EW 2007: 1 μέρα πριν την αναχώρηση...

Και ναι είμαι στην ευχάριστη θέση να πρέπει να ετοιμάσω σήμερα το απόγευμα τα πράγματά μου για την αυριανή αναχώρηση για το Παρίσι!!! Το συνέδριο ξεκινάει την Κυριακή το πρωί και τελειώνει την Μ. Τετάρτη, όταν και θα παρουσιάσουμε την εργασία μας!

Να κάνω μια παρένθεση εδώ και να αναφέρω τον τίτλο της εργασίας έτσι ώστε οι σχετικοί με τον χώρο να πάρουν μια ιδέα. Λοιπόν, η εργασία τιτλοφορείται "Performance Evaluation of Bluetooth Security Mechanisms for Handheld Devices" και έχει να κάνει με την αξιολόγηση της απόδοσης διαφόρων προτοκόλλων ασφαλείας (Bluetooth Security Mechanisms, SSH, IPsec) όταν αυτά εφαρμόζονται σε μια επικοινωνία μεταξύ 2 bluetooth-enabled συσκευών.

Σήμερα το απόγευμα θα πρέπει να ετοιμάσω τα πράγματά μου και κυρίως να κοιτάξουμε με τον Αλέξη τι ακριβώς θα επισκεφθούμε έτσι ώστε να μην χάνουμε χρόνο. ;-) Λούβρο, Πύργος του Άιφελ, Παναγία των Παρισίων, Αψίδα του Θριάμβου είναι τα στανταράκια που έχουν κλειδώσει στο "στοίχημα". Από εκεί και πέρα, θα δείξει... Πάντως, μου αρκεί που θα περπατάω στα σοκάκια της "Πόλης του Φωτός"...

Υπόσχομαι ότι θα φέρω αρκετά μεγάλο φωτογραφικό υλικό και έχω προετοιμαστεί κατάλληλα καθώς θα έχω μαζί μου 1,5 GB διαθέσιμο αποθηκευτικό χώρο. Τι στο καλό, θα μου φτάσουν, δεν μπορεί... Χεχε!!

Επίσης, ελπίζω να βρω στον συνεδριακό χώρο κάποιον ελεύθερο υπολογιστή για να κάνω κάποιο post και στο blog και να ανεβάσω 1-2 φωτογραφίες! Είδωμεν... Αν δεν τα καταφέρω θα κάνω αναλυτικότατο post την Μεγάλη Πέμπτη όταν και επιστρέφω! CU !!

Music as a drug

Τα τελευταία 6 χρόνια, κατά τα οποία ζούσα μόνος μου, δεν πέρασε μια μέρα που να μην ήταν το ραδιόφωνο ή το WinAmp στο PC ανοιχτό για τουλάχιστον 12 ώρες! Πραγματικά, ήθελα πάντα κάτι να ακούγεται μέσα στο σπίτι. Άλλοτε το ήθελα ως παρέα, ως διαφυγή, ως εκτόνωση αλλά πάντα ήθελα να παίζει μουσική μέσα στο σπίτι μου!

Σήμερα μετά από αρκετές μέρες, χμμ μάλλον μήνες, βρήκα την ευκαιρία να "ξεσπάσω" με λίγη μουσική σε πιο ανεβασμένα επίπεδα έντασης και ντεσιμπέλ! Λίγο το ότι επιτέλους ένα βάρος έφυγε από πάνω μου μετά την εξέταση των αγγλικών σήμερα, λίγο το ότι ήμουν μόνος σπίτι... Είναι απίστευτη αίσθηση να μπορείς να απολαμβάνεις κατά αυτόν τον τρόπο την μουσική που σου αρέσει. Για αυτό ξεκίνησα ακούγοντας μετά από πολύ καιρό ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, το "These days" των Bon Jovi.



Θυμάμαι ότι είχα αγοράσει όταν ήμουν στο Λύκειο (αν θυμάμαι καλά...) το ομώνυμο CDάκι και το είχα δανείσει σε ένα φιλαράκι για να το ακούσει. Αλλά, το κακό με το να δανείζεις πράγματα είναι ότι μπορεί να μην σου επιστραφούν. Έτσι και έγινε... Δεν έγινε και τίποτα βέβαια αλλά ήταν από τα καλύτερα CD που είχα αγοράσει ποτέ!

Για να κλείσει η παρένθεση και να επανέλθω, δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο το είδος της μουσικής που θα ακούσει ο καθένας αλλά το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή "ξεσπάει" μέσω αυτής!!

Τέσπα, πάω τώρα στη ταβέρνα ενός φίλου να τα πιούμε!! ;-)

Νεκροταφείο πεσόντων...

Θα παραθέσω τις δηλώσεις του Β' Αντιπροέδρου της Βουλής κ. Σούρλα ασχολίαστες...

Πολιτική κάλυψη προσέφερε ο πρωθυπουργός στον υπουργό Δημόσιας Τάξης Β.Πολύδωρα, που βρέθηκε στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης μετά τα επεισόδια στην πλ.Συντάγματος. Αίσθηση έχει προκαλέσει, πάντως, δήλωση του αντιπροέδρου της Βουλής Γ.Σούρλα για το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη.

