πάντα ήθελα να παίζει μουσική μέσα στο σπίτι μου!

Σήμερα μετά από αρκετές μέρες, χμμ μάλλον μήνες, βρήκα την ευκαιρία να "ξεσπάσω" με λίγη μουσική σε πιο ανεβασμένα επίπεδα έντασης και ντεσιμπέλ! Λίγο το ότι επιτέλους ένα βάρος έφυγε από πάνω μου μετά την εξέταση των αγγλικών σήμερα, λίγο το ότι ήμουν μόνος σπίτι... Είναι απίστευτη αίσθηση να μπορείς να απολαμβάνεις κατά αυτόν τον τρόπο την μουσική που σου αρέσει. Για αυτό ξεκίνησα ακούγοντας μετά από πολύ καιρό ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, το "These days" των Bon Jovi.



Θυμάμαι ότι είχα αγοράσει όταν ήμουν στο Λύκειο (αν θυμάμαι καλά...) το ομώνυμο CDάκι και το είχα δανείσει σε ένα φιλαράκι για να το ακούσει. Αλλά, το κακό με το να δανείζεις πράγματα είναι ότι μπορεί να μην σου επιστραφούν. Έτσι και έγινε... Δεν έγινε και τίποτα βέβαια αλλά ήταν από τα καλύτερα CD που είχα αγοράσει ποτέ!

Για να κλείσει η παρένθεση και να επανέλθω, δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο το είδος της μουσικής που θα ακούσει ο καθένας αλλά το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή "ξεσπάει" μέσω αυτής!!

Τέσπα, πάω τώρα στη ταβέρνα ενός φίλου να τα πιούμε!! ;-)

Νεκροταφείο πεσόντων...

Θα παραθέσω τις δηλώσεις του Β' Αντιπροέδρου της Βουλής κ. Σούρλα ασχολίαστες...

Πολιτική κάλυψη προσέφερε ο πρωθυπουργός στον υπουργό Δημόσιας Τάξης Β.Πολύδωρα, που βρέθηκε στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης μετά τα επεισόδια στην πλ.Συντάγματος. Αίσθηση έχει προκαλέσει, πάντως, δήλωση του αντιπροέδρου της Βουλής Γ.Σούρλα για το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη.

Συγκεκριμένα, στη διάρκεια συνεδρίασης της Βουλής, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάσος Αλευράς χαρακτήρισε απαράδεκτα τα όσα συνέβησαν, τονίζοντας: «Η κυβέρνηση είναι υπόλογη». Τον κ. Αλευρά επιχείρησε να διακόψει ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Σούρλας, λέγοντας: «Τι θέλετε να κάνει η κυβέρνηση; Να φυλάει νεκροταφεία πεσόντων;»

Πηγή: in.gr