Συγκεκριμένα, στη διάρκεια συνεδρίασης της Βουλής, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάσος Αλευράς χαρακτήρισε απαράδεκτα τα όσα συνέβησαν, τονίζοντας: «Η κυβέρνηση είναι υπόλογη». Τον κ. Αλευρά επιχείρησε να διακόψει ο αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Σούρλας, λέγοντας: «Τι θέλετε να κάνει η κυβέρνηση; Να φυλάει νεκροταφεία πεσόντων;»

Πηγή: in.gr

Παιδεία - Πορείες - Πυρ...

Τα 3 "π" που βλέπουν συνεχώς το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό είναι: η παιδεία, οι πορείες διαμαρτυρίας και το πυρ!! Το πρόβλημα διογκώνεται όταν για κανένα από τα τρια δεν πέρνει κάποιος την ευθύνη.

Το θέμα της παιδείας ανοιγοκλείνει εδώ και 1 χρόνο με χίλιαδυο διαφορετικά πρόσωπα. Μία είναι οι φήμες περί αξιολόγησης των ΑΕΙ, μια είναι η συζήτηση για το άρθρο 16 και τέλος έχουμε το νόμο-σχέδιο για τα ΑΕΙ. Για να μην ξεχάσω, βέβαια, τις κατά καιρούς φήμες για αλλαγές στο εξεταστικό της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, λες και το μοναδικό πρόβλημά της ήταν το πως θα γίνονται οι εξετάσεις και όχι η ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Όταν, λοιπόν, υπάρχει μια συνεχής διαρροή φημών (ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κάποιος ή όχι) για ένα τόσο σημαντικό θέμα ενώ παράλληλα υποτίθεται ότι γίνεται διάλογος για το νόμο-σχέδιο για τα ΑΕΙ, πως περιμένουν να υπάρξει συνένεση και ηρεμία στην εκπαιδευτική κοινότητα... Ανοίγουν συνεχώς και αδιαλλείπτως μέτωπα, ανεπίσημα πάντα! Δυστυχώς, με αυτό τον τρόπο δεν μπορεί να γίνει ομαλά ο διάλογος.

Μετά, γίνονται πορείες διαμαρτυρίας σχεδόν κάθε βδομάδα! Και μάλιστα όχι με ευκαταφρόνητο αριθμό συμμετεχόντων. Ειδικά, η χθεσινή διαδήλωση ήταν μια από τις μεγαλύτερες των τελευταίων ετών. Αυτό κάτι σημαίνει...

Βέβαια, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να διαφυλάξεις μια τέτοια πορεία. Πάντα, θα παρεισφρύουν άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με την πορεία και με το σκοπό αυτής. Από εκεί και πέρα, ο άμεσα υπεύθυνος για την επιβολή της τάξης είναι η αστυνομία η οποία επαναλλειμένως δεν "μπορεί" να συλλάβει αυτά τα άτομα. Και φυσικά, μετά από τόσες χαμένες ευκαιρίες που είχαν, είναι επόμενο ότι κάποια στιγμή θα δημιουργούνταν μεγαλύτερα επεισόδια.

Όμως, ακόμα και χθες αντί να κυνηγήσουν τους άμεσα υπεύθυνους, αναλώθηκαν στη ρήψη αναρίθμητων χημικών ουσιών και στη σύλληψη 61 ατόμων που πραγματικά αμφιβάλλω (μετά και από όλα αυτά που άκουσα στα τηλεοπτικά δελτία και διάβασα στις εφημερίες) αν ένας από αυτούς είχε στην πραγματικότητα ανάμοιξη με τα επεισόδια.

Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να ηρεμήσουν τα πράγματα έτσι ώστε να προσπαθήσει η εκπαιδευτική κοινότητα να επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Δημήτρη Παπαιωάννου "2"

Προχθές, πήγα και παρακολούθησα την παράσταση (θα την χαρακτήριζα ως χοροθέατρο) του Δημήτρη Παπαιωάννου που τιτλοφορείται "2". Στην αρχή, μπορώ να πω ότι ήμουν λίγο επιφυλακτικός μιας και δεν είχα παρακολουθήσει πότε μέχρι εκείνη τη στιγμή κάτι παρόμοιο. Όμως, η παράσταση με διέψευσε πανηγυρικά καθώς όταν έβγαινα από το εντυπωσιακό και ανακαινισμένο Παλλάς, είχα μια αίσθηση πληρότητας και πολλών σκέψεων!

Ο συνδυασμός της εκπληκτικής μουσικής του Κωνσταντίου Β, των χρωμάτων με τις λιτές κινήσεις των χορευτών ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδεί! Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ ήταν ότι με το που βγήκαμε (είχαμε πάει μια παρέα 5 ατόμων) από τον χώρο του Παλλάς, είμασταν όλοι σκεπτικοί και προσπαθούσαμε να δώσουμε εξηγήσεις στις εκπληκτικά πλασμένες εικόνες του "2".

Συγχαρητήρια στον Δ.Παπαιωάννου για την εκπληκτική δουλειά του! Επίσης, μου άρεσε πολύ και ο Άρης Σερβετάλης που δεν γνώριζα ότι είχε τέτοιες χορευτικές ικανότητες.

Η επιδημία του tagging...

Το φαινόμενο του tagging στον όμορφο κόσμο του blogging έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας. Σε όποιο blog και αν κοιτάξεις, θα δεις το περιβόητο tagging παρών! Ετσί, λοιπόν, ήρθε και η σειρά μου να προσκληθώ από τον αγαπητό Aenao να περιαυτολογήσω και να αναφέρω 5 πράγματα για την αφεντιά μου...

• Από την πρώτη δημοτικού μέχρι την πρώτη γυμνασίου έκανα αρμόνιο, είχα φτάσει στη δεύτερη μέση και είχα κάνει 2-3 χρόνια αρμονία και σολφέζ! Βέβαια, όταν ξεκίνησα αρμονία τα βρήκα κάπως σκούρα αφού σπάνια μελετούσα πριν πάω στα μαθήματα...
  
• Την απόφαση ότι θέλω να σπουδάσω κάτι σχετικό με την πληροφορική την πήρα πολύ νωρίς και αν θυμάμαι καλά πρέπει να ήταν δευτέρα γυμνασίου. Ήδη από τότε είχα ξεκινήσει να μαθαίνω τα βασικά του προγραμματισμού παίζοντας με την QuickBasic αρχικά και αργότερα με την VisualBasic. Mάλιστα είχα στείλει ένα υποτυπώδες πρόγραμμα ερωτήσεων γνώσεων στο PCMaster που βέβαια ποτέ δεν δημοσιεύθηκε γιατί ήταν πολύ απλοικό... Όμως, την "εκδίκηση" μου την πήρα από το PCMaster όταν δημοσιεύθηκε σε αυτό άρθρο για το site των "Ελλήνων Ερασιτεχνών Προγραμματιστών" (Ευθύμη γερά, μπορούμε ακόμα καλύτερα) και όχι μόνο σε ένα τεύχος... :-)
  
• Απολαμβάνω να συμμετέχω σε συζητήσεις πολιτικού περιεχομένου!!! Με τον όρο πολιτική συζήτηση δεν αναφέρομαι στους πολιτικούς και τα κόμματα, να το ξεκαθαρίσω αυτό. Αυτό θα το έχουν καταλάβει αρκετοί φίλοι μου... ;-) Πάντα όμως μέσα σε κόσμια επίπεδα διαλόγου ακόμα και όταν διαφωνώ κάθετα με τον συνομιλητή μου!
• Δεν έχω πάει ποτέ στο εξωτερικό! Για να είμαι πιο σαφής έχω φτάσει μέχρι την συμπρωτεύουσα ως προς τον Βορρά και μέχρι την Κρήτη ως προς το Νότο. Βέβαια, όταν ήμουν μικρός είχαμε γυρίσει πολλά μέρη της Ελλάδας με τους γονείς μου τα καλοκαίρια κυρίως σε camping! Αλλά, ήγγυκεν επιτέλους η ώρα να βγούμε από τα σύνορα της χώρας μας... :-)
• Δεν αλλάζω με τίποτα τα 6 χρόνια που πέρασα στη Σάμο ως φοιτητής (προπτυχιακός και μεταπτυχιακός)!! Πραγματικά, το να ζεις μόνος σου και ανεξάρτητος δεν μπορεί να αντικατασταθεί από τίποτα. Μπορεί ορισμένοι φίλοι και γνωστοί να μην μπορούν να το καταλάβουν καθώς δεν το έχουν ζήσει αλλά αν το είχαν ζήσει, θα συμφωνούσαν μαζί μου.

Αυτά από μένα και τώρα έχω φτάσει στο σημείο που πρέπει να δώσω την σκυτάλη του tagging στους επόμενους. Όμως, πολλοί από αυτούς που θα ήθελα να την δώσω, έχουν ήδη απαντήσει οπότε καλώ... τον Unpaiktable και τον Cmelego (που πολύ αμφιβάλλω αν θα γράψει κάτι... Χαχα)!

Τρεχάτε να προλάβουμε!!

Από σήμερα ξεκινάει μια περίοδος, διάρκειας ενός με ενάμισι μήνα, εντατικού διαβάσματος! Και αυτό επειδή 17/3 δίνω για το Proficiency (καιρός ήταν γιατί είχα αρχίσει να βαριέμαι με τα μαθήματα των αγγλικών), αμέσως μετά πρέπει να προετοιμαστώ για την παρουσίαση της εργασίας στο συνέδριο (βλέπε προηγούμενο post) και παράλληλα με όλα αυτά θα πρέπει να προχωράω τη διπλωματική εργασία του μεταπτυχιακού!

Οπότε το γενικό συμπέρασμα είναι: "Τρεχάτε να προλάβουμε!!"

Η αποθέωση είναι ότι τέτοια εποχή πέρυσι με τα παιδιά στη Σάμο αναρωτιόμασταν και συζητάγαμε τους λόγους για τους οποίους οι μεταπτυχιακοί της προηγούμενης χρονιάς, δεν είχαν παρουσιάσει ακόμα τις διπλωματικές τους. Και αυτή τη στιγμή, από τα πέντε άτομα μόνο το ένα (Α ρε Μπάμπη, γερά για την παρέα!!) είναι σε πολύ καλό σημείο. Για αυτό πρέπει να ανασκουμπωθώ και να εντείνω τις προσπάθειες!

European Wireless 2007

Τελικά μερικές φορές οι κόποι μας ανταμείβονται... Και ναι λοιπόν θα επισκεφθούμε το ωραίο Παρίσι 1-4 Απρίλη!!! Επιτέλους, να βγω εκτός συνόρων μιας και είχα φτάσει μέχρι την συμπρωτεύουσα. Βέβαια, τα δύσκολα τώρα αρχίζουν καθώς θα πρέπει να ετοιμαστούμε για την παρουσίαση της εργασίας και φυσικά για τις "ωραιότατες" ερωτήσεις των συνέδρων (χεχε πολύ μου αρέσει αυτή η λέξη...) αμέσως μετά! Από σήμερα θα μιλάμε μόνο αγγλικά για να συνηθίζω!

Υπόσχομαι ότι θα φέρω μαζί μου πλούσιο φωτογραφικό υλικό για να ανεβάσω στο blog!!

ΥΓ. Το συνέδριο έχει να κάνει με ασύρματες επικοινωνίες και δίκτυα! Το επίσημο site του μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Νόμιμες συνακροάσεις... για όλους

Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή το τρομοκρατικό χτύπημα στην Αμερικάνικη Πρεσβεία γίνεται συνέχεια λόγος για αύξηση των μέτρων ασφαλείας και πιο συγκεκριμένα για ευρύτερη χρήση καμερών ασφαλείας στους Αθηναικούς δρόμους. Σε όλο αυτό το σκηνικό έρχεται να προστεθεί άλλο ένα μέτρο που φαίνεται ότι θέλουν να εφαρμόσουν οι αρχές. Ο τίτλος του άρθρου μπορεί να είναι "Νόμιμες συνακροάσεις... για όλους" αλλά τα πράγματα δεν είναι καθόλου αστεία.

Σύμφωνα, λοιπόν, με δημοσίευμα του Έθνος της Κυριακής το οποίο αναπαράγεται και από το in.gr, η κυβέρνηση έχει εκκινήσει τις διαδικασίες για την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 2006/24/EK, η οποία αναφέρεται στη καταγραφή και στην μακρόχρονη διατήρηση των στοιχείων των συνομιλιών. Όμως, 16 κράτη - μέλη έχουν αντιδράσει έντονα και δεν δέχονται την οδηγία και μάλιστα 2 από αυτά την έχουν καταψηφήσει!! Μάλιστα, λόγω των αντιδράσεων η Ε.Ε. έχει "παγώσει" την εφαρμογή της μέχρι το 2009!! Αλλά παρόλα αυτά τα γεγονότα, η ελληνική κυβέρνηση "δείχνει" τον δρόμο...

Επειδή όμως δεν μας έφτανε η απλή καταγραφή των δεδομένων της κλήσης (πχ ο αριθμός του καλούντος, του καλούμενου, η διάρκεια της κλήσης, από ποιές κυψέλες εξυπηρετήθηκαν κλπ), υπάρχουν σκέψεις για διεύρυνση της χρήσης των νόμιμων συνακροάσεων. Πιο συγκεκριμένα, η Αστυνομία έχει ζητήσει να έχει πρόσβαση σε αυτά τα στοιχεία χωρίς να έχει λάβει πρώτα την έγγραφη άδεια από την Α.Δ.Α.Ε. ή από τον εισαγγελέα. Φυσικά, στην αρμόδια επιτροπή που εξετάζει το θέμα, δεν κρίθηκε απαραίτητη η παρουσία ούτε της Α.Δ.Α.Ε. αλλά ούτε και της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων!!

Μιλάμε για ολοκληρωτική απαξίωση των ανεξάρτητων αρχών και σύντομα θα αλλάξει το σκηνικό και στο θέμα των καμερών ασφαλείας!!!

Music Unplugged!

Ωραία τα ηλεκτρικά όργανα και μπορούν να προσφέρουν πολλά σε ένα τραγούδι αλλά για μένα η μαγεία της μουσικής βρίσκεται στα ακκουστικά μουσικά όργανα. Για αυτό λατρεύω τις διάφορες accoustic εκδόσεις των τραγουδιών! Αφορμή για αυτό το post ήταν η unplugged εμφάνιση των Nirvana και όχι μόνο στο MTV την οποία είδα σήμερα το πρωί.

Δεν ξέρω γιατί αλλά η ατμόσφαιρα αυτών των τραγουδιών μου φέρνει στο νου μια παρέα που κάθεται σε ένα δωμάτιο κυκλικά παίζοντας μουσική με 1-2 κιθάρες και τραγουδάνε! Θυμηθείτε μια διαφήμιση χμμ τίνος ήταν δεν θυμάμαι, Nescafe ή whisky λογικά, που έπαιζαν κάτι τύποι μουσική με ηλεκτρικές κιθάρες και ντραμς και ξαφνικά κόπηκε το ρεύμα! Ε τότε ήρθε η μαγεία της ακκουστικής κιθάρας και των απλών τυμπάνων... Κεράκια, αχνός φωτισμός και μουσική! Τι καλύτερο από αυτό...

Αναβολή στράτευσης διεκόπη...

Σήμερα, λοιπόν, 18/1/2007 αποφάσισα ότι ήρθε ο καιρός να πάω στην Στρατολογία στο Ρουφ (στην τιμημένη αυτή περιοχή που έδρασε ο ήρωας των τελευταίων τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων, ο "Ποντικός") για να διακόψω την αναβολή στράτευσης μου. Ευτυχώς που δεν μου πέταξε ο αξιωματικός κάτι σχετικό σε "Συγχαρητήρια νέε μου που αποφάσισες να υπηρετήσεις την πατρίδα κλπ κλπ κλπ..." γιατί δεν ξέρω πως θα αντιδρούσα... :-)

Έτσι, με το καλό θα παρουσιαστώ στα μέσα Μαίου και ευελπιστώ στις 15/5 γιατί την προηγούμενη βδομάδα έχουμε και το Final4 για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας! Οπότε αυτό το διάστημα είμαι ανοιχτός σε συμβουλές και tips'n'tricks για τον "αγαπητό" μας στρατό! Αλέξη, Μπάμπη λέτε να είμαστε μαζί στο κέντρο; Ε ρε γέλια που θα κάνουμε... :-)

Πυθαγόρεια Εγκλήματα

Τον τελευταίο χρόνο, έχω διαβάσει 4-5 βιβλία που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο έχουν να κάνουν με την επιστήμη των μαθηματικών. Μπορεί να μην έχω σπουδάσει μαθηματικά αλλά πάντα μου άρεσαν. Πάντοτε τα έβρισκα εξωτικά μάλλον λόγω των πολλών συμβόλων που χρησιμοποιούσαν. Είναι πράγματι μια γλώσσα διαφορετική από τις άλλες! Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να τα σπουδάσω μιας και μάλλον θα με κούραζε η τόσο θεωρητική φύση τους, σίγουρα όμως με ενθουσιάζει η διαδικασία κατάκτησης εννοιών μέσω της ανακάλυψης και θεμελίωσης εντελώς νέων και καινοτόμων ιδεών! Τελειώνοντας κάθε φορά ένα σχετικό βιβλίο νοιώθω μια μεγάλη ανάγκη και επιθυμία να συμμετάσχω και εγώ σε μια παρόμοια διαδικασία γένεσης νέων ιδεών!

Στο προκείμενο τώρα... Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα ήταν τα "Πυθαγόρεια Εγκλήματα" του Τεύκρου Μιχαηλίδη από τις Εκδόσεις Πόλις. Δεν θα το χαρακτήριζα μαθηματικό μυθιστόρημα αλλά ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που εξιστορεί την φιλική σχέση δυο μαθηματικών και την κατάληξη αυτής. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να το απολαύσει, αρκεί να έχει ένα ενδιαφέρον προς το αντικείμενο. Εξελλίσεται στις αρχές του εικοστού αιώνα και μας ταξιδεύει στο Παρίσι, στο Γκέτινγκεν αλλά και στην Αθήνα. Η πρώτη συνάντηση των ηρώων γίνεται σε ένα μαθηματικό συνέδριο στη Γαλλική πρωτεύουσα, περιγράφονται οι βόλτες και οι συζητήσεις τους στον Σηκουάνα, στο Μουλέν Ρουζ και στα διάφορα μπιστρό. Κάνουν παρέα με καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες που πρόκειται να αφήσουν το στίγμα τους στο μέλλον... Όμως, στην Αθήνα το 1929 ένας από τους δυο βρίσκεται νεκρός στο δωμάτιο του και εκεί ο έταιρος ξαφνιασμένος βρίσκεται να αναπολεί όσα έζησαν τα χρόνια που πέρασαν.

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια...

Το παρών post δεν θα ήθελα να είναι το πρώτο μετά την αλλαγή χρόνου αλλά διάβασα κάποια posts σε άλλα blog πάνω στο θέμα και αποφάσισα να εκφράσω και εγώ την άποψη μου για το θέμα. Επιφυλλάσομαι να κάνω κάποιο post σχετικό με τα Χριστούγεννα που πέρασαν εντός των ημερών!

Η διαμάχη των τελευταίων μηνών έχει ως θέμα "ιδιωτικά πανεπιστήμια ή όχι" σαν να λέμε "να ζει κανείς ή να μη ζεί". Προσωπική μου άποψη είναι ότι χάνουμε τον στόχο που θέλουμε να πετύχουμε. Κοντεύουμε να βγούμε "εκτός θέματος" που έλεγαν και οι αγαπητοί μας φιλόλογοι στο σχολείο. Δηλαδή, αντί να ασχολούμαστε με το να βρούμε τρόπους να βελτιώσουμε την παιδεία που παρέχουμε, περιοριζόμαστε σε μια γενική συζήτηση περί ιδιωτικής και δημόσιας φύσης αυτής.

Αυτό που με φοβίζει κυρίως στο να γύρω πρός την υιοθέτηση της άποψης ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι η νοοτροπία του εύκολου κέρδους που μας διακατέχει σαν έθνος. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που σε παρόμοιες καταστάσεις βρέθηκε μια ομάδα ανθρώπων που εκμεταλλεύτηκε τις περιστάσεις για ιδίων όφελος. Επιπλέον, δε νοείται (για μένα πάντα) να πρέπει να πληρώσεις για να σπουδάσεις. Εκτός από τα δίδακτρα, υπάρχει και το θέμα των βιβλίων. Εγώ στη σχολή μου έπρεπε να περάσω 52 μαθήματα για να πάρω πτυχίο, ήτοι 52 βιβλία πολλά από τα οποία έκαναν 30-50 ευρώ! Δεν θα ήθελα να κάνω τον πολλαπλασιασμό για να δούμε το τελικό ποσό πληρωμής...

Από την άλλη μεριά, το δημόσιο πανεπιστήμιο σίγουρα υστερεί σε πάρα πολλά σημεία. Μερικά από αυτά είναι: η οργάνωση,οι εγκαταστάσεις και η νοοτροπία όσων έχουν άμεση επαφή με αυτό (από τους διοικητικούς υπαλλήλους, τους φοιτητές μέχρι και τους καθηγητές)! Φυσικά, για να αλλάξει η κατάσταση πρέπει να αλλάξουν μυαλά όλοι αυτοί και σε αυτό πρέπει να βοηθήσουν όλοι. Είναι απαράδεκτο να γίνονται προτάσεις νομοσχεδίων τα οποία περιλαμβάνουν ρυθμιστικά μέτρα μόνο για ορισμένες ομάδες ανθρώπων, στην περίπτωσή μας τους φοιτητές, και να παραβλέπουν άλλες ίσως σημαντικότερες, όπως είναι οι καθγητές. Αυτό το αφήνω προς το παρών γιατί πρόκειται για ένα τεράστιο θέμα (Χρήστο θυμάσαι τις γεμάτες ζωντάνια συζητήσεις στον Νικόλα, στο λιμάνι ... Χαχαχα πρέπει να τις επαναλάβουμε!).

Σε ένα υγιές πανεπιστήμιο πρέπει να έχουν λόγο και οι φοιτητές. Πρέπει να μπορούν να μεταφέρουν στους καθηγητές τους τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στα διδασκόμενα μαθήματα και γιατί όχι να προτείνουν κάποιες βελτιώσεις έτσι ώστε αυτά να γίνουν πιο κατανοητά. Αλλά όσο διατηρείται αυτό το κομματοκοποιημένο κλίμα (άλλο κομματοκοποιημένο και άλλο πολιτικοποιημένο) δύσκολα θα λειτουργούν με αυτό τον τρόπο οι παράγοντες της πανεπιστημιακής κοινότητας. Το κακό είναι ότι όλοι είναι μάλλον ευχαριστημένοι από αυτή την κατάσταση και δεν θέλουν να την αλλάξουν και δυστυχώς αυτά τα προβλήματα δεν εξαλείφονται με μερικά νομοσχέδια...

Συνοψίζοντας, δεν πιστεύω ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια έχουν να προσφέρουν πολλά στον χώρο της εκπαίδευσης. Δεν πιστεύω ότι η ίδρυση μερικών μη κρατικών θα αλλάξει την κατάσταση δια μαγείας και όλα πλέον θα είναι ρόδινα. Σίγουρα, αυτά θα έχουν καλύτερες εγκαταστάσεις (τουλάχιστοςν τα καλά) αλλά η ουσία της μετάδοσης της γνώσης δεν περιορίζεται στις εγκαταστάσεις. Γνώμη μου είναι ότι πρέπει να χρηματοδοτηθεί αδρά η ελληνική δημόσια παιδεία για ένα διαστήμα x χρόνων και στο τέλος αυτού εδώ θα είμαστε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας!

Wireless Connection Established!

Ναι, είναι πραγματικότητα! Επιτέλους, πριν 3 μέρες αγόρασα (ή μάλλον μου αγόρασαν...) το πολυπόθητο wireless router που ήθελα τόσο καιρό. Πλέον, συνδέομαι ασύρματα στον κεντρικό router της Level1 που μοιράζει Internet και γλύτωσα από τις προσωρινές λύσεις του proxying. Είναι μεγάλη ιστορία ο τρόπος δικτύωσης που χρησιμοποιούσα στην προ router εποχή. Αλλά, τώρα συνέδεσα τον wireless router της Linksys WRT54G πάνω στον router της Level1 και όλα είναι τέλεια!

Final Four 2007 στην Αθήνα

Σαν γνήσιος φίλος του μπάσκετ περιμένω πως και πως να έρθει η ώρα του Final Four κάθε χρόνο. Η αγωνία και η προσμονή αυξάνεται αν ο Παναθηναικός συμμετέχει σε αυτή τη φάση. Φαντάζεστε, λοιπόν, πως μπορεί να νοιώθω φέτος που θα διοργανωθεί το Final4 στην Αθήνα και πιο συγκεκριμένα στο ΟΑΚΑ! Αλλά δυστυχώς, λογάριαζα χωρίς τα αγαπητά στελέχη της Euroleague που όρισαν το χρηματικό αντίτοιμο των εισητηρίων στα ύψη...

Πιο συγκεκριμένα, μπορείτε να δείτε στην παρακάτω εικόνα την αντιστοιχία τιμών και κερκίδων, στην εικόνα που βρήκα στο επίσημο site της διοργανώτριας αρχής.

Φυσικά, ούτε που σκέφτομαι να δώσω πάνω από 110 ευρώ αλλά δεν ξέρω τελικά αν θα προλάβω να αγοράσω κάποιο εισιτήριο γιατί ήδη πολλά από αυτά των 75€ έχουν εξαντληθεί. Αντώνη, πρέπει να βιαστούμε με ακούς;;;

Άντε να πάει και η ομάδα στον τελικό τουλάχιστον να έχουμε μια μεγάλη χαρά πρωτού πάμε να υπηρετήσουμε την μαμά-πατρίδα... ;-)

Πρώτο δείγμα θετικό !

Πρώτο δείγμα θετικό!! Το δείγμα αναφέρεται στο Preliminary Exam του Michigan Proficiency που έδωσα το προπροηγούμενο Σάββατο. Ενώ, το θετικό αναφέρεται στο γεγονός ότι το πέρασα και μάλιστα με καλό βαθμό (30/35) ! Οπότε, βρισκόμαστε σε καλό δρόμο για τη συνέχεια...

Τώρα είναι καιρός να καταπιαστώ με τις υπόλοιπες υποχρεώσεις, ήτοι την μεταπτυχιακή εργασία η οποία έχει αραχνιάσει! Μου αρέσει που αναρωτιόμουν πέρυσι με τους φίλους μου για ποιό λόγο η προηγούμενη χρονιά του μεταπτυχιακού είχε αργήσει τόσο να παρουσιάσει τις εργασίες της... Καλομελέτα και έρχεται ... ;-)

Το επομένο δίμηνο είναι άκρως σημαντικό γιατί οι ρυθμοί διαβάσματος και η πορεία της εργασίας θα δείξουν μια πρώτη εκτίμηση για το πότε περίπου θα τελειώσουμε. Άντε λοιπόν να φορτσάρουμε αυτό τον καιρό γιατί δεν με βλέπω καλά...

Όχι τίποτα άλλο αλλά μας περιμένει και η μαμά πατρίδα τον Μάιο...

Prison Break: Εντυπώσεις...

Όπως είχα προαναγγείλει σε προηγούμενο post μου, θα ξεκίναγα να βλέπω το Prison Break όσο το Lost κάνει διάλλειμα. Τελικά, από την πρώτη στιγμή τα σημάδια της καλής σειράς που δεν σε αφήνει να ξεκολλήσεις από την οθόνη, έγιναν φανερά. Κλασικά, ξεκίνησα με ανάμεικτη διάθεση έχοντας ακούσει πολλά καλά λόγια, τα οποία όμως δεν βγαίνουν πάντα αληθινά. Το πρώτο επεισόδιο θα έλεγα ότι ήταν αρκετά γρήγορο καθώς η εξέλιξη του σεναρίου ήταν όσο έπρεπε λεπτομερής και τελικά σε "φυλάκιζε" (για να είμαστε και στο κλίμα) μπροστά στην οθόνη!!

Η συνέχεια όχι μόνο με αντάμειψε αλλά με "ανάγκασε" να τρέξω τα επεισόδια έτσι ώστε να προλάβω τις εξελίξεις μιας και αυτή τη στιγμή στην Αμερική προβάλλεται η 2η season της σειράς. Μάλιστα, αύριο μεταδίδεται το τελευταίο επεισόδιο πριν το fall break. Έτσι, έχω φτάσει μέχρι στιγμής στο 15ο επεισόδιο της πρώτης περιόδου και λογικά στις επόμενες 2-3 μέρες θα την τελειώσω! :-)

Πραγματικά, απορώ πως καταφέρνουν οι Αμερικάνοι και γυρίζουν τόσο καλές σειρές! Φυσικά, και πρέπει να συνυπολογίσουμε το διαθέσιμο budget που στη χώρα μας δεν υπάρχει, αλλά μετράνε και οι ιδέες. Κάτι μου λέει ότι πολύ σύντομα θα ξεκινήσω και κάποια άλλη σειρά. Έχω στο μυαλό μου 2-3 αλλά ακόμα δεν το βιάζομαι! :-)

Να παραθέσω και 2 ενδιαφέροντα links για τη σειρά:

1. Επίσημο site
2. Insomnia Forum - Prison Break Topic
   

Σκανδιναβικό Παζάρι

Κάθε χρόνο διεξάγεται ένα σκανδιναβικό παζάρι στην Πειραική στη Σκανδιναβική Εκκλησία. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα Χριστουγεννιάτιο παζάρι στο οποίο μπορείτε να βρείτε παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα στολίδια φτιαγμένα από ξύλο και καλάμια αλλά επίσης μπορείτε να δοκιμάσετε πολλά γλυκά και φαγητά αυτών των χωρών.

Όλοι οι παρευρισκόμενοι Σκανδιναβοί ήταν πολύ ευγενικοί και ευχάριστοι, κάτι το οποίο γινόταν φανερό κάθε φορά που τους ρώταγες κάτι. Ο χώρος ήταν διαμορφωμένος έτσι ώστε κάθε χώρα να διαθέτει το δικό της "περίπτερο". Εγώ αγόρασα ένα πολύ ωραίο νάνο ο οποίος μου θυμίζει κάτι σε χόμπιτ του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και μερικές σοκολάτες, Tupla (μπορώ να πω ότι μοιάζουν κάπως με τις δικές μας Derby) λέγονται και πραγματικά πρέπει να τις δοκιμάσετε.


Στον προαύλιο χώρο είχαν στήσει αρκετά τραπεζάκια αλλά και 2 μπουφέδες από τους οποίους μπορούσες να αγοράσεις γλυκά, κρέπες και hot dog αλλά και καφέδες και κάποια δικά τους ροφήματα και αναψυκτικά. Γενικά θα έλεγα ότι ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία και, γιατί όχι, θα ήθελα να ξαναπάω.

Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα...

Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Στ. Κούλογλου για τις εκπομπές του αλλά ακόμα περισσότερα μπράβο του αξίζουν για την συγκλονιστική δουλειά που έκανε στην εκπομπή ή μάλλον καλύτερο στον θεματικό κύκλο με τίτλο "Η άγνωστη αντίσταση κατά της δικτατορίας"! Χθες το βράδυ παρακολούθησα την εκπομπή από τις 00.30 μέχρι τις 4 το πρωί!

Ήταν το καλύτερο ντοκυμαντέρ που έχω δει ποτέ για την περίοδο της δικτατορίας. Μου άρεσε πολύ που μιλούσαν άνθρωποι που έζησαν από πολύ κοντά την εξέλιξη του φοιτητικού κινήματος με την κορύφωση του, τις καταλήψεις της Νομικής και του Πολυτεχνείου. Μιλούσαν, επίσης, καθηγητές οι οποίοι αρνήθηκαν να δεχτούν τις διαταγές των στρατιωτικών και συνέχισαν να διδάσκουν το μάθημά τους με συνέπεια φυσικά να τους αφαιρέσουν την ιδιότητα του πανεπιστημιακού, να τους απαφορεύσουν την είσοδο στα Πανεπιστήμια και να τους φυλακίσουν σε πολλές περιπτώσεις.

Επίσης, είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η άποψη ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα αυτά από την αντίπερα όχθη. Έτσι, μίλησε ο υφυπουργός Τύπου της κυβέρνησης Μαρκεζίνη καθώς και ο υπίλαρχος που ήταν υπεύθυνος για τα άρματα που κατέβηκαν στο Πολυτεχνείο. Αναφέρθηκαν σε πολλά γεγονότα με λεπτομέρειες που δεν ήξερα και ήθελα να μάθω.

Μακάρι να είδαν όσο περισσότεροι γίνεται αυτή τη σειρά εκπομπών. Γιατί πολλοί από εμάς δεν ξέρουν και αγνοούν βασικά κομμάτια της ιστορίας μας!

Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της εκπομπής η οποία βρίσκεται εδώ!

Πινακίδες και εικόνες...

Τόπος: Φιλοσοφική Σχολή Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κείμενο Πινακίδας: "Παρακαλούμε μη σταθμεύετε. Είσοδος με ειδικές ανάγκες."

Θα ήθελα να μου εξηγήσουν πραγματικά πως γίνεται μια είσοδος να έχει ειδικές ανάγκες... Χαχαχα! Εν τω μεταξύ, υπάρχει άλλη μια πινακίδα σε διπλανή είσοδο που αναγράφει το σωστό κείμενο. Αυτή μάλλον τους ξέφυγε... :-)

Τόπος: Παρμπριζ αυτοκίνητου (προφανώς το οποίο ανήκε σε νέο οδηγό)
Κείμενο: "Προσοχή! Οδηγώ πολύ χειρότερα απ'ότι φαντάζεστε!!"

Κατά καιρούς, έχω δει και άλλα απίστευτα κειμενάκια σε σήματα νέων οδηγών! Αν βρω και καταφέρω να τα φωτογραφίσω να είστε σίγουροι ότι θα τα ανεβάσω!